ਲੇਖ

ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ

ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਵਾਲਟਰ ਐਚ. ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਦੂਤ, "ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ" ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ, ਜਰਮਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਸਕੱਤਰ ਆਰਥਰ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਦੁਆਰਾ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਰਾਜਦੂਤ ਕਾਉਂਟ ਜੋਹਾਨ ਵਾਨ ਬਰਨਸਟੌਰਫ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੋਡਡ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ. ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਸਹਿਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਟੈਕਸਾਸ, ਨਿ Mexico ਮੈਕਸੀਕੋ ਅਤੇ ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ ਦੇ ਗੁਆਚੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ.

ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੇਜ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਯੂਐਸ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੁਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਭੇਜੀ, ਜਿਸਨੇ ਮਾਰਚ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਯੂਐਸ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਨੋਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ. ਪ੍ਰੈਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧੋਖਾ ਮੰਨਿਆ, ਪਰ ਆਰਥਰ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ ਖੁਦ ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ. ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੇ ਯੂਐਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਮਰੀਕੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਾਰ -ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਹੈ, ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ. 2 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਲਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਹੱਲ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਯੂਐਸ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ. ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.

ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ: ਕੀ ਯੂਐਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ?


ਇਹ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਜਰਮਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮੈਕਸੀਕੋ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਸੀ, ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਸੀ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲੜਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਰੋਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸੀਮਤ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇਗੀ. ਯੂਰਪ. ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਮੈਕਸੀਕਨ ਫੌਜੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਰਕਮ ਭੇਜੀ.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਿਰਯਾਤ ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਕੇਂਦਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਰਮਨੀ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਜਰਮਨ ਯੂ-ਬੋਟ ਲਗਭਗ 1915

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਬੇੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵਪਾਰਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਯੂਐਸ ਨਿਰਯਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ. 1915 ਵਿੱਚ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਸੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ. ਇਸਨੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਦਰਾਮਦ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਡੁਬੋ ਕੇ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ.

ਇਹ ਇੰਨਾ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਯੂਐਸ (ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਡਬਲਯੂਡਬਲਯੂਆਈ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ) ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ. ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੀਤਾ. 1917 ਤਕ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖੇ ਮਰਨ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ. ਇਹ 1 ਫਰਵਰੀ, 1917 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ.

ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਯੂਐਸ ਵਪਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਹਮਲਾ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏਗਾ, ਪਰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਯੂਐਸ ਅਤੇ#8217 ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਸੀ.


ਯੂਐਸ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਯੂ-ਬੋਟ ਮੁਹਿੰਮ

ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਲੁਸਿਤਾਨੀਆ (7 ਮਈ, 1915) ਅਤੇ ਸਸੇਕਸ (24 ਮਾਰਚ, 1916) ਜਰਮਨ ਯੂ-ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕੰੇ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਅਮਰੀਕਨ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਸਿਰਫ ਅਖੌਤੀ ਸਸੇਕਸ ਪਲੇਜ (4 ਮਈ, 1916) ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਜਰਮਨ ਪਣਡੁੱਬੀ ਕਪਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰੀ ਜਾਂ ਯਾਤਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਟਾਰਪੀਡਿੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਲਕ ਦਲ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਜਿਹੇ ਹਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਡੁੱਬਦੇ ਜਹਾਜ਼. ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਅਯੋਗ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਲ ਵਾਨ ਹਿੰਡਨਬਰਗ ਅਤੇ ਐਰਿਚ ਲੁਡੇਨਡੋਰਫ ਵਰਗੇ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਂਸਲਰ, ਥੀਓਬਾਲਡ ਵਾਨ ਬੈਥਮੈਨ ਹੌਲਵੇਗ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤਿਅੰਤ ਉਪਾਅ ਅਪਣਾਉਣ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਜਰਮਨ ਜਲ ਸੈਨਾ ਮੁਹਿੰਮ.

9 ਜਨਵਰੀ, 1917 ਨੂੰ, ਬੈਥਮੈਨ, ਲੂਡੇਂਡੌਰਫ ਅਤੇ ਹਿੰਡਨਬਰਗ ਸਿਲੇਸ਼ੀਆ (ਹੁਣ ਪਜ਼ਜ਼ਾਇਨਾ, ਪੋਲੈਂਡ) ਦੇ ਪਲੇਸ ਕੈਸਲ ਵਿਖੇ ਸਾਰੇ ਵਪਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ, ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਲੜਾਕੂ ਵਿਰੁੱਧ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਲਈ ਮਿਲੇ. ਬੈਥਮੈਨ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਵੁਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਲੇਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਆਦਮੀ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਕਿ ਚਾਂਸਲਰ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸੰਭਾਵਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ. ਬੈਥਮੈਨ ਨੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਨਿਰਪੱਖਾਂ - ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ, ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਅਤੇ ਡੈਨਮਾਰਕ - ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ. ਉਹ ਉਹੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਵਿਲਸਨ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, 31 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਸਟੇਟ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਆਲ-ਆਉਟ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਅਭਿਆਨ ਦਾ ਨੋਟਿਸ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣਾ ਸੀ।

ਵਿਲਸਨ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਬੰਧ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ, ਜਨਤਕ ਰੌਲੇ ਅਤੇ ਸੈਨੇਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ 3 ਫਰਵਰੀ, 1917 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। , ਅਮਰੀਕੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲੜਾਕੂ ਉਪਾਅ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੋ.

ਜਰਮਨ ਪਣਡੁੱਬੀਆਂ ਨੇ ਫਰਵਰੀ 1917 ਦੌਰਾਨ ਯੂਐਸ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਵਨਾ ਸਖਤ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਰਹੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਿਲਸਨ ਦੀ ਕੈਬਨਿਟ, ਪ੍ਰੈਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਨਤਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਯੂਐਸ ਸਰਕਾਰ ਸਵੈ-ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਪਾਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਕਰੇ. ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਹੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕਮਾਤਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੀਤੀ ਸੀ, ਵਿਲਸਨ ਨੇ 26 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਕਾਂਗਰਸ ਤੋਂ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਪਾਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਗੀ।


ਸਮਗਰੀ

ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਰਥਰ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ, ਏ ਦੁਆਰਾ ਭੇਜੇ ਗਏ ਇੱਕ ਕੋਡਿਡ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ Staatssekretär (ਇੱਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਸਿਵਲ ਸੇਵਕ) 17 ਜਨਵਰੀ, 1917 ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ [4] ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ 1 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ ਦੁਆਰਾ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਲਗਭਗ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ. ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੇ ਏਕਾਰਟ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਰਮਨੀ ਤੋਂ ਫੰਡਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਫੌਜੀ ਗੱਠਜੋੜ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਕਸੀਕਨ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੇਗਾ. ਡੀਕੋਡਡ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੀ:

