ਲੇਖ

ਲੇਡੀ ਐਲਾਈਨ ਦੀ ਮੰਮੀ ਤਸਵੀਰ

ਲੇਡੀ ਐਲਾਈਨ ਦੀ ਮੰਮੀ ਤਸਵੀਰ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.


ਜੇ ਪਾਲ ਗੈਟੀ ਮਿ .ਜ਼ੀਅਮ

ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਗੈਟੀਜ਼ ਓਪਨ ਸਮਗਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਬਿਨਾਂ ਫੀਸ ਦੇ ਡਾਉਨਲੋਡ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ.

ਇੱਕ ofਰਤ ਦਾ ਮੰਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ

ਅਣਜਾਣ 28.2 × 14.5 ਸੈਮੀ (11 1/8 × 5 11/16 ਇੰਚ) 79.AP.129

ਖੁੱਲੀ ਸਮਗਰੀ ਚਿੱਤਰ ਫਾਈਲ-ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਤੁਹਾਡੇ ਕੈਰੀਅਰ ਤੋਂ ਸੰਭਾਵੀ ਡਾਟਾ ਖਰਚਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਡਿਵਾਈਸ ਇੱਕ Wi-Fi ਨੈਟਵਰਕ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ.

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਵੇਖਣ ਤੇ: ਗੈਟਟੀ ਵਿਲਾ, ਗੈਲਰੀ 210, ਰੋਮਨ ਮਿਸਰ

ਵਸਤੂ ਵੇਰਵਾ

ਸਿਰਲੇਖ:

ਇੱਕ ofਰਤ ਦਾ ਮੰਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ

ਕਲਾਕਾਰ/ਨਿਰਮਾਤਾ:
ਸਭਿਆਚਾਰ:
ਸਥਾਨ:
ਮਾਧਿਅਮ:
ਆਬਜੈਕਟ ਨੰਬਰ:
ਮਾਪ:

28.2 × 14.5 ਸੈਮੀ (11 1/8 × 5 11/16 ਇੰਚ)

ਵਿਭਾਗ:
ਵਰਗੀਕਰਨ:
ਵਸਤੂ ਦੀ ਕਿਸਮ:
ਵਸਤੂ ਵੇਰਵਾ

ਲੇਬਨਾਨ ਪੈਨਲ ਦੇ ਸੀਡਰ ਉੱਤੇ ਟੈਂਪਰੇ (ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਗੂੰਦ ਵਿੱਚ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਰੰਗ) ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ofਰਤ ਦਾ ਰੋਮਾਨੋ-ਮਿਸਰੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਚਿੱਤਰ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰਬੋਤਮ ਇਨਕੌਸਟਿਕ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਡੂੰਘਾਈ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਇਹ ਸੁਭਾਅ ਉਤਪਾਦ ਇਸਦੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੰਗੀਨ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇੱਕ ਦਲੇਰਾਨਾ ਰੇਖਾ ਦੁਆਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਟੈਂਪਰਾ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਬ੍ਰਸ਼ਸਟ੍ਰੋਕ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਐਂਟੋਨੀਨ ladyਰਤ (ਈ. 98-117) ਦੀਆਂ ਆਈਬ੍ਰੋਜ਼, ਆਈਲੈਸ਼ਸ ਅਤੇ ਕੱਸੇ ਹੋਏ ਕਾਲੇ ਕਰਲਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰੇਖਾ ਤੋਂ ਅਰੰਭ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਚਾਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਡਿੰਪਲ ਦੁਆਰਾ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਦੋਹਰੀ ਠੋਡੀ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਗਰਦਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ "ਵੀਨਸ ਰਿੰਗਸ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਜੀਵੰਤ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰੋਮਨ ਪੋਰਟਰੇਟ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ. ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੇ ਲਾਲ ਗੁੱਦੇ ਵਿੱਚ ਛਾਂਟੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਜਾਮਨੀ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦੇ ਦਫਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਉਸਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਲਾਲ ਮੈਡਰ ਦੀ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਧੁਨੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ. ਰਿਵਾਜ clavi (ਉਣੀਆਂ ਧਾਰੀਆਂ) ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ slightlyਲੇ ਹੋਏ ਮੋersਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਝੁਕਦੇ ਧੜ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ: ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੋਲ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋ ਮਣਕੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਤਰਿਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਮੋਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਕੁਝ ਮੋਟਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੂਪ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਦੇ ਹਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੀਆਂ forਰਤਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ: ਵੱਡਾ ਗੋਲ ਗੋਲਡ ਪੇਂਡੈਂਟ ਵਾਲੀ ਅਣਪਛਾਤੀ ਬੁਣੀ ਹੋਈ ਧਾਤ ਦੀ ਹੈ. ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਾਰ ਹਾਰ ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਅਰਧ-ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ: ਪੰਨੇ ਇਸ ਤਾਰੀਖ ਲਈ beenੁਕਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਮੋਟਾ ਪੈਨਲ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਟ੍ਰਾਂਸਵਰਸ ਕਰੈਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਚੰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਹੇਠਲੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਦੋ ਪਲੱਗਡ ਡੋਵੇਲ ਹੋਲ ਅਣਜਾਣ ਫੰਕਸ਼ਨ ਦੇ ਹਨ.

ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਤੇ ਤਿਕੋਣੀ ਮੋਹਰ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਪੋਰਟਰੇਟ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੁਲੈਕਟਰ ਅਤੇ ਡੀਲਰ ਥੀਓਡੋਰ ਗ੍ਰਾਫ (1840-1903) ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਏਰ-ਰੁਬਾਯਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ (ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ). ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂੰਹ, ਆਈਬ੍ਰੋ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰ ਦੇ ਛੱਲੇ ਵਿਯੇਨ੍ਨਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੋਰਟਰੇਟ, ਕੁਨਸਟਿਸਟੋਰੀਚਸ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਇਨਵ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ. x432.

ਤਰੱਕੀ
ਤਰੱਕੀ
1903 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਥੀਓਡੋਰ ਗ੍ਰਾਫ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ, 1840 - 1903 (ਵਿਆਨਾ, ਆਸਟਰੀਆ), ਅਲਫ੍ਰੈਡ ਐਮਰਸਨ ਨੂੰ ਵੇਚਿਆ ਗਿਆ.

1922 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ -

ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸੰਗ੍ਰਹਿ [ਵੇਚਿਆ ਗਿਆ, ਗੇਮਲਡੇ ਅਲਟਰ ਅੰਡਰ ਨਿuਅਰ ਮੀਸਟਰ: ਹੈਲਨਿਸਟਿਸਚ ਪੋਰਟਰੇਟਸ demਸ ਡੈਮ ਫਯੁਮ, ਮਿਨੀਚਰਨ, ਸਟੀਚੇ, ਸਕਲਪਚਰਨ, ਅਰਬੀਟੇਨ ਇਨ ਸਿਲਬਰ ਅਨ ਗੋਲਡ. ਡੋਰੋਥੇਅਮ ਕੁਨਸਟਾਬਟੇਲੁੰਗ, ਵਿਆਨਾ, ਨਵੰਬਰ 24, 1932, ਲਾਟ 33.]

- 1933 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਨਿਜੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ (ਨਿ Newਯਾਰਕ, ਨਿ Newਯਾਰਕ) [ਵਿਕਿਆ, ਅਮਰੀਕਨ ਫਰਨੀਚਰ, ਕੇਂਡੇ ਗੈਲਰੀਆਂ, ਨਿ Yorkਯਾਰਕ, 26 ਸਤੰਬਰ, 1942, ਲਾਟ 167, ਜੋਸੇਫ ਬਰਮਰ ਨੂੰ.]

1942 - 1947

ਜੋਸੇਫ ਬਰਮਰ, ਹੰਗਰੀਅਨ, 1883 - 1947, ਉਸਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਦੁਆਰਾ, 1947.

1947 - 1949

ਜੋਸੇਫ ਬਰਮਰ, ਹੰਗਰੀਅਨ ਦੀ ਸੰਪਤੀ, 1883 - 1947 [ਮਰਹੂਮ ਜੋਸੇਫ ਬਰਮਰ, ਪਾਰਕੇ -ਬਰਨੇਟ ਗੈਲਰੀਆਂ, ਨਿ Newਯਾਰਕ, 11 ਮਈ, 1949, ਬਹੁਤ 45 ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਲਾ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ.]