ਸਾਡਾ ਇਰਾਦਾ ਪਹਿਲੀ ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ. ਇਹ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ: ਇਕੱਠੇ ਯੁੱਧ ਕਰੋ, ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਤਰਫੋਂ ਇਹ ਸਮਝ ਕਿ ਮੈਕਸੀਕੋ ਟੈਕਸਾਸ, ਨਿ Mexico ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ. ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਪਰੋਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੂਚਿਤ ਕਰੋਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋਗੇ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ 'ਤੇ ਜਾਪਾਨ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚੋਲਗੀ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ. ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਇਸ ਤੱਥ ਵੱਲ ਦਿਉ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਪਣਡੁੱਬੀਆਂ ਦਾ ਬੇਰਹਿਮ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹੁਣ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜ਼ਿਮੇਰਮੈਨ

ਯੁੱਧ ਸੰਪਾਦਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਰਮਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ

ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ. [5] ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1914 ਯਪੀਰੰਗਾ ਘਟਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. [6] ਜਰਮਨ ਨੇਵਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਅਫਸਰ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਵਾਨ ਰਿਨਟੇਲਨ ਨੇ 1915 ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕੋ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਵਿਕਟੋਰੀਅਨੋ ਹੁਏਰਟਾ ਨੂੰ 12 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। [7] ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਬੇ ਏਰੀਆ ਦੇ ਮੇਅਰ ਆਈਲੈਂਡ ਨੇਵਲ ਸ਼ਿਪਯਾਰਡ ਵਿੱਚ ਮਾਰਚ 1917 ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਧਮਾਕੇ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਜਰਮਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਲੋਥਰ ਵਿਟਜ਼ਕੇ, [8] ਅਤੇ ਨਿ 19 ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਜੁਲਾਈ 1916 ਦੇ ਬਲੈਕ ਟੌਮ ਧਮਾਕੇ ਲਈ ਸੰਭਵ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ, ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਸੀ ਸ਼ਹਿਰ. ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ 1916 ਵਿੱਚ ਪੰਚੋ ਵਿਲਾ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕਾਰਾਂਜ਼ਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੇ ਜਰਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੋਟ ਭੇਜਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। [9]

ਜਰਮਨ ਉਕਸਾਵੇ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਰਹੇ. ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੁਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਯਿਪਿਰੰਗਾ ਘਟਨਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 1914 ਵਿੱਚ ਵੇਰਾਕਰੂਜ਼ ਉੱਤੇ ਫੌਜੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। [10] ਏਬੀਸੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਨਿਆਗਰਾ ਫਾਲਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਕਬਜ਼ਾ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਾਰਕ ਸੀ। ਜਰਮਨ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲਾ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ. [12] ਇਹ ਗਾਰੰਟੀ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਾਲ, ਇਹ 22 ਮਈ, 1942 ਨੂੰ ਸੀ ਕਿ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੇ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਦੋ ਮੈਕਸੀਕਨ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਟੈਂਕਰਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਕਸਿਸ ਪਾਵਰਜ਼ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। Kriegsmarine ਯੂ-ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ.

ਜਰਮਨ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸੰਪਾਦਨ

ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਜਰਮਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਤੋਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗੀ ਸਮਗਰੀ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ. [13] ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ. [14] ਜਰਮਨ ਹਾਈ ਕਮਾਂਡ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪੱਛਮੀ ਮੋਰਚੇ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦਾ ਗਲਾ ਘੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪੂਰਬੀ ਮੋਰਚੇ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਰਮਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਮੋਰਚੇ ਵੱਲ ਮੋੜ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਮੈਕਸੀਕਨ ਲੋਕ ਗਠਜੋੜ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ ਪਰ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੌਦੇ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.

ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੇਨੁਸਟੀਆਨੋ ਕਾਰਾਂਜ਼ਾ ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ. [15] ਜਰਨੈਲਾਂ ਨੇ ਸਿੱਟਾ ਕੱਿਆ ਕਿ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹੇ ਉੱਦਮ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਜਾਂ ਇਛੁੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ:

  • ਮੈਕਸੀਕੋ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਰੈਂਜ਼ਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਧੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਕਸੁਰ ਹੋਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ.
  • ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਫੌਜੀ ਪੱਖੋਂ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸੀ. ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੀਆਂ ਫੌਜੀ ਤਾਕਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਜੁਟ ਅਤੇ ਇਕੋ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਹ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਸੀ.
  • ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਦੇ "ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ" ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਬਹੁਤ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਇਸਨੇ ਜੂਨ 1916 ਵਿੱਚ ਕੈਰੈਂਜ਼ਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੂਚਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਮੈਕਸੀਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੈਂਕ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ. [16] ਭਾਵੇਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਏਬੀਸੀ ਦੇਸ਼ਾਂ (ਅਰਜਨਟੀਨਾ, ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਅਤੇ ਚਿਲੀ) ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ, ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਜੰਗੀ ਸਪਲਾਈ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਬਣਾਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
  • ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜੇ ਕਿਸੇ ਮੌਕੇ ਤੋਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਕੋਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਿੱਤਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਅਧੀਨ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੌਜੀ ਸਾਧਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਜਿਸਦੀ ਲੰਮੀ ਸਵੈ-ਸਰਕਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਸੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਨਾਗਰਿਕ ਆਬਾਦੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ.
  • ਹੋਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸੰਬੰਧ ਦਾਅ 'ਤੇ ਸਨ. ਏਬੀਸੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ 1914 ਵਿੱਚ ਨਿਆਗਰਾ ਫਾਲਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦਰਮਿਆਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵੇਰਾਕਰੂਜ਼ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਨ ਪੱਧਰ ਦੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਮੈਕਸੀਕੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਤਣਾਅ ਆਵੇਗਾ.

ਕੈਰੈਂਜ਼ਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਡੀ ਜੁਰੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ 31 ਅਗਸਤ, 1917 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਮੈਕਸੀਕਨ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ. ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ [12]

ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਦੇ ਦਫਤਰ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਦੂਤਘਰ ਨੂੰ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਏਕਾਰਡਟ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਰ ਭੇਜੀ. ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗਾਂ ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਸਰਕਾਰਾਂ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਵੀਡਨ) ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਤ ਦੋ ਟ੍ਰਾਂਸ-ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਕੇਬਲ ਵੀ ਭੇਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਦੂਤਾਵਾਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਕੇਬਲ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਪੇਨਹੇਗਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਟ੍ਰਾਂਸੈਟਲੈਂਟਿਕ ਕੇਬਲ ਰਾਹੀਂ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ. [19]

ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਅਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੇ ਜਰਮਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੇਬਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਰਮਨੀ ਨਿ wirelessਯਾਰਕ ਦੇ ਵੈਸਟ ਸਾਈਵਿਲ ਵਿੱਚ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਕਮਿicationਨੀਕੇਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਚੱਲ ਰਹੇ ਟੈਲੀਫੰਕੇਨ ਪਲਾਂਟ ਦੁਆਰਾ ਵਾਇਰਲੈਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਮੈਕਸੀਕਨ ਕੌਂਸਲੇਟ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਟੇਸ਼ਨ ਯੂਐਸ ਨੇਵੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਜਰਮਨ ਇਕਾਈ ਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਕਮਿicationਨੀਕੇਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਚਲਾਇਆ.

ਨਾਲ ਹੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਾਜਦੂਤ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਕੂਟਨੀਤਕ ਤਾਰਾਂ ਦੀ ਸੀਮਤ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ. ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਲਸਨ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕੇਬਲਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ. [19]

ਸਵੀਡਿਸ਼ ਕੇਬਲ ਸਵੀਡਨ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੇਬਲ ਡੈਨਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਦੂਤਾਵਾਸ ਤੋਂ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੇਬਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਗਈ. ਦੋਵੇਂ ਤਾਰਾਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਸਿਰੇ, ਲੈਂਡਜ਼ ਐਂਡ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪੌਰਥਕੋਰਨੋ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਰਿਲੇਅ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੰਘੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਲੰਮੀ ਟ੍ਰਾਂਸੋਸੀਅਨ ਜੰਪ ਲਈ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਪੌਰਥਕੁਰਨੋ ਰਿਲੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦੀ ਨਕਲ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਖੁਫੀਆ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਦੇ ਕਮਰਾ 40 ਦੇ ਕੋਡਬ੍ਰੇਕਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. [20]

ਜਰਮਨਾਂ ਦੀਆਂ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਕੇਬਲ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਰਮਨ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕੇਬਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਲਸਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਚੰਗੇ ਸੰਬੰਧ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇਗਾ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਜਰਮਨ-ਅਮਰੀਕੀ ਕੂਟਨੀਤੀ ਵਿਲਸਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਟੀਚੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਦੂਤਘਰ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੌਂਪੇ, ਜੋ ਡੈਨਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਦੂਤਾਵਾਸ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰੀਕੀ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਆਪਰੇਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ. ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਜਰਮਨ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ' ਤੇ ਇਹ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਪਾਠ (ਅਨਕੋਡ) ਵਿੱਚ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੋਡੇਡ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਵਾਇਰਲੈਸ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ edਿੱਲ ਦਿੱਤੀ. [21] ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਕੇਬਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਦੀ ਵਿਆਪਕ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ. [20]

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਨੇ ਜਰਮਨ ਡਿਪਲੋਮੈਟਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਦੇ ਨੋਟ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਤਮ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਗੈਰ -ਏਨਕ੍ਰਿਪਟ ਕੀਤੀ ਸਮਗਰੀ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਲਈ ਡੂੰਘੀ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੋਵੇਗੀ. ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਜੇਮਜ਼ ਡਬਲਯੂ ਜੇਰਾਰਡ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਡਬੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ 16 ਜਨਵਰੀ, 1917 ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। [20]

ਕਮਰੇ 40 ਵਿੱਚ, ਨਾਈਜੇਲ ਡੀ ਗ੍ਰੇ ਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡੀਕੋਡ ਕੀਤਾ ਸੀ. [19] 1917 ਤੱਕ, ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਕੋਡ 13040 ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਡ 40 ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਟੈਨਲੈਟਿਕਲੀ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਸੀ. ਕਮਰਾ 40 ਨੇ ਜਰਮਨ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਕੋਡ 3512 (ਮੇਸੋਪੋਟੇਮੀਆ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਕੈਪਚਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ), ਜੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਪਡੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕੋਡ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਕੋਡ 13040 ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਲ ਸੈਨਾ ਕੋਡ ਐਸਕੇਐਮ (ਸਿਗਨਲਬੁਕ ਡੇਰ ਕੈਸਰਲੀਚੇਨ ਮਰੀਨ), - ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ ਡੀਕੋਡ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਕਾਰ ਸੀ ਪਰ ਜਲ ਸੈਨਾ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਨੂੰ ਡੀਕੋਡ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਤਬਾਹ ਹੋਏ ਕਰੂਜ਼ਰ ਐਸਐਮਐਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਮੈਗਡੇਬਰਗ ਰੂਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ. [22]

ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਮਰੀਕੀ ਜਨਤਕ ਰਾਏ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗਾ ਜੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਾਠ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਮਰਾ 40 ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਿਲੀਅਮ ਰੇਜੀਨਾਲਡ ਹਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ letਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਮਰੇ 40 ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੇ ਜਰਮਨ ਕੋਡਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ. ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਯੂਐਸ ਕੇਬਲ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ. ਹਾਲ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਡੀ ਗ੍ਰੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਾਂਟਗੋਮਰੀ ਨੇ ਡੀਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ. 1 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ "ਬੇਰੋਕ" ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਾਰਜ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ 3 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਬੰਧ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। [20]

ਹਾਲ ਨੇ 5 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਦਫਤਰ ਨੂੰ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਭੇਜਿਆ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਸੰਭਾਵਤ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਸੰਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਕੋਡਡ ਟੈਕਸਟ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਹੋਰ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਰਮਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਬਗੈਰ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹਵਾਲਾ ਕਿ ਕੋਡ ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਾਅਲਸਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ. [2]

ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਵਪਾਰਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਕੋਡਡ ਪਾਠ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਦੂਤਘਰ ਵਪਾਰਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਦੁਆਰਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜੇਗਾ, ਮੈਕਸੀਕਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਦਫਤਰ ਕੋਲ ਕੋਡਡ ਟੈਕਸਟ ਹੋਵੇਗਾ. ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਏਜੰਟ "ਮਿਸਟਰ ਐਚ" ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਲਈ ਵਪਾਰਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦਿੱਤੀ. ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜਦੂਤ ਸਰ ਥਾਮਸ ਹੋਹਲਰ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ “ਮਿਸਟਰ ਐਚ” ਸਨ ਜਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵੈ -ਜੀਵਨੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਸਨ। [23] [ ਹਵਾਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ] ਕੋਡਿਡ ਟੈਕਸਟ ਫਿਰ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪੁਨਰ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਕੋਡ 13040 ਦੇ ਨਾਲ ਏਨਕੋਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਫਰਵਰੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤਕ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲ ਪੂਰਾ ਪਾਠ ਅਤੇ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ, ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਦੱਸੇ ਕਿ ਨਵੀਨਤਮ ਜਰਮਨ ਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. (ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਰਮਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ 13040 ਕੋਡ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੈਣਾ ਇੱਕ ਜੋਖਮ ਸੀ.) ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ 13040 ਕੋਡਟੈਕਸਟ ਦੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਵੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਵਪਾਰਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਮਰੀਕੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ. [3]