ਅਰਨੇਸਟ ਬ੍ਰਮਰ, ਹੰਗਰੀਅਨ, 1891 - 1964 (ਨਿ Newਯਾਰਕ, ਨਿ Newਯਾਰਕ), ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਐਲਾ ਬਰਮਰ, 1964 ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਦੁਆਰਾ.

1964 - 1979

ਐਲਾ ਬਾਚੇ ਬਰਮਰ [ਵੇਚੇ ਗਏ, ਅਰਨੇਸਟ ਬਰਮਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਗੈਲਰੀ ਕੋਲਰ, ਜ਼ਿichਰਿਚ, 16-19 ਅਕਤੂਬਰ, 1979, ਲਾਟ 4, ਜੇ. ਪਾਲ ਗੈਟੀ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਨੂੰ.]

ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ
ਫਯੁਮ ਪੋਰਟਰੇਟ: ਰੋਮਨ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਪੋਰਟਰੇਟ (24 ਮਾਰਚ, 1981 ਤੋਂ 1997)
ਪੁਸਤਕ -ਸੂਚੀ
ਪੁਸਤਕ -ਸੂਚੀ

ਬੁਬਰਲ, ਪਾਲ. Die griechisch-ägyptischen Mumienbildnisse der Sammlung Th. ਗ੍ਰਾਫ. ਵਿਆਨਾ: 1922, ਪੀ. 55, ਨਹੀਂ. 46.

ਡੋਰੋਥੇਅਮ, ਵਿਯੇਨ੍ਨਾ. ਵਿਕਰੀ ਬਿੱਲੀ., ਨਵੰਬਰ 24, 1932, ਲਾਟ 33.

ਡ੍ਰੇਰੂਪ, ਹੈਨਰਿਕ. ਡਾਈ ਡੇਟਿਯਰੰਗ ਡੇਰ ਮੁਮੀਏਨਪੋਰਟਰੇਟਸ. ਪੈਡਰਬਰਨ: 1933, ਪੀਪੀ 47-48, 66, ਨੰ. 34 pl. 20 ਬੀ.

ਕੇਂਡੇ ਗੈਲਰੀਆਂ, ਨਿ Newਯਾਰਕ ਵਿਕਰੀ ਬਿੱਲੀ., ਸਤੰਬਰ 26, 1942, ਲਾਟ 167.

ਪਾਰਕੇ-ਬਰਨੇਟ, ਨਿ Newਯਾਰਕ ਵਿਕਰੀ ਬਿੱਲੀ., ਜੋਸੇਫ ਬਰਮਰ ਕੋਲ., ਭਾਗ II, 11-14 ਮਈ, 1949, ਪੀ. 10, ਲਾਟ 45.

ਹੌਲ, ਲੋਥਰ. "ਜ਼ੁਰ ਏਰਕਲੇਰੁੰਗ ਡੇਰ ਨੀਡਰਗਰਮੈਨਿਸ਼ੇਨ ਮੈਟਰੋਨੇਨਡੇਨਕਮੇਲਰ," ਬੋਨਰ ਜਾਹਰਬੁਚਰ 160 (1960), ਪੀਪੀ. 9-49, ਪੀ. 20, ਨਹੀਂ. 55.

ਪਾਰਲਾਸਕਾ, ਕਲਾਉਸ. Mumienportraets und verwandte Denkmaeler. ਵਿਜ਼ਬਾਡੇਨ: 1966, ਪੀ. 75, ਐਨ. 96.

ਗੈਲਰੀ ਕੋਲਰ, ਜ਼ਿichਰਿਖ ਸੇਲ ਕੈਟ।, ਦਿ ਅਰਨੇਸਟ ਬਰਮਰ ਕਲੈਕਸ਼ਨ, ਅਕਤੂਬਰ 16-19, 1979, ਪੀ. 21, ਨਹੀਂ. 4.

ਪਾਰਲਾਸਕਾ, ਕਲਾਉਸ. ਰਿਤਰਤੀ ਦੀ ਮੰਮੀ. ਰੀਪਰਟੋਰਿਓ ਡੀ'ਆਰਟੇ ਡੈਲ'ਇਗਿਟੋ ਗ੍ਰੀਕੋ-ਰੋਮਾਨੋ (ਏ. ਐਡ੍ਰਿਯਾਨੀ, ਐਡੀ). 2 ਸੇਰ. ਵਾਲੀਅਮ III. (ਰੋਮਾ: "L'Erma" di Bretschneider, 1980), ਪੀ. 60, ਨਹੀਂ. 644 pl. 152.3.

ਬੋਰਗ, ਬਾਰਬਰਾ. Mumienporträts: Chronologie und kultureller Kontext (ਮੇਨਜ਼: ਪੀਐਚ. ਵਾਨ ਜ਼ੈਬਰਨ, 1996), ਪੀ. 47, 59, 87, 105, 168, 171, 192 pl. 74,2.

ਮਾਰਮ, ਹੱਵਾਹ. "ਮੇਰੇ ਭੂਤ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ." ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ 59, ਨਹੀਂ. 1 (2016), ਪੀਪੀ .24, ਬੀਮਾਰ.


ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦਾ ਰਹੱਸ ’s ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਂ

ਇਸ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਅਜੀਬ ਚਿੱਤਰ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਮੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਛੂਹਣ ਲਈ ਨਰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸਖਤ ਮੌਰਟੀਸ ਦੇ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਝੁਕ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗ ਵੀ ਬਰਕਰਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੋਰ ਮਮੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵੀ ਗਤੀਵਿਧੀ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੀ ਮਮੀ ਇੰਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ 2,100 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ. ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਬਲਕਿ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਖੂਨ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ#8212 ਕਿਸਮ ਏ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦਾ ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਬੇਸ਼ੱਕ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਪੂਰਨ ਡਾਕਟਰੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਹੈ.

ਲੇਡੀ ਦਾਈ, ਜਾਂ ਜ਼ਿਨ ਝੁਈ, ਹਾਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਉੱਘੇ ਲੀ ਲੀ ਕਾਂਗ ਦੀ ਕੁਲੀਨ ਪਤਨੀ ਸੀ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਐਸ਼ੋ -ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਿਰਫ ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਹੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਭਰਪੂਰ ਕ embਾਈ ਵਾਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤਰ, ਸਕਰਟਾਂ, ਖੂਬਸੂਰਤ ਮਿਟਨਸ, ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਮਸਾਲਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਥੈਲਾ, ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੇ ਡੱਬੇ, ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਮਾਨ, ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਬੁੱਤ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਤਿਆਰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ.

“ ਇਹ ਵਸਤੂਆਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਇੱਕ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਅਤੇ#8221 ਨਿ Newਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਚਾਈਨਾ ਇੰਸਟੀਚਿ Galਟ ਗੈਲਰੀ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਿਲੋ ਵੇਲਾਨ ਹੈ ਚਾਂਗ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਤੋਂ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੁਝ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ 2009 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ

ਇਹ ਉਹ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੂੰ ਲਾਲਸਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਲੁੱਟ ਲਿਆ. ਆਪਣੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਰਸੋਈ ਖੁਸ਼ੀ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿੱਛੂ ਸੂਪ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਮੋਟਾਪਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਉਸ ਦੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਬੈਨਰ 'ਤੇ ਕਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਨੇ' ਤੇ ਝੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦਰਸਾਇਆ. ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੋਰੋਨਰੀ ਥ੍ਰੋਮੋਬਸਿਸ ਅਤੇ ਆਰਟੀਰੋਸਕਲੇਰੋਟਿਕਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਸਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਫਿusedਜ਼ਡ ਡਿਸਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਦਰਦ ਅਤੇ ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ.

ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੇਵਾਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਬੈਨਰ ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਕਲਾਕਾਰੀ.

ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਜੀਵੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਘੱਟ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਸਫਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਭਰੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ, ਦਿਲ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ, ਓਸਟੀਓਪਰੋਰਰੋਸਿਸ ਅਤੇ ਪਿੱਤੇ ਦੀ ਪੱਥਰੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸਦੀ ਪਿਤਰੀ ਨਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਹੋਰ ਵਿਗੜਦੀ ਸੀ.

ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੀ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਖਰਾਬ ਸਿਹਤ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਆਖਰੀ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਖਰਬੂਜੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ.

ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ. ਚੀਨੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਉਕਰੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਤੇ ਸਿਰਦਰਦ, ਅਧਰੰਗ, ਦਮਾ, ਜਿਨਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵੱਖ -ਵੱਖ ਰਵਾਇਤੀ ਚੀਨੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਹਨ.

ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੀ ਕਬਰ 1971 ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਚਾਂਗਸ਼ਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਾਵਾਂਗਦੁਈ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਥਾਨ ਤੇ ਮਿਲੀ ਸੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀਆਂ ਵੀਹ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘਟਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਚਾਰ ਨੇਸਟਡ ਤਾਬੂਤ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਹਵਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਚਾਰਕੋਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਕਈ ਫੁੱਟ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਪਾਣੀ ਤੰਗ, ਵਾਯੂ ਤੰਗ ਜਗ੍ਹਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ anyੰਗ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਅੰਦਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਤਾਬੂਤ ਵਿੱਚ ਪਾਰਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਪਾਏ ਹਨ, ਜੋ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਧਾਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਜੀਵਾਣੂ -ਰਹਿਤ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਪਾਈ ਗਈ ਜੋ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨੂੰ ਵਧਣ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕਿਆ. ਕਈਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਤਰਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਕੁਝ ਤਾਜ਼ਾ ਤਰਲ ਉਸਦੇ ਤਾਬੂਤ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਲੱਖ ਦਾ ਤਾਬੂਤ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਮਿਲੇ ਸਨ. ਫੋਟੋ ਕ੍ਰੈਡਿਟ: ਵਿਕੀਮੀਡੀਆ

ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜਨ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਇਹ ਇੱਕ ਰਹੱਸ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਨ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਅਤੇ ਵਾਟਰਟਾਈਟ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਦੱਬੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ.

ਮਵਾਂਗਡੁਈ ਵਿਖੇ ਖੁਦਾਈ ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਖੋਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਬਰਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਤੋਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਨੋਰੰਜਕ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤੱਤਵ -ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਕਿ ਹੂਨ ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਰਈਸ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ. ਕਬਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਫਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੇ ਪੇਟ ਦੇ ਸਮਗਰੀ ਤੋਂ ਵੀ, ਪੁਰਾਤੱਤਵ -ਵਿਗਿਆਨੀ ਪੱਛਮੀ ਹਾਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ#8217s ਅਤੇ#8220 ਖੁਰਾਕ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਭਿਆਸਾਂ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ. ਭੋਜਨ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ, ਵਿਅੰਜਨ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ structਾਂਚਾਗਤ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਇੱਕ ਅਤੇ#8217 ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਸੂਝ. ”

ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਹੁਣ ਹੁਨਾਨ ਪ੍ਰੋਵਿੰਸ਼ੀਅਲ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਲੇਡੀ ਦਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਮ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਸੀ. ਫੋਟੋ ਕ੍ਰੈਡਿਟ: Huangdan2060/ਵਿਕੀਮੀਡੀਆ


ਹੇਰਾਕਲਾਈਡਸ: ਰੋਮਨ ਮਿਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮੰਮੀ

ਹੇਰਾਕਲਾਈਡਸ: ਰੋਮਨ ਮਿਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮੰਮੀ ਨਾ ਸਿਰਫ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਕਲਾਸੀਕਲ, ਮਿਸਰੋਲੋਜੀਕਲ ਅਤੇ ਕਲਾ ਇਤਿਹਾਸਕ, ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਰੋਮਨ ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗੀ ਕੇਸ ਅਧਿਐਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1991 ਵਿੱਚ ਜੇ ਪਾਲ ਗੈਟੀ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਦੁਆਰਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 2003 ਵਿੱਚ ਗੈਟੀ ਵਿਲਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 2003 ਵਿੱਚ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸੰਭਾਲ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ. ਪ੍ਰਸ਼ਨ. ਅਧਿਐਨ ਦੁਆਰਾ ਉਭਾਰਿਆ ਗਿਆ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸਨ: ਕੀ ਮਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਚਿੱਤਰ ਮਮੀ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਪੇਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਸਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਲਪੇਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਹਿਣੇ ਜਾਂ ਤਵੀਤ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਸਮਗਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਮਮੀਕਰਣ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਕੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਮੀ ਅਤੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਹੀ ਤਾਰੀਖ ਜੁੜੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, 2006 ਵਿੱਚ ਹੇਰਾਕਲਾਈਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਨੂੰ “Getty Red-Shroud Study Group ” ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਸਮਾਨ ਸਮਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੌਂ ਲਾਲ-ਕਫਨ ਵਾਲੀ ਮਮੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਇੱਥੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਇਹ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ, ਬਲਕਿ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀਜ਼, ਪਰਲੋਕ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਮਮੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮਕੈਨਿਕਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਰੋਮਨ ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ.

ਜਾਣ -ਪਛਾਣ ਜੇ. ਪਾਲ ਗੈਟੀ ਮਿ .ਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰੋਮਨ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਮਮੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗੈਟੀ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਦੁਆਰਾ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਖੋਜ ਦਾ ਸਾਰਾਂਸ਼, ਅਰਥਾਤ ਰੈੱਡ-ਸ਼ਫਰਡ ਸਟੱਡੀ ਅਤੇ 2006 ਦਾ ਸਿੰਪੋਜ਼ੀਅਮ 'ਐਕਸਪਲੋਰਿੰਗ ਰੋਮਾਨੋ-ਮਿਸਰੀ ਮਮੀਜ਼'.

ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਪਹੁੰਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, 'ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਅਤੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀਜ਼', ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਦਿੱਖ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਅਤੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਮੋਹ ਦੇ ਇੱਕ ਭਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਮੀਆਂ, ਇਹ ਸਭ ਸੈਕਸ਼ਨ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਚਰਚਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ.

ਦੂਜਾ ਭਾਗ, 'ਹੈਰੀਕਲੇਇਡਸ ਦੀ ਮੰਮੀ ਦਾ ਵਰਣਨ', ਮਮੀ ਦੇ ਕਫਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵੇਰਵਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੋਟਿਫਸ ਅਤੇ ਕਫਨ 'ਤੇ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਪਾਠ ਦੀ ਚਰਚਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਖੁਲਾਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ , ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜਾਂ, ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਫਨ ਉੱਤੇ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: 'ਹੇਰਕਲੇਇਡਸ, ਥਰਮ [ਓਐਸ] ਦਾ ਪੁੱਤਰ' ਜਾਂ, ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, 'ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ, []ਰਤ] ਥਰਮੋ [ਇਸ] / ਥਰਮੌ ਦਾ ਪੁੱਤਰ [ਟੈਰੀਅਨ] '(ਪੰਨਾ 29). ਇਹ ਪਾਠ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਲਿਖਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਕੋਰਕੋਰਨ ਅਤੇ ਸਵੋਬੋਡਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੰਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਠ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਰਕਲੇਇਡਸ ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ. ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ 1903 ਵਿੱਚ ਬਰਨਾਰਡ ਗ੍ਰੇਨਫੈਲ ਅਤੇ ਆਰਥਰ ਹੰਟ ਦੁਆਰਾ ਅਲ-ਹਿਬੇਹ ਤੋਂ ਖੁਦਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਸ ਮਮੀ ਕਫਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਹੇਰਕਲੇਇਡਸ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਮਮੀ ਉਸੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ.

ਤੀਜਾ ਭਾਗ, 'ਦਿ ਪੋਰਟਰੇਟ ਆਫ਼ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ', ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪੋਰਟਰੇਟ ਖੁਦ ਅਤੇ ਅਤਿਰਿਕਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਗਿਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਗਿਲਟ ਤਾਜ ਜੋੜਨਾ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸ ਖਾਸ ਤਾਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਤੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਅਤੇ ਸੁਝਾਅ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਭਾਵਤ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਵ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰਾਪਿਸ ਅਤੇ ਆਈਸਿਸ ਦੇ ਪੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੋਰਟਰੇਟ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ, ਐਨਕੌਸਟਿਕ ਅਤੇ ਟੈਂਪਰਾ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਜਿਹੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਕਿੰਨੇ ਸਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤਕ ਪੋਰਟਰੇਟ ਸਹੀ atedੰਗ ਨਾਲ ਤਾਰੀਖ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮੱਗਰੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਜ਼ ਦੀ ਮਮੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਆਯਾਤ ਕੀਤੀ ਚੂਨੇ ਦੀ ਲੱਕੜ 'ਤੇ ਮੋਮ-ਟੈਂਪਰੇ (ਮਧੂ-ਮੱਖੀਆਂ ਵਾਲਾ ਤਾਪਮਾਨ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ.