ਇੱਕ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਏਜੰਟਾਂ ਨੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਡੀਕੋਡ ਕੀਤੇ ਪਾਠ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ. ਨਿਜੀ ਤੌਰ ਤੇ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਨੂੰ 13040 ਕੋਡ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਸਰਕਾਰ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਪਾਰਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫਿਕ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਨਾਲ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰ ਸਕੇ, ਪਰ ਅਮਰੀਕਨ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ. ਜਰਮਨ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਡ ਤੋੜੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਪਰ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਦੂਤਾਵਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਦਾਰ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਏਕਾਰਡਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡੈਣ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਏਕਾਰਟ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਦਫਤਰ ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਦੂਤਾਵਾਸ ਨੂੰ ਬਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. [20]

ਸੰਪਾਦਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ

19 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ, ਹਾਲ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਦੂਤਘਰ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਐਡਵਰਡ ਬੈਲ ਨੂੰ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦਿਖਾਇਆ. ਬੈਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਯੋਗ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਅਲਸਾਜ਼ੀ ਸੀ. ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਬੈਲ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਚਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ. 20 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ, ਹਾਲ ਨੇ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਵਾਲਟਰ ਹਾਇਨਸ ਪੇਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਭੇਜੀ. 23 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ, ਪੇਜ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਆਰਥਰ ਬਾਲਫੌਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੋਡਟੈਕਸਟ, ਸੰਦੇਸ਼ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਪੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਲਫੌਰ ਅਸਲ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਅਰਧ-ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸਨੂੰ "ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ". [24] ਫਿਰ ਪੇਜ ਨੇ 24 ਫਰਵਰੀ, 1917 ਨੂੰ ਵਿਲਸਨ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ-ਕੰਪਨੀ ਫਾਈਲਾਂ ਤੋਂ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤੇ ਵੇਰਵੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਵਿਲਸਨ ਨੂੰ ਜਰਮਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ "ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੱਸਾ" ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ 1 ਮਾਰਚ, 1917 ਤੱਕ ਦੇਰੀ ਕੀਤੀ. [25]

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਮੈਕਸੀਕਨ ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖੇ, ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੇਰਾਕਰੂਜ਼ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕਬਜ਼ੇ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਸਨ. [26] ਜਨਰਲ ਜੌਨ ਜੇ ਪਰਸ਼ਿੰਗ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਪੰਚੋ ਵਿਲਾ ਦਾ ਅਮਰੀਕੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਛਾਪਾ ਮਾਰਨ ਲਈ ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਦੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿਚਾਲੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਰਮਨ ਜਾਂ ਆਇਰਿਸ਼ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ. ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੀਕੋਡ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਖੁਫੀਆ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਾਅਲਸਾਜ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਪੱਖੀ ਲਾਬੀਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਡਿਪਲੋਮੈਟਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਐਂਟੀ-ਅਮਰੀਕਨ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰਸਟ ਪ੍ਰੈਸ ਸਾਮਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਸਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਦੁਚਿੱਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਬੂਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਲਸਨ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਚਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਡਬ੍ਰੇਕਿੰਗ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ.

ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ੰਕੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ ਖੁਦ ਦੂਰ ਕੀਤਾ. 3 ਮਾਰਚ, 1917 ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰੈਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।" ਫਿਰ, 29 ਮਾਰਚ, 1917 ਨੂੰ, ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ ਰੀਕਸਟੈਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਸੱਚਾ ਸੀ. [27] ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅਮਰੀਕਨ ਸਮਝ ਜਾਣਗੇ ਕਿ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜਰਮਨੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਫੰਡ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ.

1 ਫਰਵਰੀ, 1917 ਨੂੰ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ, ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਿਨਾਂ ਰੋਕ -ਟੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ. ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਹਾਜ਼ ਡੁੱਬ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ਿਪਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਸੀ. ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭੜਕਾ ਯੁੱਧ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੇ "ਸਾਡੀਆਂ ਪਣਡੁੱਬੀਆਂ ਦੇ ਬੇਰਹਿਮ ਰੁਜ਼ਗਾਰ" ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ. ਲੋਕ ਰਾਏ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਵਪਾਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਨੇਵੀ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੋਟ ਜਨਤਕ ਹੋਇਆ, ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਵਪਾਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਯੂਐਸ ਸੈਨੇਟ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ. [28]

6 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1917 ਨੂੰ, ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੋਟ ਦਿੱਤੀ. ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ "ਸਾਰੇ ਯੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਯੁੱਧ" ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ ਜੋ "ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਲੋਕਤੰਤਰ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਏਗਾ". [29]

ਵਿਲਸਨ ਨੇ 1917-1918 ਵਿੱਚ ਵੇਰਾਕਰੂਜ਼ ਅਤੇ ਟੈਂਪਿਕੋ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫੌਜੀ ਹਮਲੇ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ, [30] [31] ਤੇਹੂਆਂਤੇਪੇਕ ਅਤੇ ਟੈਂਪਿਕੋ ਤੇਲ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਇਸਤਮੁਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, [31] [32] ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ , ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੇਨੁਸਟੀਆਨੋ ਕਾਰਾਂਜ਼ਾ, ਜੋ ਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਨੇ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇ ਯੂਐਸ ਮਰੀਨਜ਼ ਉੱਥੇ ਉਤਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਤੇਲ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ. [33] [34]

ਜਪਾਨੀ ਸਰਕਾਰ, ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੇਸ਼, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ. ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਪਾਨ ਪੱਖ ਬਦਲਣ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ. [35]

ਅਕਤੂਬਰ 2005 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਡੀਕੋਡ ਕੀਤੇ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਲ ਟਾਈਪਸਕ੍ਰਿਪਟ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਚਾਰ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ (ਜੀਸੀਐਚਕਿQ) ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ 1917 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਅਸਲ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਹੈ। ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਐਡਮਿਰਲ ਹਾਲ ਦੀ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਹਨ: "ਇਹ ਡਾ. ਪੇਜ ਦੇ ਹੱਥ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਪਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਸਲ ਟਾਈਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ "ਡੀਕ੍ਰਿਪਟ" ਸਦਾ ਲਈ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੀਸੀਐਚਕਿQ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲਫੌਰ ਨੇ ਪੇਜ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਸੀ." [36]


24 ਫਰਵਰੀ, 1917 ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ

“ ਸਾਡਾ ਇਰਾਦਾ ਪਹਿਲੀ ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ. ਇਸ ਦੇ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ: ਇਕੱਠੇ ਯੁੱਧ ਕਰੋ, ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਤਰਫੋਂ ਇਹ ਸਮਝ ਕਿ ਮੈਕਸੀਕੋ ਟੈਕਸਾਸ, ਨਿ Mexico ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ ”.

10 ਮਈ, 1915 ਨੂੰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੁਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਟਾਈਟ ਪ੍ਰੌਡ ਟੂ ਫਾਈਟ ਸਪੀਚ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: “ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਸਿਰਫ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਲੜੇਗੀ, ਬਲਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਇੰਨਾ ਸਹੀ ਹੈ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਅਤੇ#8221.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਐਚਐਮਐਸ ਲੁਸਿਟਾਨੀਆ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ 1,198 ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਟਾਰਪੀਡੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 128 ਅਮਰੀਕੀ ਸਨ.

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਨਾਗਰਿਕ ਲਾਈਨਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਦਿਮਾਗ' ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ. ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ, ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਜਲ ਸੈਨਾ ਨਾਕਾਬੰਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ “18 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਪਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸਦੇ ਅਮਲੇ ਜਾਂ ਮੁਸਾਫਰਾਂ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.“. “ ਨਿਰਪੱਖ ਜਹਾਜ਼ ” ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, “ਯੁੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ“.

ਲੁਸਿਟਾਨੀਆ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸੀ, ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਵਹਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਨੂੰ "ਇਨਾਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ" ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ “a ਸਥਾਨ ਤੇ ਰੱਖਣ ਵੇਲੇ ਪਣਡੁੱਬੀਆਂ ਦੀ ਸਤਹ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ. ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ#8221.

ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲੁਸਿਟਾਨੀਆ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ ਖੇਡ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਲੜਕਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਗੈਰਕਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ੋਆ -ੁਆਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੂਤਘਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਿ adsਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਕੱੇ ਗਏ ਸਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਲਾਈਨਰ ਹਮਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ.

ਫਿਰ ਵੀ, ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ, ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਜਰਮਨ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਲਸਨ ਨੂੰ 1912 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥਾਮਸ ਜੇਫਰਸਨ ਦੁਆਰਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਯੂਟੋਪੀਆ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. 1916 ਵਿੱਚ, ਚੋਣ ਜੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਰੇ ਸੀ. ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਨਾਅਰੇ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਚੋਣ ਜਿੱਤੀ ਅਤੇ#8220 ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ#8221, ਪਰ ਇਹ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ, ਡਬਲਯੂਡਬਲਯੂਆਈ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਮੈਕਸੀਕੋ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੋਕ ਰਾਏ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ. ਜਰਮਨ ਨੇ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ.

ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀ ਉੱਤਮਤਾ ਰੱਖਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖੇ ਮਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਿਆ. 1917 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਸਟਾਫ ਦੇ ਮੁਖੀ ਐਡਮਿਰਲ ਹੈਨਿੰਗ ਵਾਨ ਹੋਲਟਜ਼ੈਂਡੋਰਫ ਨੇ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ, 1 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਨੀਤੀ.

ਅਜਿਹੇ ਕਦਮ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਰਮਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਸਕੱਤਰ ਆਰਥਰ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ 19 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਰਾਜਦੂਤ ਹੈਨਰਿਕ ਵਾਨ ਏਕਾਰਡਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਦੂਤ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨਾਲ ਫੌਜੀ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦੇਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। “ ਸਾਡਾ ਇਰਾਦਾ ਪਹਿਲੀ ਫਰਵਰੀ ਤੋਂ ਬੇਰੋਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ. ਇਹ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਮੈਕਸੀਕੋ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ: ਇਕੱਠੇ ਯੁੱਧ ਕਰੋ, ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਤਰਫੋਂ ਇਹ ਸਮਝ ਕਿ ਮੈਕਸੀਕੋ ਟੈਕਸਾਸ, ਨਿ Mexico ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ ”.

ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਰਗੋ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਐਸਐਸ ਹੌਸਾਟੋਨਿਕ ਨੂੰ 3 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਪਣਡੁੱਬੀ ਯੂ -53 ਦੁਆਰਾ ਸਵਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਕਪਤਾਨ ਥੌਨਸ ਐਨਸਰ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿed ਕਪਿਟਨਲੇਨਟੈਂਟ ਹੈਂਸ ਰੋਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਲਈ ਗਈ, ਜਿਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅਫਸੋਸ ਹੈ, ਪਰ ਹੌਸਾਟੋਨਿਕ "ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ". ਉਹ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ. ਅਮਰੀਕੀ ਕਪਤਾਨ ਅਤੇ ਚਾਲਕ ਦਲ ਨੂੰ ਲਾਈਫਬੋਟ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਰਮਨ ਮਲਾਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕਨ ਸਾਬਣ ਸਪਲਾਈ ਤੇ ਛਾਪਾ ਮਾਰਿਆ. ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਡਬਲਯੂਡਬਲਯੂਆਈ-ਵਿੰਟੇਜ ਜਰਮਨ ਸਬਸ ਸਾਬਣ' ਤੇ ਘੱਟ ਸਨ.

ਹੌਸਾਟੋਨਿਕ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਟਾਰਪੀਡੋ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਸੀ, ਯੂ-ਬੋਟ ਹੁਣ ਫਸੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਤੱਟ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਹੈ. ਟਰਾਲਰ ਸੈਲਵੇਟਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਰੋਜ਼ ਨੇ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਡੈੱਕ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਦੇਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਿਸਕ ਗਏ. ਇਹ 3 ਫਰਵਰੀ, 1917 ਸੀ.

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੁਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਬੰਧ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਯੂ-ਬੋਟ ਨੇ ਦੋ ਟਾਰਪੀਡੋ ਫਾਇਰ ਕੀਤੇ ਐਸਐਸ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ, ਆਇਰਿਸ਼ ਤੱਟ ਦੇ ਬਾਹਰ. ਇੱਕ ਖੁੰਝ ਗਿਆ, ਪਰ ਦੂਜਾ 470 ਫੁੱਟ, 9,000-ਟਨ ਸਟੀਮਰ ਦੇ ਬੰਦਰਗਾਹ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਫਟ ਗਿਆ. ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਨੌਂ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ 205 ਯਾਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਲਕ ਦਲ ਦੇ 43 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ.

ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੇਨੁਸਟੀਆਨੋ ਕਾਰਾਂਜ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਹ ਸਿੱਟਾ ਕੱਿਆ ਕਿ ਜਰਮਨ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਅਯੋਗ ਸੀ, ਪਰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਡ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ 24 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ.

ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਦੇ ਨੋਟ ਦੀ ਸਮਗਰੀ 1 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਆਇਰਿਸ਼ ਜਾਤੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾ ਸੀ. “ਕੌਣ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਵੈਸੇ ਵੀ”, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ. “ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਾਅਲਸਾਜ਼ੀ ਹੈ”।

ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਨੇ ਖੁਦ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਟਕਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, “ ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ. ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ” ਜਿੰਮਰਮੈਨ ਨੇ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਅਮਰੀਕਨ ਸਿਰਫ ਸੰਕਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਗੇ, ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਰਾਏ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਨਾ ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਆਖਰੀ ਤੂੜੀ ਸੀ. Wilson’s War Cabinet voted unanimously for a declaration of war on March 20. The President himself delivered his war address before a joint session of Congress, two weeks later. The United States entered the “war to end all wars”, on April 6.


In American History

The turning over of the Zimmermann telegram to the U.S. government by the British government in February dramatically changed the course of World War I. The telegram would be one of the last factors leading the United States to enter the war.