ਚੌਥਾ ਭਾਗ, 'ਭੌਤਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ', ਹੇਰਾਕਲਾਈਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਸਮਗਰੀ 'ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਲਾਲ, ਚਿੱਟੇ, ਨੀਲੇ, ਹਰੇ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕਫਨ ਨੂੰ ਰੰਗਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੋਰਟਰੇਟ ਅਤੇ ਕਫਨ' ਤੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੱਤੇ. , ਅਤੇ ਮਮੀ ਦੇ ਰੇਜ਼ਿਨ ਅਤੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ. ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਫਨ ਨੂੰ ਰੰਗਣ ਲਈ ਲਾਲ ਲੀਡ ਪਿਗਮੈਂਟ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਸਪੇਨ ਦੇ ਰੀਓ ਟਿੰਟੋ ਦੀ ਰੋਮਨ ਸਿਲਵਰ-ਮਾਈਨਿੰਗ ਸਾਈਟ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਵਰਗੌਟ ਸੀ-ਨੀਲ ਅਤੇ ਆਰਪੀਮੈਂਟ ਦਾ ਸੁਮੇਲ-ਜਿਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਨੌਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਕੇਲਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਖਰੜੇ ਉੱਤੇ ਹਨ. ਰੇਜ਼ਿਨ ਵਿੱਚ ਕੋਨੀਫਰ ਰਾਲ, ਮਧੂ ਮੱਖੀ ਅਤੇ ਦਿਆਰ ਦਾ ਤੇਲ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਲਿਨਨ ਬੁਣਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ.

ਪੰਜਵਾਂ ਭਾਗ, 'ਇਮੇਜਿੰਗ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ', ਮਮੀ 'ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਇਮੇਜਿੰਗ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ. ਵਰਤੀ ਗਈ ਹਰੇਕ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਉਹ ਭਾਗ ਹੈ ਜੋ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਬਾਰੇ ਨਵੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਨੌਜਵਾਨ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ. ਲਗਭਗ 5 ਫੁੱਟ 6 ਇੰਚ ਲੰਬਾ ਸੀ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ heightਸਤ ਉਚਾਈ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਪੈਕੇਟ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਛੋਟੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਸਨ - ਸ਼ਾਇਦ ਤਾਜ਼ੀ - ਉਸਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਮਮੀਫਾਈਡ ਆਈਬਿਸ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਹ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਕਫਨ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਪਰਤ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਆਈਬਿਸ ਮੋਟਿਫ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈਰਾਕਲੇਇਡਸ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵਾਲੀ ਮਮੀ ਪਹਿਲੀ ਮਨੁੱਖੀ ਮਮੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲਪੇਟੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਕੋਰਕੋਰਨ ਅਤੇ ਸਵੋਬੋਡਾ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਈਬਿਸ ਬੁੱਧੀ, ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਵਿਦਵਤਾ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਥੌਥ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਇੱਕ ਭਗਤ ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਪੁਜਾਰੀ ਜਾਂ ਲਿਖਾਰੀ ਵੀ ਸੀ.

ਛੇਵਾਂ ਭਾਗ, 'ਡੇਟਿੰਗ ਦਿ ਮਮੀ ਆਫ਼ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ', ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੋਮੀ, ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਲਿਨਨ ਦੀ ਰੇਡੀਓਕਾਰਬਨ ਡੇਟਿੰਗ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਮਤ 5-127 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਫ਼ਨ 'ਤੇ ਲਿਖਣ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੱਧ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹੋਵੇ. ਦੂਜੀ-ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੀ ਮਿਤੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਏ ਗਏ ਲਾਲ-ਕਫਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਮੀ ਲਈ ਸੁਝਾਈ ਗਈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੋਰਕੋਰਨ ਅਤੇ ਸਵੋਬੋਡਾ ਇਸ ਅੰਤਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਰਥਕ ਵਿਆਖਿਆ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਕਿ ਲਪੇਟਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਸੱਤਵਾਂ ਭਾਗ, 'ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਜ਼ ਅਤੇ ਰੋਮਾਨੋ-ਮਿਸਰੀ ਮਮੀਜ਼', ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹੇਰਾਕਲੀਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੈੱਡ-ਸ਼ਰਾਫ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ. ਇਸ ਪੂਰੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਫਾਰੋਨਿਕ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਲਾਲ-ਕਫਨ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣੇ ਗਏ ਖਾਸ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਵੀ. ਕਫਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਣਾ, ਅਤੇ ਗਿਲਡਿੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ.

ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਲੇਖ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਮਾਰਕ ਵਾਲਟਨ ਦੁਆਰਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਅੰਤਿਕਾ, ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ ਲਾਲ ਲੀਡ ਰੰਗ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇ ਹੋਰ ਲਾਲ-ਕਫ਼ਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਤੋਂ. ਸੱਤ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਰਚਨਾਤਮਕ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਨੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਸਪੇਨ ਦੇ ਰਿਓ ਟਿੰਟੋ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਾਲਟਨ ਨੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੱਤ ਲਾਲ-ਕਫਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਮੀ ਉਸੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਇਸਦੀ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਹੇਰਾਕਲਾਈਡਸ: ਰੋਮਨ ਮਿਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮੰਮੀ ਬਹੁਤ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ. ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ, ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਰੇਖਾ, ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹੇਰਾਕਲੇਇਡਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਦੀ ਲਾਈਨ ਡਰਾਇੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਇਮੇਜਿੰਗ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਚਾਰਟ ਅਤੇ ਟੇਬਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਿੱਚ, ਕੋਰਕੋਰਨ ਅਤੇ ਸਵੋਬੋਡਾ ਰਾਜ '[ਅਸੀਂ] ਦੋ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਤੋਂ ਹਾਂ ਪਰੰਤੂ [ਸਾਡੀ] ਮੁਹਾਰਤ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਨਵੀਨਤਮ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਨੁਭਵੀ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਲਾ ਦੁਆਰਾ ਅਤੀਤ ਦੇ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ ਹੈ. /ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਆਖਿਆ '(ਪੰਨਾ 93). ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੇਸ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਕਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋਣਗੇ. ਇਹ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਕੀਨ, ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ, ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਲਈ ​​suitableੁਕਵਾਂ ਹੈ. ਆਓ ਉਮੀਦ ਕਰੀਏ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਅਤੇ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪੱਧਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਕੋਰਕੋਰਨ ਅਤੇ ਸਵੋਬੋਡਾ ਦੁਆਰਾ ਲੋੜੀਂਦੀ ਅਗਲੀ ਖੋਜ - ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀ ਅਤੇ ਮਮੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਅਤੇ ਮਮੀਮੀਫਾਈਡ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਮੀਫਾਈਡ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਆਵਰਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

1. ਮਾਰਕ ਐਸ. ਵਾਰੇਨ ਅਤੇ ਕੈਰਨ ਟ੍ਰੈਂਟਲਮੈਨ (2009) 'ਰੋਮਨ-ਮਿਸਰੀ ਰੈੱਡ ਲੀਡ ਪਿਗਮੈਂਟ: ਸਪੈਨਿਸ਼ ਸਿਲਵਰ ਮਾਈਨਿੰਗ ਐਂਡ ਰਿਫਾਈਨਮੈਂਟ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਵਸਤੂ' ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨ 51.5: 845-60.


ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੀਆਂ ਵਿਖੇ: ਇੱਕ ਮੰਮੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭੇਦ

ਲੇਡੀ ਤਸ਼ਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰੂਮਮੇਟ ਸਨ, ਸਾਥੀ ਮੰਮੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਪੰਜ. ਉਹ ਲਗਭਗ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਸਨ.