Since its release to the U.S. government the document has on occasion been the subject of questions as to how it came into the British government’s possession, and why officials took so long after receiving it to turn it over to the United States. The popular suspicion is that the Zimmermann telegram was deliberately forged, and was part of a conspiracy to force the United States to enter the war.


Barbara Tuchman laid out what has become the traditional interpretation in her book on the subject. German concerns over the ability to maintain the neutral status of the United States and a belief that Britain would be forced out of the war quickly if restrictions were lifted on its submarine commanders’ ability to sink ships led the German imperial government to decide to take a gamble. It chose to return to unrestricted submarine warfare from 1 February 1917, even though it might bring the United States into the war.

In order to deal with the potential U.S. involvement in the war the German government convinced itself that potential German allies to the south and west could divert U.S. attention from the continent. The idea would be to convince Mexico, and hopefully Japan, to go to war with the United States and keep it occupied in its own backyard.

The history of U.S.–Mexican relations at the time gave the Germans reason to hope. In 1836 Texas gained its independence from Mexico and was then annexed by the United States in 1845.

Then in 1848 the United States gained possession of California and the western United States south of Oregon and west of Texas after defeating Mexico in the Mexican American War (1846�). More recently the United States had sent troops into Mexico in 1914 to occupy Vera Cruz and then again in 1916 to deal with bandits.

The German foreign minister, Arthur Zimmermann, sent a telegram on 16 January 1917 to the German ambassador to the United States for forwarding to the German ambassador in Mexico.

It explained the German position although the message espoused a German desire to maintain U.S. neutrality during the Great War, if this failed it proposed as an alternative that Mexico assault the United States with German assistance.

In exchange for Mexican cooperation they would receive German financial assistance and the return of territories of the American southwest that had been lost: “Mexico is to re-conquer the lost territory in Texas, New Mexico, and Arizona” (Tuchman, 146).

The telegram was intercepted by the British and decoded over the next few weeks. When the document was finished the British had a tool to use to convince the United States of its need to enter the war, but they first had to hide the evidence of how they came into possession of the document, causing a delay in its transmission to the U.S. government.

The British need for security of their code-breaking operations led to a desire to find a second source that source was a copy of the telegram sent from Washington to Mexico, which contained subtle but significant differences from the one to Washington the British were already working on.

On 24 February Walter Page, the U.S. ambassador to the United Kingdom, telegraphed the contents of the telegram to Washington. He also sent along an explanation of the British delay in turning over the information to the United States, namely their desire to protect their sources (Hendrick, 334).

The document became public on 1 March, after which a public uproar ensued with some Americans claiming the document was a fraud. They were convinced that the Allies, and particularly the British government, lied to the United States in order to convince the Americans to support them during the Great War.

This was a response to a traditional U.S. concern about the British dating back to the American Revolution, an idea that would after World War I be replaced by the “special relationship.” The popular suspicion was that the telegram was not sent by the Germans but was the creation of British intelligence who used it to convince Americans of the immediate German threat to the United States.

This theory withered away quickly on 2 March when Zimmermann admitted having sent the telegram. Even with this, America’s entrance into the war was not immediate, as Wilson did not ask Congress for a declaration of war against Germany until 2 April and it was not passed by Congress until 6 April.

More recently it has been proposed that the Zimmermann telegram and the Balfour declaration were tied together. In a letter of 2 November 1917 British Foreign Secretary Arthur Balfour stated the government’s support for the establishment of a “national home for the Jewish people” in Palestine this has since come to be known as the Balfour declaration. John Cornelius has argued that the declaration was the price for the un-encoded text of the Zimmermann telegram.

He argued that it was unlikely that the British were capable of breaking the German diplomatic code (or else the Germans would not have used it), and thus the information about the contents must have come from another source. He argued that Zionists in Germany worked with Zionists in Britain to make a deal in which the British would get the text of the telegram in exchange for the acknowledgment of their rights in Palestine.

This theory assumes that since the Germans used a code they believed unbroken, it must have been unbroken, and thus the British needed help from German Zionists to get the contents of the telegram. British success in breaking the German Enigma code in World War II suggests the weakness of this logic. It is also based on a timetable of events that though interwoven, does not show any direct connection between the actions.

The ultimate impact of the Zimmermann telegram is unknown. As Tuchman noted, it was likely that at some point Germany would push the United States into the war. And while the theory of a relationship between the Zimmermann telegram and the Balfour declaration is potentially interesting for its impact in the Middle East, the theory does not answer as many of the questions about either document as the proponents believe.


Like Hall and Page, Balfour had become convinced that the US would eventually be forced into the war by German intransigence. Hall’s intelligence of German intrigues in Mexico and Cuba, about which he had briefed Hardinge earlier that day, persuaded him that the time had come to take the bull by the horns. His niece and biographer, Blanche (Baffy) Dugdale, described his reaction:

‘Ever since the middle of January … a piece of information had been in the possession of the British Government, which would move, if anything could, the populations behind the Atlantic seaboard States, who still read of the European War with as much attachment as if it be raging in the moon. This was the famous telegram from Zimmermann … The method by which this information had reached the British Intelligence Service had made it impossible for some time to communicate it to the United States Government. Therefore for over a month Balfour read in his despatches from Washington of the slow awakening of the American will to war, but could do nothing to hasten the process. Till – at last – information about the Mexican plot reached London through channels which enabled the Intelligence Service to cover up the traces of how it had first been got.’

Dugdale had been close to her uncle and her comment confirms de Grey’s account that Hall had revealed the contents of the initial telegram intercepted by Room 40 to Balfour without delay, rather than waiting several days as some commentators, including Diana Preston, have alleged. She was the first and for many years the only author to imply that Room 40 had been intercepting American diplomatic traffic.

Later that day, Balfour told Hardinge: ‘I think that Captain Hall may be left to clinch this problem as he knows the ropes better than anyone.’ He was giving Hall a free hand – a testament to the degree to which the Director of Naval Intelligence had gained the confidence of one of Britain’s most experienced and distinguished statesmen. Armed with this support, Hall decided that Balfour should ask Page to visit him at the Foreign Office where he would formally give him the telegram. On the afternoon of February 23, Page called on Balfour, who presented him with the coded and uncoded versions of the telegram. Dugdale described the historic occasion: ‘Delight was unbounded in Whitehall and the Foreign Secretary himself was unusually excited. As dramatic a moment as I remember in all my life, he once said … By the ceremony of this act the British Government gave its pledge that the communication was authentic.’

Bell noted: ‘Mr. Page came back from his interview with Balfour with a translation in his hand and blood in his eye.’ The Ambassador, Loughlin, Bell and his personal secretary, Eugene Shoecraft, sat up all night engaged in the difficult task of drafting a telegram for Wilson. They had to reconcile Hall’s security requirements with the language which could persuade the President that he was dealing with a ruthless government in Berlin which would shrink from nothing that could advance their objective of subverting the United States and rendering it impotent.

At 8 am London time on the morning of Saturday February 24, Page advised the State Department that in three hours time he would be sending a cable of great importance to the President and the Secretary of State.

By the time he had finally drafted the cable to his and his staff’s satisfaction and it had been encoded, a further five hours had passed. The final message read:

‘London, February 24, 1917- 1 p.m.
5747 … For the President and the Secretary of State.

Balfour has handed me the text of a cipher telegram from Zimmermann, German Secretary of State for Foreign Affairs, to the German Minister to Mexico, which was sent via Washington and was relayed by Bernstorff on January 19. You can probably obtain a copy of the text relayed by Bernstorff from the cable office in Washington. The first group is the number of the telegram, 130, and the second is one of 13042, indicating the number of the code used. The last group but two is 97 556, which is Zimmermann’s signature.

I shall send you by mail a copy of the cipher text and of the decode into German and meanwhile I give you the English translation as follows: [Page inserted here the English text of the telegram.]

The receipt of this information has so greatly exercised the British Government that they have lost no time in communicating it to me to transmit to you, in order that our government may be able without delay to make such disposition as may be necessary in view of the threatened invasion of our territory.

Early in the war, the British Government obtained a copy of the German cipher code used in the above message and have made it their business to obtain copies of Bernstorff’s cipher telegrams to Mexico, among others, which are sent back to London and deciphered here. This accounts for their being able to decipher this telegram from the German Government to their representative in Mexico, and also for the delay from January 19 until now in their receiving this information. This has hitherto been a jealously guarded secret and is only divulged to you now by the British Government in view of the extraordinary circumstances and their friendly feeling toward the United States. They earnestly request that you will keep the source of your information and the British Government’s method of obtaining it profoundly secret, but they put no prohibition on the publication of Zimmermann’s telegram itself.

The copies of this and other telegrams were not obtained in Washington but were bought in Mexico.

I have thanked Balfour for the service his Government has rendered us and suggest that a private official message of thanks from our Government to him would be beneficial.

I am informed that this information has not yet been given to the Japanese Government, but I think it not unlikely that when it reaches them they may make a public statement on it in order to clear up their position regarding the United States and prove their good faith to their Allies.

Throughout that day the senior staff of the State Department eagerly awaited the arrival of Page’s cable. Lansing had taken the weekend off, leaving his Under-Secretary, Frank Polk, in charge. Polk read the document with growing amazement and anger. Realising that he could not wait for Lansing’s return, he called the White House. Within minutes, the President received him in the Oval Office. Wilson was badly shaken and Polk eventually persuaded him to take no immediate action until Lansing could brief him once he had returned on the following Tuesday, February 27. Polk went back to the State Department to research the facts Lansing would require to communicate to the President.’

As the drama unfolded in Washington, Bernstorff was enduring a miserable journey back to Germany. The ejected Ambassador, his wife and his staff, 200-strong, found passage on the Danish liner, Frederik VIII, which sailed from New York on February 15. The British had granted Bernstorff safe passage on the condition that the liner should call at Halifax, Nova Scotia for a detailed search. This diversion had been instigated by the Admiralty at Hall’s request. Having studied his intercepted messages over a period of two-and-a-half years, he had developed a high regard for Bernstorff’s powers of persuasion and worried that, even at this late hour, he might be able to argue Berlin out of a confrontation with the US. In reality Bernstorff had no influence with the military rulers of Germany and their ultranationalist allies. Taking no chances, the Navy held Frederik VIII in Halifax for no less than 12 days, only authorising the liner’s departure after the telegram had safely been in the hands of the State Department for 72 hours. The Canadian customs agents were thorough: every passenger, every cabin and every piece of luggage was searched. To their fury, Bernstorff and his party were not allowed to go ashore.

ਤੋਂ ਕੱਿਆ ਗਿਆ ‘Blinker’ Hall Spymaster by David Ramsay


What was the Zimmermann Telegram? And how did it lead to America Entering World War One?

The Zimmermann Telegram was the final piece that launched America into World War I. But what was the Zimmermann Telegram? And what were its consequences for World War One and beyond? Shelli Boyd explains.

Arthur Zimmermann, German Foreign Minister, whom the telegram was named after.

What was the Zimmermann Telegram?

Until 1917, the US had remained officially neutral in World War I. And while some more Anglophile groups were more inclined to back the Triple Entente of Britain, France, and Russia, many Americans wanted the US to remain neutral. The position of neutrality in World War One was the platform that then-president Woodrow Wilson used to win re-election in November 1916, and he was determined to stand by it. However, several events made it difficult for President Wilson to stay neutral. And there was encouragement from the Triple Entente, who wanted the US to join the war against the Triple Alliance of Germany, Austria-Hungary, and Italy.

The first event that angered many Americans was Germany’s attack of the British liner RMS Lusitania in 1915. The sinking of the Lusitania killed 1,198 civilians, including 129 Americans. Other liners were also attacked by German forces. Still, President Wilson managed to stay neutral as Germany agreed to limit the damage from such attacks, although this did not last. In January 1917 Germany decided to re-launch unrestricted submarine warfare, hoping to restrict food supplies in to Britain and leading to its surrender. The Germans knew this could encourage American participation in the war, and they hoped they could weaken Britain fast enough that any American response would be too late. However the Zimmermann Telegram also played a key role in US participation.

What was the Zimmermann Telegram?

The Zimmermann Telegram was a coded message sent by the German Foreign Minister, Arthur Zimmermann, to the German Ambassador to Mexico, Heinrich von Eckardt. In the telegram he proposed an alliance between Germany and Mexico that could help Germany win the war and Mexico to regain territories previously lost to the USA: the US states of Texas, New Mexico, and Arizona.

The reason it was sent was to divert American attention and support from Europe. Aware that America could enter the war following the approach of unrestricted German submarine warfare, Germany wanted to keep America and its resources occupied long enough with a war with Mexico so that it could weaken and defeat Britain. Mexico ultimately rejected the proposal due to internal instability and as it was very unlikely that it would defeat the US in a war.

The Zimmermann Telegram, though, was intercepted by British Intelligence. British code-breakers, notably Nigel de Grey, were able to crack the code quickly. However, the British, worried that the information would expose their intelligence network, including interception of American diplomatic communications, at first did not release the contents. After being sent on January 19, 1917, it was not until late February that the British had enough evidence – and a story about how it obtained the information - to share with the American Embassy in London. From there it went to Wilson.

When did America enter WWI?

President Wilson did not actually believe the Zimmermann Telegram when first informed of its contents, but the British had enough evidence to convince him. After Wilson, it was released to the American media and, of course, it triggered outrage among the American public.

The Zimmermann Telegram was effective in convincing President Wilson to join the war, but just as importantly, it was the final piece that triggered the anger and support of American citizens. After all, it was just a few months before that the American public had voted for Wilson, who did not want to join the war. A month after the Zimmermann Telegram was revealed, the US was no longer interested in maintaining its neutrality in the war, and officially joined World War One on April 6, 1917 by declaring war on Germany.

The consequences of the Zimmermann Telegram beyond the war

A key consequence of the Zimmermann Telegram was to enrage American citizens and so encourage them to volunteer into joining the war. Alongside this, it made the Selective Service Act of May 1917 more acceptable to the American public. The Act supported the need for more soldiers through the draft, and required men aged 21 to 30 to register for the military. The United States was able to send large numbers of troops in 1918, which greatly helped Britain and France after Russia withdrew from the war (which happened formally in March 1918).