1800 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਮਮੀ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਸਤੂਆਂ ਮਿਸਰੀ ਖੋਦਾਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ, ਅਜਾਇਬਘਰਾਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ. ਕਾਇਰੋ ਵਿੱਚ, ਸਕੂਲ ਆਫ ਮਿਸਰੌਲੋਜੀ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ, ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਈ ਜਰਮਨ, ਜੋ ਕਿ ਸਨਮਾਨਿਤ ਬ੍ਰੂਗਸ਼ ਪਾਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਭੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਵਿੱਤਦਾਤਾ ਦੇ ਪਲੇਬੁਆਏ ਪੋਤੇ ਐਂਥਨੀ ਡ੍ਰੈਕਸਲ, ਜੂਨੀਅਰ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ - ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮਾਲ. 4.5 ਟਨ. ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, 1895 ਵਿੱਚ, ਡ੍ਰੈਕਸਲ ਨੇ ਇਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ#8217 ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਜਦੋਂ, ਲਗਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਮਿਡਵੈਸਟਨ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਨੇ 701 ਵਸਤੂਆਂ ਲਈ $ 5,000 ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ.

1916 ਵਿੱਚ ਮੀਆਂ ਵਿਖੇ ਲੇਡੀ ਤਸ਼ਾਤ ਦੀ ਦਸਤਾਨੇ ਅਤੇ ਤਾਬੂਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫੋਟੋ.

ਇਹ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰੀ ਕਲਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ. ਬਕਰੇ 1916 ਵਿੱਚ ਮਿਨੀਆਪੋਲਿਸ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਦੋਂ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ. ਮਿਸਰੀ ਕਮਰਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ. “ …A ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮਨੋਰੰਜਕ ਸਕ੍ਰੌਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਮੋਹਕ ਛੋਟੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਗਹਿਣੇ, ਸਕਾਰਬਸ, ਕੰਮ ਦੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ, ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਤਾ-ਚੈਟ ਦੇ ਮਮੀ ਕੇਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਦਿਲਚਸਪ ਪੋਰਟਰੇਟ-ਮਾਸਕ, ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਿਸਰੀ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ#8221 ਨੇ ਅਮਰੀਕਨ ਆਰਟ ਸਾਲਾਨਾ, 1917 ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰਵੇਖਣ ਕੀਤਾ.

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਏ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ. 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੀਆ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਰਿਚਰਡ ਡੇਵਿਸ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਾ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਪੁਰਾਤਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਵੇਚਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਉਹ 1959 ਵਿੱਚ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਏ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਮੁੱ Dਲੇ ਡ੍ਰੈਕਸਲ ਟੁਕੜੇ ਬਚੇ ਸਨ.

ਇੱਕ ਤਾਬੂਤ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ, 1916 ਵਿੱਚ ਮੀਆ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦੇ ਗਏ ਡ੍ਰੈਕਸਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਹਿੱਸਾ.

ਲੇਡੀ ਤਸ਼ਾਤ ਅਤੇ#8217 ਦੇ ਸਾਥੀ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ. ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ. ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਇਕ ਹੋਰ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਰਹੀ. ਡ੍ਰੈਕਸਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਪਰ 1923 ਵਿੱਚ, ਮੀਆ ਇਹ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਕੀ ਲੇਡੀ ਦੇ ਕਫਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਮੰਮੀ ਸੀ. ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਵਿਖੇ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੇ ਕਿuਰੇਟਰ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਦਮੀ ਪੁੱਤਰ ਐਲਨ ਬੁਰੋਜ਼, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੀਆਂ ਵਿਖੇ ਸਹਾਇਕ ਕਿuਰੇਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਐਕਸ-ਰੇ ਨਾਲ ਤਾਬੂਤ ਨੂੰ ਸਕੈਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲੈ ਲਈ. ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਮੰਮੀ ਮਿਲੀ, ਉਸਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ - ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਖੋਪੜੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ.

ਬੁਰਰੋਜ਼ ਨੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮੀਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਐਕਸ-ਰੇ ਆਰਟ ਜਾਂਚ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰ ਬਣ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਾਅਲੀ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰਪੀਸ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ. ਲੇਡੀ ਤਸ਼ਾਤ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਸੀਟੀ-ਸਕੈਨ, ਪੋਕਡ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਡਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭੇਤ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ. ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਕੰਪਨੀ ਵੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ: 1983 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀਟੀ-ਸਕੈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੋ ਹੋਰ ਮਮੀ-ਜੋ ਹੁਣ ਸਟੋਰੇਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ-ਨੂੰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਗਿਣਦੇ ਹੋ.


ਐਲੀਨ ਅੰਡ ਈਹਰੇ ਕਿੰਡਰ ਮੁਮਿਏਨ demਸ ਡੈਮ ਰੋਮਰਜ਼ੇਟਲੀਚੇਨ ਇਜਿਪਟੇਨ. ਇਜਿਪਟੇਨ ਇਮ ਬਲਿਕ, 2

19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਵਿਲੀਅਮ ਐਮ.ਐਫ. ਪੈਟਰੀ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਮਿਸਰੀ ਫਯੁਮ ਵਿੱਚ ਹਵਾਰਾ ਦੇ ਰੋਮਨ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ. ਉਸਦੀ ਖੁਦਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ 1 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਲਈ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਮੀ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦੀਦਾ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਫਯੁਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਖੋਜ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਪੋਰਟਰੇਟ ਨੂੰ 'ਫਯੁਮ ਪੋਰਟਰੇਟ' ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਵੀ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ. ਰੋਮਨ ਮਮੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮਾਸਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਲਚਸਪੀ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਕਈ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ, ਹੁਣ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ, ਧਾਰਮਿਕ-ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ . 2

ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੈਟਰੀ ਹਵਾਰਾ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਖੋਜੀ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸ ਸਾਈਟ ਤੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਅਤੇ ਮਾਸਕ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੰਮੀ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਐਲੀਨ ਅਤੇ ਆਈਹਰੇ ਕਿੰਡਰ ਰਿਚਰਡ ਵਾਨ ਕੌਫਮੈਨ ਦੁਆਰਾ 1892 ਵਿੱਚ ਲੱਭੇ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਰਲਿਨ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ. ਐਲੀਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜਨਵਰੀ 2016 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਮੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ Ä Egyptisches ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਅਤੇ Papyrussammlung ਬਰਲਿਨ ਵਿਖੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਾਨਾ ਹੈਲਮਬੋਲਡ-ਡੋਏ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਮੁਖਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੀ ਹੈ.

ਇਸ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ -ਵੱਖ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਨੌ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਅੰਤਿਕਾ ਹਨ. ਅੰਤਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੋਣਵੀਂ ਗ੍ਰੰਥ -ਸੂਚੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਕਬਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸਾਰਣੀ, ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਮਿਸਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਯੋਗਦਾਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ.

ਹੈਲਮਬੋਲਡ-ਡੋਏ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ, ਸੰਖੇਪ ਭਾਗ ਲਿਖੇ. ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਐਲੀਨ ਦੀ ਕਬਰ ਦੇ ਖੋਜੀ ਰਿਚਰਡ ਵਾਨ ਕੌਫਮੈਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ. ਵੌਨ ਕੌਫਮੈਨ (1849-1908) ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਆਰਟ ਕੁਲੈਕਟਰ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਕਈ ਖੁਦਾਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤਾ. ਹਵਾਰਾ ਵਿਖੇ ਪੇਟਰੀ ਦੇ ਸਫਲ ਖੁਦਾਈਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ 1892 ਵਿੱਚ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ. ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਐਲਿਨ ਦੀ ਕਬਰ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵੌਨ ਕੌਫਮੈਨ ਦੁਆਰਾ ਕਬਰ ਦਾ ਸਿਰਫ ਵਰਣਨ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਮਕਬਰਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਛੱਤ ਵਾਲੀ ਚਿੱਕੜ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸੰਭਵ ਤੌਰ' ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰਲਾ structureਾਂਚਾ ਜਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਖੇਤਰ ਸੀ. ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਬਰ ਦੇ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਸਮਕਾਲੀ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਜੁਲਦੀਆਂ ਸਨ, 3 ਮੱਧ ਮਿਸਰ ਦੇ ਟੁਨਾ ਅਲ-ਗੇਬਲ ਤੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਚਿੱਤਰ 15 ਦਾ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਗੁੰਮ ਹੈ). ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਹੈਲਮਬੋਲਡ-ਡੋਏ ਨੇ ਬਰਲਿਨ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਦੁਆਰਾ ਐਲਾਈਨ ਖੋਜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ. 1892 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੌਨ ਕੌਫਮੈਨ ਨੇ ਮਿਸਰੀ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ 14,400 ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਈ 45 ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ. ਅਕਤੂਬਰ, 1892 ਵਿੱਚ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾsਨਸ਼ਵੇਗ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਸੀਡਲ ਤੋਂ ਐਲਿਨ ਦੀ ਕਬਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਕਾਬਪੋਸ਼ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਹਵਾਰਾ ਵਿਖੇ ਵਾਨ ਕੌਫਮੈਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚੋਂ 26 ਮਿਸਰੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ.

ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਮਮੀ ਦੇ ਖੋਜ ਸੰਦਰਭ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ (ਹੈਲਮਬੋਲਡ-ਡੋਏ) ਬਾਰੇ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਅਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਮਕਬਰੇ ਵਿੱਚ (ਘੱਟੋ ਘੱਟ) ਅੱਠ ਮਮੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਖਿਤਿਜੀ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਤਿੰਨ ਸਾਧਾਰਣ ਮਮੀਆਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਦਮੀ (ਅਲੀਨ ਦੇ' ਪਤੀ ') ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਦੀਆਂ ਨਕਾਬਪੋਸ਼ ਮਮੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. ਐਲੀਨ ਦੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਮੰਮੀ ਅਤੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਮਾਸਕ ਅਤੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਵਾਲੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਰੋਮਬਿਕ ਰੈਪਿੰਗਜ਼ ਸਨ, ਪੋਰਟਰੇਟ ਨੂੰ ਗਿਲਡਡ ਸਟੁਕੋ ਬਟਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਦੇ ਇੱਕ ਸੁਭਾਅ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਐਲਿਨ ਦੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਮੀ ਦੀਆਂ ਲਪੇਟੀਆਂ' ਤੇ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਸਾਰੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਨੇ ਮਿਸਰੀ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੁਸ਼ਾਕਾਂ) ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਗ੍ਰੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮੋਮ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ).

ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਹੈਲਮਬੋਲਡ-ਡੋਏ ਪਹਿਲਾਂ ਐਲਾਈਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਿਰਫ ਉਸਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਣਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੰਮੀ ਵਿੱਚ ਗਿਲਡਡ ਸਟੂਕੋ ਬਟਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੋਮਬਿਕ ਰੈਪਿੰਗ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ coveredੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ. ਐਲਿਨ ਦੀ ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਰੂਡੌਲਫ ਵਿਰਚੋ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਅਤੇ ਖੋਪੜੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ. Womanਰਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਏਲੀਨ, ਉਰਫ ਟੇਨਸ, ਹੇਰੋਡਸ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਉਮਰ, 35, ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਗ੍ਰੀਕ ਫਨਰੀਰੀ ਸਟੀਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮੰਮੀ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਾਨ ਮੋਜੇ ਦੁਆਰਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਹੈਲਮਬੋਲਡ-ਡੋਏ ਫਿਰ ਅਗਿਆਤ ਆਦਮੀ (ਐਲਾਈਨ ਦੇ 'ਪਤੀ') ਦੇ ਮਮੀ ਮਾਸਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਵਾਰਾ ਵਿਖੇ ਇਸ ਦੀ ਮੰਮੀ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸਦੀ ਮੋਹਰ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਅਤੇ ਮਾਸਕ ਦੀ ਮਹਿੰਗੀ ਸਮਾਪਤੀ ਉਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ. ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਦਾ ਟੋਗਾ ਇੱਕ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਰੂਪਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ. ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਮਾਸਕ ਦਾ ਇਹ ਹਿੱਸਾ 1950 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਬਹਾਲੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਐਬ. 40 (ਪੰਨਾ 32) ਮਾਸਕ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅੰਤਰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਕਬਰ ਤੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਬਾਰੇ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਅਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਲਾਈਨ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ (ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਅਸਪਸ਼ਟ) ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੀਟੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਹੂਪਰਟਜ਼ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੂਲ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਿੱਸਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਵਾਂ ਡੇਟਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਉਮਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਮੀ ਦੇ ਮਾਪ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਨੂੰ ਪੀ ਤੇ ਇੱਕ ਉਪਯੋਗੀ ਸਾਰਣੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. 33 ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ. ਬੱਚੇ, ਦੋ ਲੜਕੀਆਂ ਅਤੇ (ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ) ਇੱਕ ਲੜਕਾ, 2 ਤੋਂ 7 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਕੱਲ ਇੱਕੋ ਉਮਰ ਸਮੂਹ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟੇ ਸਨ. ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਤਿੰਨੋਂ ਮਮੀਆਂ ਕਾਰਨ ਸਰਵਾਈਕਲ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪੋਸਟ ਮਾਰਟਮ ਹੇਰਾਫੇਰੀ.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਵੇਂ ਨਤੀਜਿਆਂ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਮੀਆਂ ਦੇ 'ਬਾਹਰੀ' ਪਹਿਲੂਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 'ਸਮਗਰੀ' ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹੈਲਮਬੋਲਡ- ਡੋਏ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬੱਚੀ ਦੀ ਮਾਸਕ ਮਾਂ ਇੱਕ ਮੁਟਿਆਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਾਸ਼ 7 ਸਾਲ ਦੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਮੀਰ ਮੰਮੀ 'ਗ੍ਰੇਕੋ-ਰੋਮਨ' (ਕੱਪੜੇ, ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਟਾਈਲ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ) ਨੂੰ ਮਿਸਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ (ਮਖੌਟੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇਵੀ ਨਟ ਮਨੋਰੰਜਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਟਨੇਜ ਦੇ ਨਾਲ). ਦੋ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਮੀ ਦੇ ਲਪੇਟਿਆਂ' ਤੇ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੇ ਲਿੰਗ ਬਾਰੇ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੂਨੁਲਾ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈਂਗਰ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ forਰਤਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ' ਮਾਦਾ 'ਲਿਲਾਕ ਰੰਗ, ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਨਵੀਂ ਸੀਟੀ ਜਾਂਚ ਦੁਆਰਾ ਹੁਣ ਇਸ ਪਛਾਣ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਫੋਕਸ ਫਿਰ ਕਬਰ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਖੋਜਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਖੇਪ ਛੇਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਹੈਲਮਬੋਲਡ-ਡੋਏ ਕਬਰ-ਸਮਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ 1 ਸੈਂਟ ਅਤੇ#8211 ਜਾਂ 2 ਵੀਂ-ਸੈਂਚੁਰੀ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਖੋਜ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਪਰੋਕਤ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਯੂਨਾਨੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਸਟੀਲ ਹੈ. In the seventh section, Jan Moje compares Aline’s stele with other 2 nd century AD stelae from Hawara, which typically included the dead’s name, his/her age at death and sometimes a greeting formula, epithet or profession. In the eighth section, Moje’s attention goes to the broader historical and socio-cultural context of the stele. As was typical for Roman Egypt, Aline – Tenôs had a double, Greek-Egyptian name. 4 The exact date of the stele and Aline’s death remains problematic and is generally placed either in the reign of Tiberius (31 July 24 AD) or in that of Trajan (31 July 107 AD). Although the inscription does not reveal information about Aline’s social position, her mummy suggests un upper-class status, while the co-occurrence of Greek and Egyptian elements presents the family as mixed Graeco- Roman/Egyptian. Interestingly, the stele of Aline was placed ਵਿੱਚ the grave, which suggests that the visible identification of the dead was not a major concern.

In the ninth, concluding section, Jana Helmbold-Doyé and Jan Moye synthesize the discussion about the dating of Aline’s grave, which will remain open until future scientific analysis offers a conclusive dating. If the 1 st century date is correct, Aline’s portrait is one of the earliest datable mummy portraits known thus far. However, based on stylistic and technical aspects, as well as the post-mortem fractures and the changing position of the mummy heads, possibly in relation to changes in the Osiris belief, an early 2 nd century AD cannot be excluded. Apart from this, the authors conclude that, with its combination of portrait and masked mummies, Aline’s tomb is rather exceptional (though not the only example) and that the luxurious treatment of the mummies identifies the family as upper-class members of Roman Egypt.

ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, Aline und ihre Kinder is a nicely presented and easily readable book, illustrating the importance of continuously integrating new techniques in archaeological research. The inserted archival material as well as the numerous photographs make it a visually attractive publication. However, the book’s strong introductory character and the lack of references in the text clearly show that it is intended more for the broader public than for specialist scholars.

The topics touched upon remain mostly very general and frequently deserve a more elaborate discussion. Due to its rather descriptive approach, the book does not address certain questions that inevitably come to a reader’s mind, such as whether all mummies in the grave can be automatically considered family members, whether (some of) the dead died at the same time and what may have been the criteria behind the choice of a masked, portrait or plain mummy. Therefore, a more comparative approach, placing Aline and her family in a broader geographical, chronological, and cultural framework than is the case now, and against the background of recent research at Hawara, the Fayum and Roman Egypt in general would have increased the scholarly character of the publication. Similarly, a more extensive exploration of Richard von Kaufmann and 19 th -century archaeological and museological practices could have been valuable.

Despite this, Aline und ihre Kinder forms an important contribution to current research on mummies and the history of Roman Hawara, bringing the less well-known Graeco-Roman/Egyptian population of Roman Egypt to a wide readership.

ਵਿਸ਼ਾ - ਸੂਚੀ

Vorwort, Jana Helmbold-Doyé (5–6)
1. Richard von Kaufmann und die Entdeckung des Grabes, Jana Helmbold-Doyé (8–15)
2. Das Grab, Jana Helmbold-Doyé (16–18)
3. Die Grabfunde und das Museum, Jana Helmbold-Doyé (19)
4. Die Verstorbenen, Jana Helmbold-Doyé (20–24)
4.1. Eine Frau namens Aline?, Jana Helmbold-Doyé (25–28)
4.1.1 Die Grabstele der Aline, Jan Moje (28–29)
4.2 Ein namentlich unbekannter Mann, Jana Helmbold-Doyé (29–32)
5. Die Kindermumien, Alexander Huppertz (33–38)
5.1 Das Mädchen mit der Mumienmaske, Jana Helmbold-Doyé (38–50)
5.1.1 Die Mumienhülle, Jana Helmbold-Doyé (38–39)
5.1.2 Die Mumienmaske, Jana Helmbold-Doyé (39–41)
5.1.3 Das Mumientuch, Jana Helmbold-Doyé (42–45)
5.1.4 Der Mumienschuh, Jana Helmbold-Doyé (47–50)
5.2 Das Mädchen mit dem Mumienporträt, Jana Helmbold-Doyé (50)
5.3 Junge oder Mädchen?, Jana Helmbold-Doyé (50–51)
6. Die Beigaben, Jana Helmbold-Doyé (52)
7. Der Grabstein der Aline im Vergleich mit anderen Stelen, Jan Moje (53–54)
8. Der historisch-soziokulturelle Kontext der Aline-Stele, Jan Moje (55–59)
9. Zeitliche Einordnung und Bedeutung des Grabes, Jana Helmbold-Doyé and Jan Moje (60–61)

1. W.M.F. Petrie, Hawara, Biahmu, and Arsinoe (London, 1889) W.M.F. Petrie, Kahun, Gurob, and Hawara (London, 1890) W.M.F. Petrie, Roman portraits and Memphis (IV) (London, 1911).

2. E.g. L.H. Corcoran, Portrait Mummies from Roman Egypt (I-IV Centuries A.D.) with a Catalog of Portrait Mummies in Egyptian Museums (Michigan, 1995) B. Borg, Mumienporträts: Chronologie und kultureller Kontext (Mainz, 1996) S.E.C. Walker and M.L. Bierbrier, Portraits and Masks: Burial Customs in Roman Egypt (London, 1997) K. Parlasca and H. Seemann, Augenblicke. Mumienporträts und ägyptische Grabkunst aus römischer Zeit (München, 1999).

3. Similarities between Ptolemaic-Roman tombs and houses at Hawara are attested by material remains, as well as by the Demotic-Greek ‘Hawara Undertakers Archives’. See I. Uytterhoeven, Hawara in the Graeco-Roman Period. Life and Death in a Fayum Village (Leuven, 2009).

4. Double names have been collected as part of the Leuven Trismegistos Project (W. Clarysse and M. Depauw). See Y. Broux, Double names in Roman Egypt: A Prosopography (Leuven 2014) ( Trismegistos Online Publications).


11-15 Mummy Facts

11. During Roman times, Egyptian mummies were sometimes accompanied with a realist portrait of the dead painted on wooden boards. About 900 of these portraits are known to exist. – Source

12. 2,000 – 5,000-year-old mummies have been found in China that were exclusively Caucasoid, or Europoid. – Source

13. The oldest known tattoos were discovered, using UV light, on a 5,000-year-old mummy. – Source

14. Scientists diagnosed a 2250-year old Egyptian mummy with metastatic prostate cancer. – Source

15. One of the hikers who found “Ötzi,” a 5000-year-old mummy buried in ice in the Alps, was found dead, buried in ice, after a hiking accident in 2004. He is one of 7 people linked to the mummy to have died within the same year. – Source


The Mummies of Guanajuato, Mexico have a sad history that dates back to a cholera outbreak in 1833

The Mummies of Guanajuato are a number of naturally mummified bodies interred during a cholera outbreak around Guanajuato, Mexico in 1833. The mummies were discovered in a cemetery in Guanajuato, making the city one of the biggest tourist attractions in Mexico.

The bodies appear to have been disinterred between 1865 and 1958. During that time, a local tax was imposed requiring relatives to pay a fee to keep their relatives interred. If the relatives were unable or unwilling to pay the tax, the bodies were disinterred. Ninety percent of the remains were disinterred because their relatives did not pay the tax. Of these, only two percent had been naturally mummified. The mummified bodies were stored in a building and in the 1900s began attracting tourists. Cemetery workers began charging people a few pesos to enter the building where bones and mummies were stored. This place was turned into a museum called El Museo De Las Momias (“The Mummies’ Museum”). A law prohibiting disinterring was passed in 1958, but this museum still exhibits the original mummies.

Hand of Guanajuato mummy. Due to weather and soil conditions, bodies tend to dehydrate and mummify in the city of Guanajuato, Mexico. Unclaimed bodies often end up for public exhibit. .Source

Due to the demands of the epidemic, more cemeteries had to be opened in San Cayetano and Cañada de Marfil. Many of the bodies were buried immediately to control the spread of the disease. It is thought that in some cases, the dying may have been buried alive by accident, resulting horrific facial expressions. however, perceived facial expressions are most often the result of postmortem processes. One of the mummies who was buried alive was Ignacia Aguilar. She suffered from a strange sickness that made her heart appear to stop on several occasions. During one of these incidents, her heart appeared to stop for more than a day. Thinking she had died, her relatives decided to bury her. When her body was disinterred, it was noticed that she was facing down, biting her arm, and that there was a lot of blood in her mouth.

The first mummy was put on display in 1865. It was the body of Dr. Remigio Leroy. The museum, containing at least 108 corpses, is located above the spot where the mummies were first discovered. Numerous mummies can be seen throughout the exhibition, of varying sizes. The museum is known to have the smallest mummy in the world, a fetus from a pregnant woman who fell victim to cholera. Some of the mummies can be seen wearing parts of the clothing in which they were buried.

The mummies of Guanajuato have been a notable part of Mexican popular culture, echoing the national holiday “The Day of the Dead” (El Dia de los Muertos).

This is a photo of a monument in Mexico, identified by ID Museo de las momias de Gu.Source

Author Ray Bradbury visited the catacombs of Guanajuato with his friend Grant Beach and wrote the short story “The Next in Line” about his experience. In the introduction to The Stories of Ray Bradbury, he wrote the following: “The experience so wounded and terrified me, I could hardly wait to flee Mexico. I had nightmares about dying and having to remain in the halls of the dead with those propped and wired bodies. In order to purge my terror, instantly, I wrote ‘The Next in Line.’ One of the few times that an experience yielded results almost on the spot.”

In the late 1970s, filmmaker Werner Herzog took footage of a number of the mummies for the title sequence of his film Nosferatu the Vampyre in order to conjure a morbid, eerie atmospheric opening sequence.


The Portrait of a Lady Extra Questions and Answers Short Answer Type

ਸਵਾਲ 1.
What generated the interest of the world in King Tut?
ਉੱਤਰ:
King Tut was just a teenager when he died. He was the last heir of a powerful family that had ruled Egypt and its empire for centuries. Since the discovery of his tomb in 1922, the modem world wondered about what happened to him and wondered if he could have been murdered.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 2.
How did nature seem to echo the unnatural happening?
ਉੱਤਰ:
As King Tut was taken from his resting place in the ancient Egyptian cemetery, dark-bellied clouds that had scudded across the desert sky all day, veiled the stars in grey. It seemed that the wind was angry and had roused the dust devils.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 3.
Why did the tourists throng to see Tut’s tomb? What was their reaction?
ਉੱਤਰ:
The tourists came to pay their respects to King Tut. They admired the murals and Tut’s gilded face on his mummy-shaped outer coffin. They read from the guidebooks in whisper, or stood silently, pondering over Tut’s untimely death, dreading, lest the pharaoh’s curse befall those who disturbed him.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 4.
Who was Howard Carter? What did he find?
ਉੱਤਰ:
Howard Carter was the British archaeologist who in 1922 discovered Tut’s tomb after years of unsuccessful search. He discovered the richest royal collection ever found that included stunning artifacts in gold that caused a sensation.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 5.
Tut was buried in March-April. How did Carter conclude this?
ਉੱਤਰ:
On opening a coffin, Carter found a shroud decorated with garlands of willow and olive leaves, wild celery, lotus petals and cornflowers. Since these flowers grow in March or April, Carter concluded that the burial was in these months.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 6.
“When he finally reached the mummy, though, he ran into trouble.” Why was it so?
ਉੱਤਰ:
When Carter tried to raise the mummy out of the coffin, he could not. The ritual resins had hardened, cementing Tut’s body to the bottom of his solid gold coffin. No amount of force could pull it out.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 7.
How did he decide to detach the mummy? ਕਿਉਂ?
ਉੱਤਰ:
First Carter tried to loosen the resins with the heat of the sun. For several hours, he put the mummy outside in blazing sunshine that heated it to 149 degrees Fahrenheit but it was in vain. Then he decided to carve it out from beneath the limbs and trunk as there was no other way of raising the king’s remains.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 8.
What were the treasures found in the coffin? Why were they put there?
ਉੱਤਰ:
King Tut’s coffin contained precious collars, inlaid necklaces and bracelets, rings, amulets, a ceremonial apron, sandals, sheaths for his fingers and toes, and his inner coffin and mask, all of which were made of pure gold. The royals, in King Tut’s time, hoped to take their riches along with them for their next life.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 9.
How has the viewpoint of archaeologists changed with the passage of time?
ਉੱਤਰ:
The archaeologists, earlier, focussed on the treasures that the tomb would yield. The centre of attention, now, is more on the fascinating details of life and intriguing mysteries of death. Moreover, now they use more sophisticated tools, including medical technology.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 10.
What was the interesting fact about Tut that was brought to light in the late sixties?
ਉੱਤਰ:
In 1968, more than forty years after Carter’s discovery, an anatomy professor X-rayed the mummy and revealed a startling fact: beneath the resin that caked his chest, his breast-bone and front ribs were missing.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 11.
Why was King Tut’s death a big event?
ਉੱਤਰ:
King Tut’s demise was a big event as he was the last of his lineage and his funeral sounded the death rattle of a dynasty. Moreover, he died at the very young age of about eighteen.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 12.
What is known about Tut’s predecessor Amenhotep IV?
ਉੱਤਰ:
Amenhotep IV, during his reign, promoted the worship of the Aten, the sun disk, and changed his own name to Akhenaten, or ‘servant of the Aten’, and moved the religious capital to the new city of Akhetaten. He outraged the country by attacking Amun, a major god, smashing his images and closing his temples.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 13.
What made a guard remark, ‘curse of the pharaoh’?
ਉੱਤਰ:
When Tut’s body was taken out to be scanned and the million-dollar scanner had stopped functioning because of sand in a cooler fan, the guard jokingly remarked that the king had expressed his annoyance at being disturbed.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 14.
With King Tut was being finally laid to rest, nature was at rest too. ਸਮਝਾਉ.
ਉੱਤਰ:
When King Tut was finally laid to rest, the wind stopped blowing and was still, like death itself. Orion, the constellation that the ancient Egyptians knew as the soul of Osiris, the god of the afterlife, was sparkling. It seemed to be watching over the boy king.

Discovering Tut: The Saga Continues Extra Questions and Answers Long Answer Type

ਸਵਾਲ 1.
Nature echoed the unnatural happenings with King Tut’s body. Comment.
ਉੱਤਰ:
To set to rest the modem world’s speculation about King Tut, the body was taken out of its resting place some 3,300 years later. He was required to undergo a CT scan to generate precise data for an accurate forensic reconstruction. As the body was taken out, raging wind began to blow which seemed to arouse the eerie devils of dust. Dark clouds gathered and appeared to shroud the stars in a grey-coloured coffin. When the body was put down for scan, the million-dollar scanner seemed to keep from functioning.

There was sand in a cooler fan. It was when he was finally laid to rest, that the winter air lay cold and still, like death itself, in this valley of the departed. Just above the entrance to Tut’s tomb stood Orion the constellation that the ancient Egyptians knew as the soul of Osiris, the god of the afterlife, supervising the young pharaoh returning to his rightful place.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 2.
“The mummy is in a very bad condition because of what Carter did in the 1920s.” What did Carter do and why?
ਉੱਤਰ:
Howard Carter was the British archaeologist who in 1922 discovered Tut’s tomb. He searched its contents in haste. The tomb, which had stunning artefacts in gold, caused a sensation at the time of the discovery.

After months of carefully recording the treasures in the pharaoh’s coffin, Carter began investigating the three nested coffins. When he finally reached the mummy, he found that the ritual resins had hardened. Thus, Tut’s body was cemented to the bottom of his solid gold coffin. Carter set the mummy outside in blazing sun that heated it up to 149 degrees Fahrenheit, to no avail.

To prevent the thieves from ransacking, he chiselled the body free. To separate Tut from his embellishments, Carter’s men removed the mummy’s head and severed nearly every major joint.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 3.
Describe the changing attitudes of the archaeologists over a span of time.
ਉੱਤਰ:
Archaeology has changed substantially in the intervening decades. It now focusses less on treasure and more on the interesting details of life and the intriguing mysteries of death. It also uses more sophisticated tools, including medical technology. In 1968, more than forty years after Carter’s discovery, an anatomy professor X-rayed the mummy and revealed a startling fact: beneath the resin that cakes King Titu’s chest, his breast bone and front ribs were missing.

Today, diagnostic imaging can be done with computed tomography, or CT, by which hundreds of X-rays in cross section are put together like slices of bread to create a three dimensional virtual body. It can even answer questions such as how a person died, and how old he was at the time of his death.

ਪ੍ਰਸ਼ਨ 4.
What are the facts that are known about King Tut’s lineage?
ਉੱਤਰ:
Amenhotep III, Tut’s father or grandfather, was a powerful pharaoh who ruled for almost four decades at the height of the eighteenth dynasty’s golden age. His son Amenhotep IV succeeded him and initiated one of the strangest periods in the history of ancient Egypt. The new pharaoh promoted the worship of the Aten, the sun disk, changed his name to Akhenaten, or ‘servant of the Aten’, and moved the religious capital

from the old city of Thebes to the new city of Akhetaten, now known as Amama. He further shocked the country by attacking Amun, a major god, smashing his images and closing his temples. After Akhenaten’s death, a mysterious ruler named Smenkhkare appeared briefly and exited with hardly a trace. A very young Tutankhaten took the throne as the king, thereafter.


Exhibition Organization

Mummies will be open to the public from Monday, March 20, 2017, to January 7, 2018. Museum Members will be able to preview the exhibition on Friday, March 17, Saturday, March 18, and Sunday, March 19.

The exhibition is co-curated at the American Museum of Natural History by David Hurst Thomas, Curator of North American Archaeology in the Division of Anthropology, and John J. Flynn, Frick Curator of Fossil Mammals in the Division of Paleontology.

Mummies was developed by The Field Museum, Chicago.

The American Museum of Natural History gratefully acknowledges the Richard and Karen LeFrak Exhibition and Education Fund.

Mummies is proudly supported by Chase Private Client.