The Zimmermann Telegram also had serious impacts on the internal politics of the US. After entering the war, the Selective Service Act led to nearly 5 million American men joining the army, around 2 million as volunteers and nearly 3 million as part of the draft. Female workers often took over the jobs left by these men. The new-found economic status of women helped support the demand to give voting rights to women.

In Conclusion

The Zimmermann Telegram sparked the US into joining the World War I however it was not the sole reason why they joined. The other factors were that the US was already under pressure from allies to join and due to the unrestricted warfare of Germany - the Zimmermann Telegram was the last straw.

The Zimmermann Telegram played a large role in World War I, in terms of how the American public viewed the war, and the timely inclusion of US forces helped the Allied Powers overcome the German Army.

What do you think of the article? ਸਾਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੋ.

This article was brought to you by Shelli Boyd of CustomEssayMeister writing service.

Editor’s note: That external link is not affiliated in any way with this website. Please see the link here for more information about external links.


The Zimmerman Telegram, And the effect it had

I remember reading about the "Zimmerman" telegram when I was about 10 or 12 I guess, My Dad had a series of books called "Crime and Punishment" and this was mentioned in it. Somehow the History books at my school didn't mention the Telegram, but the Sinking of the Lusitania that got the Americans into WWI. I mentioned the Zimmerman telegram to my teacher and she was clueless, so I had to explain to her and the class the impact of the telegram to the Americans and how they inflamed them. I made the comment, "you know how we were angry about Pearl Harbor?, Well the Telegram had a similar effect, to have another country plan to attack our country and then take several states away from us as "Prizes" made the Americans really mad". I got an "A" as I recall. It also taught me an important lesson that the school information wasn't always encompassing. I had already spotted mistakes in a science book having to do with science and adhesive and cohesive properties. This was by a 7th grader if memory serves.

It is believed today that few decoded messages have had the global and historical impact that the Zimmermann Telegram had in 1917. This single telegram gave the U.S. the boost it needed to join the First World War in Europe, leading to the end of the war and the aftermath that would lead the world into the even more destructive Second World War.

The telegram was the culmination of a years-long effort by Germany to start a war between Mexico and the U.S. Germany hoped that with America fighting a war with Mexico, they would have limited capacity to join the war or provide resources to the Allied armies in Europe. At one point, Germany even sent a Mexican military official a sum of well over $10 million dollars to begin a war with the U.S.

Keeping the U.S. and its crucial exports away from Europe was massively important to the Central Powers, as at the time Germany believed they could achieve victory in Europe as long as America was not on the scene.

German U-boat circa 1915.

Arthur Zimmermann, State Secretary for Foreign Affairs.

“We intend to begin on the first of February unrestricted submarine warfare. We shall endeavor in spite of this to keep the United States of America neutral. In the event of this not succeeding, we make Mexico a proposal of alliance on the following basis: make war together, make peace together, generous financial support and an understanding on our part that Mexico is to reconquer the lost territory in Texas, New Mexico, and Arizona.

“The settlement in detail is left to you. You will inform the President of the above most secretly as soon as the outbreak of war with the United States of America is certain, and add the suggestion that he should, on his own initiative, invite Japan to immediate adherence and at the same time mediate between Japan and ourselves. Please call the President’s attention to the fact that the ruthless employment of our submarines now offers the prospect of compelling England in a few months to make peace.

“Signed, ZIMMERMANN.”

Translation of the decoded Zimmermann Telegram.

1 comment:

I remember a lot of interest in the authenticity of the Zimmerman Telegraph when I was growing up, with not all the facts truly available (or accepted as true) until the 80's or so.

And to be fair, Mexico wasn't exactly politically stable in 1917, or 1918, or, well, ever, and they had just gotten over having Pershing and the US Army enter Mexico in 1916. So, yeah, a non-starter.

Of course, I also remember 'rumors' that the Lusitania was carrying war materials and thus a legal target and those 'rumors' being poo-pooed by people.

Until Bob Ballard proved it by shoving video of crates and crates full of .303 ammo from inside the hull of the Lusitania.

And Germany told people that it was going to sink the ship, don't get on it, it's going down. So people were warned.

I had to activate Verification because of the spammers piling up on my blog and now I had to block Anonymous users.


The Zimmermann Telegram at 100: This Decoded Message Changed History

E xactly a century ago this Friday, on the morning of Feb. 24, 1917, the office of U.S. Secretary of State Robert Lansing received a telegram of warning from the U.S. Ambassador to Britain. In roughly three hours, the ambassador wrote, he would send another telegram, meant for Lansing and President Woodrow Wilson.

It was going to be something important.

When the second telegram arrived, it bore news that would play a role in changing the course of the next 100 years: the ambassador was telling the U.S. that he had received from the British the decoded text of a message they had intercepted from the Foreign Minister of Germany, Arthur Zimmermann, to his country’s minister to Mexico.

At the time, the U.S. remained neutral as the Great War raged across Europe. Although many Americans saw it becoming inevitable that their nation would eventually join the fight, those who favored staying out of it could still make an argument that what was going on was none of America’s business. After all, an ocean separated the U.S. from the fighting and, though attacks by German submarines on ships making the Atlantic crossing had earlier galvanized those who favored war, German authorities had agreed in 1916 to limit attacks on non-military ships.

But the information in the telegram intercepted by the British told the President that the time had come.

“Among the official cryptograms which have been intercepted and translated by governmental authorities other than those for whom they were intended, the most important of all time, either in war or peace, is undoubtedly the one deciphered by the British Naval Intelligence which is known to historians as the Zimmermann telegram,” declared a 1938 War Department report, which has since been declassified.

The chilling text of the document, as transcribed in the National Archives, was as follows:

We intend to begin on the first of February unrestricted submarine warfare. We shall endeavor in spite of this to keep the United States of America neutral. In the event of this not succeeding, we make Mexico a proposal or alliance on the following basis: make war together, make peace together, generous financial support and an understanding on our part that Mexico is to reconquer the lost territory in Texas, New Mexico, and Arizona. The settlement in detail is left to you. You will inform the President of the above most secretly as soon as the outbreak of war with the United States of America is certain and add the suggestion that he should, on his own initiative, invite Japan to immediate adherence and at the same time mediate between Japan and ourselves. Please call the President’s attention to the fact that the ruthless employment of our submarines now offers the prospect of compelling England in a few months to make peace. Signed, ZIMMERMANN.



ਟਿੱਪਣੀਆਂ:

  1. Yozshushura

    ਮੈਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ - ਗਲਤੀ.

  2. Tegid

    ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ! There is still a reason to have fun ... With your permission, I take it.

  3. Moukib

    This can be discussed endlessly.

  4. Monos

    ਕੀ ਵਾਕੰਸ਼... ਸੁਪਰ, ਕਮਾਲ ਦਾ ਵਿਚਾਰ

  5. Shakagal

    I'm sorry, but I think you are wrong.ਮੈਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਹੈ. ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ. ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਈਮੇਲ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ.



ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਖੋ