ਲੇਖ

ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ 100 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਨਾਟਕ

ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ 100 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਨਾਟਕ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਜਦੋਂ ਗਲੋਬੋਟਟਰਟਰ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਵਲ ਲੇਖਿਕਾ ਐਲਿਜ਼ਾ ਰੂਹਮਾਹ ਸਿਡਮੋਰ 1885 ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਵਾਪਸ ਘਰ ਪਰਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ. ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਦੀ ਰਹੱਸਮਈ ਧਰਤੀ ਬਾਰੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਮੁਟਿਆਰ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰਖਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਜਾਦੂ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਚੈਰੀ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਸ਼ਕ, ਅਦਭੁਤ ਸੁੰਦਰ ਦਰਖਤ ਹੈ ਜੋ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਨੰਦ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਜਨਕ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਭਾਵਪੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ,” ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।

ਸਕਿਡਮੋਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਬਾਂਝ ਪਾਰਕਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਵਾਧਾ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਕਿ ਪੋਟੋਮੈਕ ਨਦੀ ਦੇ ਚਿੱਕੜ ਦੇ ਫਲੈਟਾਂ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਪਾਰਕ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਯੂਐਸ ਆਰਮੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਅਗਲੇ 24 ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਤੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਡੰਕ ਇੱਕ ਜਾਣੂ ਭਾਵਨਾ ਬਣ ਗਿਆ. ਉਸਨੇ 1910 ਦੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਸੁਲਝੇ ਹੋਏ ਫੌਜੀ ਅਫਸਰਾਂ ਨੇ ਜਾਪਾਨੀ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪਰੀ ਭੂਮੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਥੱਕ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ."

1908 ਵਿੱਚ ਸਕਿਡਮੋਰ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਫੇਅਰਚਾਈਲਡ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਆਰਬਰ ਡੇ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਆਲੂ ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ. ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਫੇਅਰਚਾਈਲਡ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੈਵੀ ਚੇਜ਼, ਮੈਰੀਲੈਂਡ, ਅਸਟੇਟ ਵਿੱਚ 100 ਜਾਪਾਨੀ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦਾ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੋਟੋਮੈਕ ਨਦੀ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਟਾਇਡਲ ਬੇਸਿਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ "ਚੈਰੀਆਂ ਦੇ ਖੇਤ" ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ.

ਇਹ ਜੋੜਾ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1909 ਤੱਕ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ. 5 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ, ਸਿਡਮੋਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈਲਨ ਹੈਰੋਨ ਟਾਫਟ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਧਾਨੀ ਲਈ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਰੂਪ ਰੇਖਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸੀ. 24 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ungਰਤ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਦੋ ਦਿਨ ਲੱਗੇ. ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਟਾਫਟ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਾਪਾਨੀ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜੋਕਿਚੀ ਟਕਾਮਾਇਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਡਰੇਨਾਲੀਨ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਨੂੰ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਉਸਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਵਾਧੂ 2,000 ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ. ਪਹਿਲੀ ladyਰਤ ਨੇ ਜਲਦੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ.

ਜਦੋਂ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ 6 ਜਨਵਰੀ, 1910 ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਸਦਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸਨ. ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਕਿ ਰੁੱਖ ਕੀੜੇ -ਮਕੌੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਰਜੀਵੀ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਨ. 28 ਜਨਵਰੀ, 1910 ਨੂੰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਲੀਅਮ ਟਾਫਟ ਨੇ ਅਫਸੋਸ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਚਿਤਰਾਂ ਵਰਗੇ heੇਰ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਏ.

ਨਿਰਵਿਘਨ, ਟਾਕਾਮਾਈਨ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ. ਜਦੋਂ ਟੋਕੀਓ ਦੁਆਰਾ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਦਰਜਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਬਣੀ 3,020 ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਖੇਪ ਮਾਰਚ 1912 ਵਿੱਚ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪਹੁੰਚੀ, ਉਹ ਸੰਪੂਰਨ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨ. 27 ਮਾਰਚ, 1912 ਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਧੂਮਧਾਮ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੀ andਰਤ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਰਾਜਦੂਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਦਰੱਖਤ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਖੋਦਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਟਾਇਡਲ ਦੀ ਉੱਤਰ -ਪੱਛਮੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਬੇਸਿਨ. ਸਕਿਡਮੋਰ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।

ਬਾਕੀ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਲਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪਿਆਰੀ ਸੰਸਥਾ ਬਣ ਗਏ ਕਿ ਨਵੇਂ ਜੈਫਰਸਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਟਾਇਡਲ ਬੇਸਿਨ ਦੀ ਚੋਣ ਨੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਕ ਹਟਾਉਣ ਦੇ ਡਰੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ. . ਭੜਕੀਲੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਏਲੀਨੋਰ “ਸਿਸੀ” ਪੈਟਰਸਨ, ਜੋ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਛੱਤ ਹੇਠ ਆਪਣੇ ਪੂਡਲ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੈਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਹੈਰਾਲਡ ਵਿੱਚ “ਕਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਟਾਲਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਟਹਿਣੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਵੇਗਾ।”

18 ਨਵੰਬਰ, 1938 ਨੂੰ, ਫਰਸ ਵਿੱਚ 150 ਸੋਸਾਇਟੀ iesਰਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਜੈਫਰਸਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਸਥਾਨ ਤੇ ਉਤਰਿਆ. ਸਿਵਲੀਅਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਕੋਰ ਦੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਅਤੇ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਦੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਕੁਝ womenਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰਖਤਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬੇਲਚਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹਟਾਈ ਗਈ ਗੰਦਗੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਨੇ ਦਰੱਖਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾ Houseਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੀ ਬੇਅਦਬੀ ਹੈ।

ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾ Houseਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਬਲਾਕਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਡੀ. ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਨੂੰ ਹੰਗਾਮੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ "ਚੈਰੀ ਟ੍ਰੀ ਬਗਾਵਤ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ. ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਦਰਖਤਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ofਾਹੁਣ ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ "ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਫਲਿਮਫਲਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਸਨ ਜਿਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਨਾ ਚਲੇ ਗਏ, "ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, womenਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਪਰ ਪੋਟੋਮੈਕ ਪਾਰਕ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ." ਉਸ ਰਾਤ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਗੜਬੜ ਨਾ ਹੋਵੇ.

ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਮਰੀਕਨ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਪਰਲ ਹਾਰਬਰ ਉੱਤੇ ਜਪਾਨੀ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, 10 ਦਸੰਬਰ, 1941 ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਅਪਰਾਧੀ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁਮਰਾਹਕੁੰਨ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਣ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਅਸਥਾਈ ਬਲੈਕਆoutਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਚਾਰ ਦਰਖਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਜਾਪਾਨ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਨੂੰ "ਓਰੀਐਂਟਲ" ("ਜਾਪਾਨੀ" ਨਹੀਂ) ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

1999 ਵਿੱਚ, ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋ ਗਈ। ਕੁਤਰਨ ਵਾਲੇ ਬੀਵਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੁਸਪੈਠਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ. ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਟਾਈਡਲ ਬੇਸਿਨ ਤੋਂ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਰਖਤਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਸਰੀਰਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ.

ਜਾਪਾਨੀ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇੱਥੇ 3,750 ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁੱਖ ਹਨ. 1991 ਵਿੱਚ ਦਰਖਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਕੁਝ ਨੌਜਵਾਨ ਪੌਦੇ ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਭੀੜ ਭਰੇ ਯੋਕੋਹਾਮਾ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਕਬਰਾ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਹੈ. ਇੱਕ ਨੇੜਲੇ ਸਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: "ਇੱਕ whoਰਤ ਜੋ ਜਾਪਾਨੀ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀ ਹੈ." ਉਹ Elizਰਤ ਐਲਿਜ਼ਾ ਸਕਿਡਮੋਰ ਹੈ.


ਪੂਰੇ ਬਲੂਮ ਵਿੱਚ: ਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ 100 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣਾ

ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਟੋਕੀਓ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਭੇਜਿਆ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਖਿੜ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਬਦਿਕ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ!

ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ 1912 ਵਿੱਚ ਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਡੀਸੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਸਲਾਨਾ ਬਸੰਤ ਰਵਾਇਤ ਬਣ ਗਈ ਹੈ: ਚੈਰੀ ਖਿੜ ਵੇਖਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ. ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਖਿੜਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਟਾਇਡਲ ਬੇਸਿਨ ਅਤੇ ਜੈਫਰਸਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਮਾਰਕ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ. ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱ .ਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਮਾਰਕ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਕੈਰੋਲ ਹਾਈਸਮਿਥ ਦੁਆਰਾ ਫੋਟੋ, ਅਪ੍ਰੈਲ 2007. //hdl.loc.gov/loc.pnp/highsm.04037

ਹਨਮੀ-ਜ਼ੂਕੀ (ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਵੇਖਣ ਦਾ ਮਹੀਨਾ). ਟੋਰੀ ਕਿਯੋਨਾਗਾ ਦੁਆਰਾ 1785 ਅਤੇ 1789 ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੰਗਦਾਰ ਵੁਡਬਲਾਕ ਪ੍ਰਿੰਟ. //Hdl.loc.gov/loc.pnp/jpd.00154

ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦੀ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਮਨਾਉਣ ਲਈ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ: ਸਕੁਰਾ: ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਜੀਵਤ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ, ਅੱਜ, 20 ਮਾਰਚ ਤੋਂ 15 ਸਤੰਬਰ, 2012 ਤੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਐਂਡ ਐਮਪੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਸ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ.   ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਟੂਰ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ. ਇਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਣ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਬਲਕਿ ਜਾਪਾਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਮਝ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਖਿੜਦੇ ਹਨ.

ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਵੁਡ ਬਲੌਕ ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫੋਟੋਆਂ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਕਾਰਟੂਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੋਸਟਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

  • ਲਈ onlineਨਲਾਈਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰੋ ਸਕੁਰਾ: ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਜੀਵਤ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ.
  • ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਐਂਡ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਸ ਆਨਲਾਈਨ ਕੈਟਾਲਾਗ (ਪੀਪੀਓਸੀ) ਵਿੱਚ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲੱਭੋ.
  • ਸਾਡੇ ਫਾਈਨ ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ 1915 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਪਾਨੀ ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਓ.
  • ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਸੇਵਾ (ਐਨਪੀਐਸ) ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ. ਐਨਪੀਐਸ ਤੋਂ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹੋ.
  •   ਨੈਸ਼ਨਲ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣੋ

ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ

ਇਹ ਬਲੌਗ ਆਦਰਯੋਗ ਨਾਗਰਿਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਆਮ ਨਿਯਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਪੋਸਟ ਕਰਦੇ ਹੋ ਉਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋ. ਸਾਰੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਜਨਤਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ. ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਫ ਕਾਂਗਰਸ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ. ਫਿਰ ਵੀ, ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸਮਗਰੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਖਵਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ. ਸਾਈਟਾਂ ਦੇ ਬੇਲੋੜੇ ਲਿੰਕਾਂ ਨੂੰ ਸਪੈਮ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਹਟਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਸੀਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸਾਈਟ ਤੇ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਪੋਸਟ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਰਾਖਵਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ. ਸਾਡੀ ਟਿੱਪਣੀ ਅਤੇ ਪੋਸਟਿੰਗ ਨੀਤੀ ਪੜ੍ਹੋ.


ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੂਕ ਪਾਰਕ ਅਤੇ#x27s ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦਰਖਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਡੀ ਆਇਨੋ

ਐਸੇਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਅਤੇ#x27s ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੁਕ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਬੀ ਮੁਕੁਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਬੰਬਾਂ ਦਾ ਵਿਸਫੋਟ ਕੁਝ ਦਿਨ ਦੂਰ ਹੈ.

ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਣਗੇ - ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ 5,000, 18 ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ - ਬਰਫ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ.

ਸਲਾਨਾ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੂਕ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਬਸੰਤ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਜਸ਼ਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ 40 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ.

ਇਹ 1976 ਸੀ - 1967 ਦੇ ਦੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ - ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਖਾਸ ਨੇਵਾਰਕਰ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਟੁਕੜਾ ਬਹਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ ਗੁਲਾਬੀ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਅਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.

ਉਹ ਕੈਥਲੀਨ ਪੀ. ਗਲੋਪ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਵਾਰਡ ਅਤੇ ਫੌਰੈਸਟ ਹਿੱਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੂਡੈਂਸ਼ੀਅਲ ਲਈ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਭਾਲ ਮਾਹਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ.

ਕੈਥਲੀਨ ਗਾਲੌਪ ਨੇ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, & quot; ਡੈਨ ਸਲਵੰਤੇ, ਐਸੈਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਪਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੇ ਕਿਹਾ। & quot ਉਸ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ। & quot

"ਮੈਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ 1967 ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ," ਗਾਲੌਪ ਨੇ ਕਿਹਾ. ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣਾ ਕੁਝ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋਵੇਗਾ. ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਵਿਆਉਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇਵੇਗਾ. & Quot

ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ 1,000 ਤੋਂ ਘੱਟ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਪਰ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਹੁਣ 5,000 ਹੋ ਗਈ ਹੈ. 2002 ਵਿੱਚ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਏਸੇਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਜੋਅ ਡਿਵਿੰਸੇਨਜ਼ੋ ਨੇ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੁਕ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਟ੍ਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਜੋਂ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ.

360 ਏਕੜ ਵਾਲੇ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਾਈਟ ਵੈਬਸਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਟਾਇਡਲ ਬੇਸਿਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 3,750 ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ 700,000 ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਹਰ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਖਿੜ ਵੇਖਣ ਲਈ.

& quot; ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਆਲਿਟੀ ਲਾਈਫ, ਨਾਗਰਿਕ ਮਾਣ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਲਈ 100,000 ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੈਸੇ ਖਰਚਦੇ ਹਨ. & Quot

ਗਾਲੌਪ ਵਾਂਗ, ਡਿਵਿਨਸੇਨਜ਼ੋ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ.

& quot; ਅਸੀਂ ਛੁੱਟੀਆਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, & quot ਡਿਵਿੰਸੇਨਜ਼ੋ ਨੇ ਕਿਹਾ. & ਛੁੱਟੀਆਂ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੁਕ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਅਸੀਂ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ. & Quot

ਪਰ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬੁੱਕ ਪਾਰਕ ਦੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਉਹ ਅਸਲ ਓਲਮਸਟੇਡ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸਨ.

ਅਮਰੀਕਨ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਫਰੈਡਰਿਕ ਲਾਅ ਓਲਮਸਟੇਡ, ਸਜਾਵਟੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1900 ਵਿੱਚ ਏਸੇਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਨਤੀਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾਵਾਂ - ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਰਲ ਪਾਰਕ, ​​ਬਰੁਕਲਿਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਸਪੈਕਟ ਪਾਰਕ, ​​ਅਤੇ ਮੌਂਟਰੀਅਲ ਦੇ ਮਾ Mountਂਟ ਰਾਇਲ ਪਾਰਕ ਤੋਂ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਯੂਐਸ ਕੈਪੀਟਲ ਮੈਦਾਨਾਂ ਤੱਕ ਦੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ.

ਇਹ ਕੈਰੋਲੀਨ ਬੈਮਬਰਗਰ ਫੁਲਡ ਸੀ - ਹਾਂ, ਉਹ ਬੈਮਬਰਗਰ - ਜਿਸਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੁਕ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ. ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਉਸਨੇ ਪਾਰਕ ਲਈ 2,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਨ ਕੀਤੇ.

ਬਾਮਬਰਗਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲੂਯਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਸਟੋਰ ਚੇਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਨੇਵਾਰਕ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, & quot; ਗਾਲੌਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਿਸਨੇ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਜਿਸਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਿਰਤ-ਅਧਾਰਤ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ। & quot ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ 2,000 ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ 2,001 ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ. & quot

ਬੰਬਰਗਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ ਲਿਆਂਦੇ, ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਹੈਲਰ ਪਾਰਕਵੇਅ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬੇਲੇਵਿਲੇ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਣਾ ਪਿਆ. ਪਾਰਕ ਦੇ ਇਸ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੂਕ ਪਾਰਕ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਵਿਜ਼ਟਰ ਸੈਂਟਰ ਨੇਵਾਰਕ ਹੈ.

ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੂਕ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਟ੍ਰੀ ਕਲੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਰਬੋਰਿਸਟ ਪੌਲ ਕੋਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਦਰੱਖਤ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ 40 ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਅਸਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਨ."

ਉਹ ਰੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਉਈ ਨੇ & quotmonsters ਕਿਹਾ, & quot; ਸੈਲਾਨੀ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਾਰਕ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੋਟੀ-ਸੁੰਡੀ, ਚੌੜੀ-ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ.

ਡਿਵਿਨਸੇਨਜ਼ੋ ਦੇ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੂਕ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ. ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਘੱਟ ਸੀ.

& quot; ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵਸਤੂ ਸੂਚੀ ਖਤਮ ਕੀਤੀ, ਉਦੋਂ ਸਿਰਫ 987 ਦਰਖਤ ਬਚੇ ਸਨ, & quot; ਕਾਉਈ ਨੇ ਕਿਹਾ. & quot; ਇਸ ਨੇ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੱਤਾ। & quot

ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੁਕ ਅਲਾਇੰਸ, ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਦਾਨੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਕਾਉਂਟੀ ਇੱਕ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਟ੍ਰੀ-ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਗਤੀ 'ਤੇ ਜਾ ਸਕੀ. ਨਵੀਨਤਮ ਪੜਾਅ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ 1,100 ਰੁੱਖਾਂ ਲਈ $ 651,000 ਦਾ ਖਰਚ ਸੀ.

& quot; ਇਹ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਪੜਾਅ ਹੈ, & quot; ਕਾਉਈ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਹਫਤੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਅਮਲੇ ਨੇ 100 ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਸਪੁਰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ 1,100 ਦੇ ਕੁਝ ਵਿਕਾਸ ਨਾ ਹੋਏ.

ਡਿਵਿਨਸੇਨਜ਼ੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਰੁਕ ਪਾਰਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਜਾਦੂ ਸਿਰਫ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ.

& quot; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, & quot; ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ.

ਅਠਾਰਾਂ, ਸਹੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਕਾਉਈ ਨੇ ਕਿਹਾ.

ਉਹ ਛੇਤੀ ਖਿੜਣ ਵਾਲੇ ਓਕੇਮੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਲਾਬੀ ਮੁਕੁਲ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ, ਦੇਰ ਨਾਲ ਖਿੜ ਰਹੇ ਕਵਾਂਜ਼ਾਨ ਤੱਕ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਫੁੱਲ ਫਟਦੇ ਹਨ.

ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਨੋ ਗੂਜ਼ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਿਗਨਸ ਨਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੋਂਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਚਿਪਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਅਸਲ ਓਲਮਸਟੇਡ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਉਹ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ.

ਗਾਲੌਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.


ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਇਤਿਹਾਸ

ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ ਮੈਕੌਨ, ਗਾ., ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀਸੀ ਵਰਗੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਜਾਣਾ. ਫਿਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਸਨ - ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ, ਐਲਏ, ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ, ਸੀਏਟਲ, ਨਿ New ਜਰਸੀ ਅਤੇ ਨਿ Newਯਾਰਕ. ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਜਾਣ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਜਾਂ 'ਸਕੁਰਾ' ਇੱਕ ਗੈਰ -ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁੱਲ ਹੈ.

ਇਹ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 100 ਯੇਨ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਤੇ ਹੈ. ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਪੂਰੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਤਿਉਹਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਜਾਪਾਨੀਆਂ ਕੋਲ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਪਾਰਟੀਆਂ ਜਾਂ ਹਨਮੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਦੂਰ ਖਾਂਦੇ, ਪੀਂਦੇ ਅਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਪਾਰਟੀਆਂ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ! ਹਾਂ, ਇਹ ਫੁੱਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਪਰ ਸਕੁਰਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ:

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਕੁਰਾ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਸਕੁਆ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਖਿੜਨਾ ਅਤੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ#8211 ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰਖਤ ਤੇ ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਉਤਾਰੀ. ਦੋਵੇਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

8 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਸਕੁਰਾ ਨੇ ਕੁਲੀਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਉੱਚ ਵਰਗ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ, ਸੰਗੀਤ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਲਾ ਦੇ ਕੰਮ ਬਣਾਉਣਗੇ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਸਮੁਰਾਈ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ. ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਮਾਕੁਰਾ ਪੀਰੀਅਡ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਸਮੁਰਾਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇਗਾ ਜੇ ਚੈਰੀ ਦੀਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਹੈ. ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਮਝਿਆ.

ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਆਤਮਘਾਤੀ ਮਿਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ' ਤੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜੀਵਨ ਕਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਸੀ. ਡਿੱਗਦੀ ਹੋਈ ਚੈਰੀ ਦੀਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਸਮਰਾਟ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਆਈਆਂ. ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ.

ਈਡੋ ਪੀਰੀਅਡ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੈਲ ਗਿਆ. ਸਕੁਰਾ ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇਸ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲ ਹੋਵੇਗੀ.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਪਾਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਜਾਪਾਨ ਨੇ 1912 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ 3,020 ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦਿੱਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ#ਬਰਲਿਨ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ 1,400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਨ.

ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੁਕਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਓਕੀਨਾਵਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ, ਮਾਉਂਟ ਯੇਦਕੇ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੜਕ, 4,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਾਰਬੱਧ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਯੂਐਸ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਮੋਟੋਬੂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਸਨ.

ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਫੌਜੀ ਸੰਚਾਰ ਸਹੂਲਤ ਸਵੈਚਾਲਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅਧਾਰ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਮਰੀਕਨ ਮੋਟੋਬੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ' ਧੰਨਵਾਦ 'ਕਹਿਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਮੋਟੋਬੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸਿਖਰ ਤੱਕ ਸੜਕ ਤੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰਖਤ ਲਗਾਏ ਜਾਣ.

ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ: ਕੁਝ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ energyਰਜਾ ਸਾਕੁਰਾ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਤੋਂ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਚਿਕਿਤਸਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੂਣ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਚੈਰੀ ਦੀਆਂ ਪੱਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਖਾਸ ਚਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜੋੜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣਾ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਓਕੀਨਾਵਾ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਅਸਥਾਈ ਹਨ - ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਸਕਿੰਟ ਦਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭ ਉਠਾਓ!


ਚੈਰੀ ਖਿੜ ਦਾ ਸਮਾਂ

ਛੇਤੀ ਖਿੜਣ ਵਾਲੀ ਹਿਗਨ ਚੈਰੀਜ਼ (ਪ੍ਰੂਨਸ ਐਕਸ ਸਬਹਰਟੀਲਾ), ਸੀਵਰਡ ਪਾਰਕ.

ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਜਪਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਿਯੋਟੋ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ. ਮੈਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਗਲੀ ਦੇ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਟਾਕੋ-ਯਾਕੀ ਖਾਧਾ. ਮੈਂ ਪਬਲਿਕ ਬਾਥਹਾhouseਸ ਤੇ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਭਿੱਜਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ੈਨ ਬੋਧੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਸ-ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਫਿਲਾਸਫਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਚੈਰੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਛਤਰੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੁਰਿਆ.

ਮੇਰੇ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਸਜਾਵਟੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਚੈਰੀ, ਜਾਂ ਸਕੁਰਾ ਦੇ ਜ਼ਿਕਰ 'ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਸਨ. ਆਪਣੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਫੁੱਲ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਨਾਜ਼ੁਕ ਖਿੜ ਅਚਾਨਕ ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਤਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ. ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਬਸੰਤ ਮੀਂਹ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹਵਾ ਦਾ ਝਟਕਾ ਫੁੱਟਪਾਥ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੌਸਮ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਡਰਾਮੇ ਦੇ, ਪੱਤਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੱਲਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸੀਏਟਲ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. (ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਦੇਖਣ ਦੀ ਗਾਈਡ ਵੇਖੋ.) ਬਸੰਤ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੱਧ-ਬਸੰਤ ਤੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸਾਕੁਰਾ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਖਿੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੀਜ਼ਨ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਮਿਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ -ਪੱਛਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. "ਚੈਰੀ ਕੂਟਨੀਤੀ," ਇੱਕ ਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਡੀਸੀ ਦੇ ਟਾਇਡਲ ਬੇਸਿਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਰੁਝਾਨ, ਇਸ ਫੁੱਲ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੇ ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ.

ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਸਿਆਟਲ ਦੇ ਸੀਵਰਡ ਪਾਰਕ ਨੇ ਇਸ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਰਤਾਰੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ-ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਪੌਲ ਟੈਲਬਰਟ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਕਿਤਾਬ, "ਚੈਰੀਜ਼, ਲੈਂਟਰਨਜ਼ ਅਤੇ ਗੇਟਸ: ਸੀਏਟਲ ਦੇ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤੋਹਫ਼ੇ" ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ.

1929 ਵਿੱਚ, ਲੰਡਨ ਨੇਵਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੇ ਜਾਪਾਨੀ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਨੇ ਸੇਵਰਡ ਪਾਰਕ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਤੇ ਸਰਕਲ ਗਾਰਡਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੈਰੀਆਂ ਲਗਾਏ. ਇਹ ਬੂਟੇ ਜਾਪਾਨੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ ਨਾਰਥ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ 1929-31 ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ 3,500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਸਨ. ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਰਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਕਿਮਾ ਦੀ ਇੱਕ ਨਰਸਰੀ ਤੋਂ ਕਈ ਸੌ ਕੰਜ਼ਾਨ ਚੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਰੇਨੀਅਰ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਨਰਸਰੀ ਦੀਆਂ 3,000 ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. ਉਹ ਗ੍ਰੀਨ ਲੇਕ ਤੇ ਵੀ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਫਿਰ ਜਾਪਾਨੀ ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਘਰ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਬੁਲੇਵਾਰਡ ਝੀਲ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ.

ਅੱਜ, ਤਿੰਨ ਚੈਰੀਆਂ ਸੇਵਰਡ ਪਾਰਕ ਵਿਖੇ ਸਰਕਲ ਗਾਰਡਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਚੈਰੀਆਂ, ਇੱਕ ਬੋਟਨ ਜ਼ਾਕੁਰਾ, ਇੱਕ ਇਚੀਓ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਿਰਚਬਰਕ ਚੈਰੀ (ਪ੍ਰੂਨਸ ਸੇਰੁਲਾ), ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਚੈਰੀ ਕੂਟਨੀਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਸ਼ਾਂਤ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕੰਜ਼ਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਭੂਰੇ ਸੜਨ-ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਮ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਨੇ ਜਾਪਾਨੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਚੈਰੀ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਪਰ 1950 ਵਿੱਚ ਸੀਏਟਲ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਘ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਜਾਪਾਨ ਤੋਂ 2,000 ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਮਿਲੇ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਸੀਵਰਡ ਪਾਰਕ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਸੇਵਰਡ ਪਾਰਕ (ਅਤੇ ਝੀਲ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਬੁਲੇਵਾਰਡ ਦੇ ਨਾਲ) ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਿਕੀ ਟੇਕੋ ਦੁਆਰਾ 1976 ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ -ਪੱਛਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਦੋ -ਸਾਲਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਸਨ - ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ. ਸਿਆਟਲ.

ਮਿਕੀ ਨੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਹੋਨਮਾਚੀ ਦੇ ਮੈਨੇਕੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪਕਵਾਨ ਧੋਤੇ ਸਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈ. ਓਰਕਾਸ ਸਟਰੀਟ ਵਿਖੇ ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ 1,000 ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦੇ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਮਾਰਕ ਅਤੇ ਵੱਖ -ਵੱਖ ਜਾਪਾਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਿੰਨ ਪੱਥਰ ਦੇ ਲਾਲਟਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੀਏਟਲ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਪਹਿਲੇ ਸੀਏਟਲ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. .

ਜਾਪਾਨੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚੈਰੀਆਂ ਵਿਆਪਕ ਜੀਨਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ ਪ੍ਰੂਨਸ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਦਾਰ ਅਤੇ ਫਲਦਾਰ ਫਲਮ, ਹੋਰ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜਿਵੇਂ ਖੁਰਮਾਨੀ ਅਤੇ ਆੜੂ, ਅਤੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਸਕੁਰਾ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਣੇ ਉੱਤੇ ਖਿਤਿਜੀ "ਫ੍ਰੀਕਲਜ਼" ਜਾਂ ਲੈਂਟੀਕੇਲਸ ਦੁਆਰਾ ਚੈਰੀ (ਅਤੇ ਪਲਮ ਨਹੀਂ) ਵਜੋਂ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੈਰੀਆਂ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ-ਰੋਣਾ, ਸਿੱਧਾ, ਛਤਰੀ ਵਰਗਾ, ਫਨਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਅੰਡਾਕਾਰ. ਫੁੱਲ ਸਿੰਗਲ (ਪੰਜ ਪੰਛੀਆਂ), ਅਰਧ-ਡਬਲ (10-20), ਡਬਲ (25-50) ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸਨਥੇਮਮ (100 ਤੋਂ ਵੱਧ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਸਮੇਂ ਤੇ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਵਾਈਬੇ ਕੁਇਟਰਟ ਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਜਾਪਾਨੀ ਫਲਾਵਰਿੰਗ ਚੈਰੀਜ਼" ਪਛਾਣ ਦੀ ਭੁਲੱਕੜ ਨੂੰ ਨੇਵੀਗੇਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ.

ਸੇਵਰਡ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਿੜਣ ਵਾਲਾ ਹਿਗਨ, ਜਾਂ ਬਸੰਤ, ਚੈਰੀ ਹੈ (ਪ੍ਰੂਨਸ ਐਕਸ ਸਬਹਰਟੇਲਾ). ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਿੰਗਲ ਗੁਲਾਬੀ ਫੁੱਲ ਹਨ. ਕਈ ਹਿਗਨ ਚੈਰੀਆਂ ਓਰਕਾਸ ਸਟਰੀਟ ਵਿਖੇ 1976 ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਮਾਰਕ ਅਤੇ ਲਾਲਟੈਨ ਦੇ ਪੂਰਕ ਹਨ. ਖਿੜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਫਿੱਕੇ-ਗੁਲਾਬੀ ਤੋਂ ਚਿੱਟੇ ਯੋਸ਼ੀਨੋ ਚੈਰੀ ਹਨ (ਪ੍ਰੂਨਸ ਐਕਸ ਯੇਡੋਨੇਸਿਸ) ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਕਾਸ਼ਤਕਾਰ 'ਅਕਬੇਨੋ' (ਪ੍ਰੂਨਸ ਐਕਸ ਯੇਡੋਨੇਸਿਸ 'ਏਕੇਬੋਨੋ'). ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੀਚ ਪਾਰਕਿੰਗ ਲਾਟ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਘਾਹ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਯੋਸ਼ੀਨੋ ਯੂ ਡਬਲਯੂ ਕਵਾਡ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ ਦੇ ਟਾਈਡਲ ਬੇਸਿਨ ਵਿੱਚ ਦਸਤਖਤ ਚੈਰੀ ਹੈ.

ਖਿੜਣ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸਮਾਂ ਸਪਲੈਸੀ, ਡਬਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਲਾਬੀ ਕੰਜ਼ਾਨ ਹੈ (ਪੀ. ਸੇਰੂਲਤਾ 'ਕਾਂਜ਼ਨ'). ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੀਵਰਡ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਬੁਲੇਵਾਰਡ ਝੀਲ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਖਿੜਨਾ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਫਰੀਲੀ-ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੋਗੇਟਸੁ ਹੈ (ਪੀ ਸੇਰੂਲਤਾ 'ਸ਼ੋਗੇਟਸੁ'). ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਨਮੂਨੇ ਗਲੀ ਦੇ ਪਾਰ ਹਿਗਾਨ ਚੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਓਰਕਾਸ ਸਟ੍ਰੀਟ ਤੇ ਬਾਈਸੈਂਟੇਨਿਅਲ ਲੈਂਟਰਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸੇਵਰਡ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਕੁਰਾ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਘਟਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੈਰੀ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਅਤੇ ਹਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਯੋਟੋ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਸਕੁਰਾ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ. ਸਿਆਟਲ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਅੱਧ-ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਵੀ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਪਾਨੀਆਂ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ.


ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਵਿਡ -19 ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਵੇਖਣ ਲਈ ਯੂ ਡਬਲਯੂ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ

ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਾਲ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਰਕਾਰ ਇੰਸਲੀ ਦੀ 11 ਮਾਰਚ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ ਜੋ 250 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਕੱਠਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਖੇਤਰ ਕੋਵਿਡ -19 ਦੇ ਫੈਲਣ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।


ਇੱਕ ਕੈਪੀਟਲ ਫਿਕਸਰ-ਅਪਰ

ਫੇਅਰਚਾਈਲਡਜ਼ ਦਾ ਫਰੰਟ ਵਿਹੜਾ ਸ਼ਾਇਦ ਖੂਬਸੂਰਤ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀਸੀ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਇਸਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ - ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧਾਰਨਾ ਜਿਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਟੈਡੀ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਮਾਰਕ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਕੱਚੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪਾਰਕਾਂ, ਪੈਦਲ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਦੇ ਲੰਘਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸੜਕ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਵਧੇਰੇ ਗਤੀ ਤੇ. ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਪੀਡਵੇ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਟਾਇਡਲ ਬੇਸਿਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿੱਖ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਮਾਰਚ 1908 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਫੇਅਰਚਾਈਲਡ ਨੇ ਡੀਸੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਸਕੁਰਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ. ਉਸਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਮਾਰਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਭਿਆਨਕ ਸਪੀਡਵੇਅ ਦੀ ਫੋਟੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕਰਕੇ ਹਰੇਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ. ਕਿੰਨੀ ਵਧੀਆ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ ਦੇ ਦਰਖਤ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਸੋਚਿਆ. ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਟਾਰ, ਫੇਅਰਚਾਈਲਡ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਪੰਨੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਜੇ ਟਾਇਡਲ ਬੇਸਿਨ ਦੇ ਸਪੀਡਵੇਅ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਗਲੇ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਖਿੜ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਅਖਬਾਰ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ, "ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ."

ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਸੰਬੰਧ

1900 ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਦਭਾਵ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਪਾਨੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਉੱਤਰ -ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਅਤੇ ਰੇਲਮਾਰਗਾਂ ਅਤੇ ਮਾਈਨਿੰਗ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਨਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਖਰੀਦੀ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ . ਪੱਖਪਾਤ ਅਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਨਾਟਿਵਿਸਟ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਪਾਨੀ-ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਖਤਰਨਾਕ ਅਤੇ "ਸੱਚੇ" ਨਾਗਰਿਕ ਬਣਨ ਦੇ ਅਯੋਗ ਹੋਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਨਸਨੀਖੇਜ਼ ਕੀਤਾ. ਨੇਟਿਵਿਸਟਾਂ ਨੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਆਬਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕੀਤੀ। 1906 ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਨੇ ਜਾਪਾਨੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਦਮ ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਪਾਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ. ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਯੂਐਸਏ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਨੇ 1907-08 ਵਿੱਚ ਜੈਂਟਲਮੈਨਜ਼ ਐਗਰੀਮੈਂਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ. ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਜਾਪਾਨ ਨੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਸਰਕਾਰ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਏਗੀ. ਵਿਲੀਅਮ ਹਾਵਰਡ ਟਾਫਟ ਨੂੰ 1909 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ।

1909 ਵਿੱਚ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਜ਼ੋਰ ਫੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ, ਹੈਲਨ ਟਾਫਟ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਟਾਫਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਲੀਅਮ ਹਾਵਰਡ ਟਾਫਟ ਨੇ ਜਾਪਾਨ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸਾਧਨ ਵੇਖਿਆ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦੇਸ਼ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੇ 1905 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਸੀ.

ਹੁਣ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਟਾਫਟ ਨੇ ਜਲਦੀ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਤਰੀਕਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਜਾਪਾਨ ਲਈ, ਇਹ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਟੁਕੜਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਸੀ. ਜਾਪਾਨੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਅਸਪਸ਼ਟ ਸਵੀਕਾਰ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ, ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਅਰਥ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੇਸ਼, ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਬਰਾਬਰ ਸਨ. ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਟੋਕੀਓ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮੇਅਰ, ਯੂਕੀਓ ਓਜ਼ਾਕੀ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ 300 ਉੱਤਮ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਅਮਰੀਕਾ ਭੇਜਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਰਜੀਹ ਬਣ ਗਈ.

ਫੇਅਰਚਾਈਲਡ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੌਦੇ ਦੀ ਦਲਾਲੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ 300 ਦਰਖਤਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ 2,000 ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ. ਟੋਕੀਓ ਦੇ ਮੇਅਰ ਨੇ ਇੰਨੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਪਾਰ ਸਟੀਮਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ. ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ.


ਸਮਗਰੀ

ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਵਰਗੀਕਰਣ ਸਮੇਂ -ਸਮੇਂ ਤੇ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ, ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਸਜਾਵਟੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਪ੍ਰੂਨਸ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 400 ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾਪਾਨ, ਚੀਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਸਜਾਵਟੀ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਸੇਰੇਸਸ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੀਨਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੀਆਂ ਲਗਭਗ 100 ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਪ੍ਰੂਨਸ, ਅਤੇ ਜੀਨਸ ਸੇਰੇਸਸ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪ੍ਰੂਨਸ ਸੈਲਸੀਨਾ, ਪ੍ਰੂਨਸ ਪਰਸੀਕਾ (ਪੀਚ), ਪ੍ਰੂਨਸ ਮੈਮ, ਪ੍ਰੂਨਸ ਗ੍ਰੇਆਨਾ, ਆਦਿ. [4] ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ, ਜੀਨਸ ਪ੍ਰੂਨਸ ਲਗਭਗ 1992 ਤਕ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਸੇਰੇਸਸ ਚੈਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਨਵੀਨਤਮ ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਹੀ reflectੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪ੍ਰੂਨਸ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ (ਸਕੁਰਾ) ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ 100 ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਲਮ ਫੁੱਲਾਂ (梅, ਉਮੇ) ਜੋ ਕਿ ਸਕੁਰਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ. [4]

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰਖਤ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸਮਾਂ ਜੋ ਕਿ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦਾ ਉਪ-ਵਰਗੀਕਰਣ ਹੈ, ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਤਕਾਰ ਹਨ. ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਾਮ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਹੈ. [14]

ਉੱਤਰੀ ਗੋਲਾਰਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਖਿੜਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੰਗਲੀ ਸਪੀਸੀਜ਼, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਹੋਣ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਰੁੱਖ ਲਈ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜਦੇ ਹਨ. ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਕਾਸ਼ਤਕਾਰ, ਜੋ ਕਿ ਗ੍ਰਾਫਟਿੰਗ ਜਾਂ ਕੱਟਣ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲਾਇਆ ਇੱਕ ਕਲੋਨ ਹੈ, ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਹੈ, ਉਸੇ ਹੀ ਕਾਸ਼ਤਕਾਰ ਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖਿੱਲਰ ਗਿਆ ਹੈ. ਕਾਸ਼ਤਕਾਰ ਜੰਗਲੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੀ ਬਜਾਏ ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੁਝ ਜੰਗਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਏਡੋ ਹਿਗਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪੱਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ. ਯੋਸ਼ੀਨੋ ਚੈਰੀ ਚੈਰੀ-ਬਲੌਸਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ, ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਕਿ ਪੱਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੁੱਲ ਪੂਰੇ ਖਿੜਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ. ਸਾਤੋ-ਜ਼ਾਕੁਰਾ ਸਮੂਹ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਓਸ਼ੀਮਾ ਚੈਰੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅੰਤਰ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਕਸਰ ਸਜਾਵਟੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੋਸ਼ੀਨੋ ਚੈਰੀ ਦੇ ਪੂਰੇ ਖਿੜਣ ਦੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਹਫਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੇ ਖਿੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ. [15]

ਚੈਰੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀਕਰਨ ਦੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਟਾਪੂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਯਾਮਾਜ਼ਾਕੁਰਾ (ਪ੍ਰੂਨਸ ਜਮਾਸਕੁਰਾ) in Kyoto, Japan, which was recorded for about 1200 years, the time of full bloom was relatively stable from 812 to 1800's, but after that, the time of full bloom rapidly became earlier and in 2021, the earliest full bloom date in 1200 years was recorded. The average peak day in the 1850s was around April 17, but in the 2020s it was April 5, during which time the average temperature rose by about 6 degrees (3.4 Celsius). According to the record of full bloom dates of Yoshino cherry in the Tidal Basin in Washington, D.C., around 1921 it was April 5, but around 2021 it was March 31. These records are consistent with the record of rapid increases in global mean temperature since the mid-1800s. [16] [17]

"Hanami" is the centuries-old practice of drinking under a blooming ਸਕੁਰਾ ਜਾਂ ume tree. The custom is said to have started during the Nara period (710–794), when it was ume blossoms that people admired in the beginning, but by the Heian period (794–1185), cherry blossoms had come to attract more attention, and 'hanami' was synonymous with 'sakura'. [18] From then on, in both waka and haiku, "flowers" ( 花 , hana) meant "cherry blossoms". The custom was originally limited to the elite of the Imperial Court, but soon spread to samurai society and, by the Edo period, to the common people as well. Tokugawa Yoshimune planted areas of cherry blossom trees to encourage this. Under the ਸਕੁਰਾ trees, people had lunch and drank sake in cheerful feasts. [19]

Since a book written in the Heian period mentions "weeping cherry" ( 'しだり櫻, 糸櫻' ) , one of the cultivars with pendulous branches, it is considered that Prunus itosakura 'Pendula' (Sidare-zakura) is the oldest cultivar in Japan. In the Kamakura period, when the population increased in the southern Kanto region, Oshima cherry, which originated in Izu Oshima Island, was brought to Honshu and cultivated there, and then brought to capital, Kyoto. In the Muromachi period, the Sato-zakura Group which was born from complex interspecific hybrids based on Oshima cherry, began to appear. [12]

Prunus subhirtella (syn. Prunus itosakura, Edo higan), a wild species, grows slowly, but has the longest life span among cherry trees and is easy to grow into large trees. For this reason, there are many large and long-lived trees of this species in Japan, and their cherry trees are often regarded as sacred and have become a landmark that symbolizes Shinto shrines, Buddhist temples and local areas. ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, Jindai-zakura that is around 2,000 years old, Usuzumi-zakura that is around 1,500 years old, and Daigo-zakura that is around 1,000 years old are famous. [20]

In the Edo period, various double-flowered cultivars were produced and planted on the banks of rivers, on Buddhist temples, in Shinto shrines and in daimyo gardens in urban areas such as Edo, and the common people living in urban areas could enjoy them. Books from that period recorded more than 200 varieties of cherry blossoms and mentioned many varieties of cherry blossoms which are currently known, such as 'Kanzan'. However, the situation was limited to urban areas, and the main objects of hanami across the country were wild species such as Prunus jamasakura (Yamazakura) and Oshima cherry, which were widely distributed in the country. [12]

Since the Meiji period when Japan was modernized, Yoshino cherry has spread throughout Japan, and the object of hanami for Japanese people has changed to Yoshino cherry. [19] On the other hand, various cultivars other than Yoshino cherry were cut down one after another due to the rapid modernization of cities, such as reclamation of waterways and demolition of daimyo gardens. The gardener Takagi Magoemon and the village mayor of Kohoku Village Shimizu Kengo worried about this situation and saved them from the danger of extinction by making a row of cherry trees composed of various cultivars on the Arakawa River bank. In Kyoto, Sano Toemon XIV, a gardener, collected various cultivars and propagated them. After World War II, these cultivars were inherited by the National Institute of Genetics, Tama Forest Science Garden and the Flower Association of Japan, and from the 1960s onwards various cultivars were again used for hanami. [22]

Every year the Japanese Meteorological Agency and the public track the sakura zensen ("cherry blossom front") as it moves northward up the archipelago with the approach of warmer weather via nightly forecasts following the weather segment of news programs. The blossoming begins in Okinawa in January, and typically reaches Kyoto and Tokyo at the end of March or the beginning of April. It proceeds into areas at the higher altitudes and northward, arriving in Hokkaido a few weeks later. Japanese pay close attention to these forecasts and turn out in large numbers at parks, shrines and temples with family and friends to hold flower-viewing parties. Hanami festivals celebrate the beauty of the cherry blossom and for many are a chance to relax and enjoy the beautiful view. The custom of hanami dates back many centuries in Japan. The 8th century chronicle ਨਿਹੌਣ ਸ਼ੋਕੀ ( 日本書紀 ) records hanami festivals being held as early as the 3rd century AD.

Most Japanese schools and public buildings have cherry blossom trees outside of them. Since the fiscal and school year both begin in April, in many parts of Honshu, the first day of work or school coincides with the cherry blossom season.

The Japan Cherry Blossom Association developed a list of Japan's Top 100 Cherry Blossom Spots ( ja:日本さくら名所100選 ) [23] with at least one location in every prefecture.

In Japan, cherry blossoms symbolize clouds due to their nature of blooming ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, besides being an enduring metaphor for the ephemeral nature of life, [24] an aspect of Japanese cultural tradition that is often associated with Buddhist influence, [25] and which is embodied in the concept of mono no aware. [26] The association of the cherry blossom with mono no aware dates back to 18th-century scholar Motoori Norinaga. [26] The transience of the blossoms, the exquisite beauty and volatility, has often been associated with mortality [24] and graceful and readily acceptance of destiny and karma for this reason, cherry blossoms are richly symbolic, and have been utilized often in Japanese art, manga, anime, and film, as well as at musical performances for ambient effect. There is at least one popular folk song, originally meant for the shakuhachi (bamboo flute), titled "Sakura", and several pop songs. The flower is also represented on all manner of consumer goods in Japan, including kimono, stationery, and dishware.

ਦੇ Sakurakai or Cherry Blossom Society was the name chosen by young officers within the Imperial Japanese Army in September 1930 for their secret society established with the goal of reorganizing the state along totalitarian militaristic lines, via a military coup d'état if necessary. [27]

During World War II, the cherry blossom was used to motivate the Japanese people, to stoke nationalism and militarism among the populace. [28] Even prior to the war, they were used in propaganda to inspire "Japanese spirit", as in the "Song of Young Japan", exulting in "warriors" who were "ready like the myriad cherry blossoms to scatter". [29] In 1932, Akiko Yosano's poetry urged Japanese soldiers to endure sufferings in China and compared the dead soldiers to cherry blossoms. [30] Arguments that the plans for the Battle of Leyte Gulf, involving all Japanese ships, would expose Japan to serious danger if they failed, were countered with the plea that the Navy be permitted to "bloom as flowers of death". [31] The last message of the forces on Peleliu was "Sakura, Sakura" — cherry blossoms. [32] Japanese pilots would paint them on the sides of their planes before embarking on a suicide mission, or even take branches of the trees with them on their missions. [28] A cherry blossom painted on the side of the bomber symbolized the intensity and ephemerality of life [33] in this way, the aesthetic association was altered such that falling cherry petals came to represent the sacrifice of youth in suicide missions to honor the emperor. [28] [34] The first kamikaze unit had a subunit called Yamazakura or wild cherry blossom. [34] The government even encouraged the people to believe that the souls of downed warriors were reincarnated in the blossoms. [28]

In its colonial enterprises, imperial Japan often planted cherry trees as a means of "claiming occupied territory as Japanese space". [28]

Cherry blossoms are a prevalent symbol in Irezumi, the traditional art of Japanese tattoos. In tattoo art, cherry blossoms are often combined with other classic Japanese symbols like koi fish, dragons or tigers. [35]

It was later used for the Tokyo 2020 Paralympics mascot Someity.

Japan has a wide variety of cherry blossoms (ਸਕੁਰਾ) well over 200 cultivars can be found there. [37] According to another classification method, it is thought that there are more than 600 cultivars in Japan. [38] [39] According to the results of DNA analysis of 215 cultivars carried out by Japan's Forestry and Forest Products Research Institute in 2014, many of the cultivars of cherry trees that have spread around the world are interspecific hybrids that were produced by crossing Oshima cherry and Prunusu jamasakura (Yamazakura) with various wild species. [1] [2] Among these cultivars, the Sato-zakura Group, and many cultivars have a large number of petals, and the representative cultivar is Prunus serrulata 'Kanzan'. [40] [12]

The following species, hybrids, and varieties are used for ਸਕੁਰਾ cultivars: [41] [42] [43] [44] [45]

  • Prunus apetala
  • Prunus campanulata
  • Prunus × furuseana (P. incisa × P. jamasakura[46] )
  • Prunus × incam (P. incisa × P. campanulata)
  • Prunus incisa var. incisa
  • Prunus incisa var. kinkiensis
  • Prunus × introrsa
  • Prunus jamasakura
  • Prunus × kanzakura (P. campanulata × P. jamasakura ਅਤੇ P. campanulata × P. speciosa[46] )
  • Prunus leveilleana (Prunus verecunda)
  • Prunus × miyoshii
  • Prunus nipponica
  • Prunus padus
  • Prunus × parvifolia (P. incisa × P. speciosa[46] )
  • Prunus pseudocerasus
  • Prunus × sacra (P. subhirtella × P. jamasakura[46] )
  • Prunus sargentii
  • Prunus serrulata var. lannesiana, Prunus lannesiana (Prunus Sato-zakura group. Complex interspecific hybrids based on Prunus speciosa. [47] )
  • Prunus × sieboldii
  • Prunus speciosa
  • Prunus subhirtella (Prunus itosakura, Prunus pendula)
  • Prunus × subhirtella (P. incisa × P. subhirtella[46] )
  • Prunus × syodoi
  • Prunus × tajimensis
  • Prunus × takenakae
  • Prunus × yedoensis (P. subhirtella × P. speciosa[46] )

The most popular variety of cherry blossom in Japan is the Somei Yoshino (Yoshino cherry). Its flowers are nearly pure white, tinged with the palest pink, especially near the stem. They bloom and usually fall within a week, before the leaves come out. Therefore, the trees look nearly white from top to bottom. The variety takes its name from the village of Somei (now part of Toshima in Tokyo). It was developed in the mid- to late-19th century at the end of the Edo period and the beginning of the Meiji period. ਦੇ Somei Yoshino is so widely associated with cherry blossoms that jidaigeki and other works of fiction often depict the variety in the Edo period or earlier such depictions are anachronisms. [48]

Prunus × kanzakura 'Kawazu-zakura' is a representative cultivar which blooms before the arrival of spring. It is a natural hybrid between Oshima cherry and Prunus campanulata, and is characterized by deep pink petals. Wild cherry trees usually do not bloom in cold seasons because they cannot produce offspring if they bloom before spring, when the pollinating insects begin to move. However, it is considered that 'Kawazu-zakura' bloomed earlier because Prunus campanulata from Okinawa, which did not originally grow naturally in Honshu, crossed with Oshima cherry. In wild species, flowering before spring is a disadvantageous feature of selection, but in cultivars such as 'Kawazu-zakura', early flowering and flower characteristics are preferred and they are propagated by grafting. [49]

Cherry blossoms are basically classified by species and cultivars, but in Japan they are often classified by specific names based on the characteristics of the flowers and trees. Cherry trees with more petals than ordinary cherry trees with five petals are classified as yae-zakura (double-flowered sakura), and those with drooping branches are classified as shidare-zakura, or weeping cherry. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ yae-zakura ਅਤੇ shidare-zakura are cultivars. Famous cultivars of shidare-zakura are 'Shidare-zakura', 'Beni-shidare' and 'Yae-beni-shidare', all derived from the wild species Prunus subhirtella (syn, prunus itosakura or Edo higan). [50]

The color of cherry blossoms in general has a gradation between white and red, but there are cultivars with unusual colors such as yellow and green. The representative cultivars are Prunus serrulata 'Grandiflora' A. Wagner (Ukon) and Prunus serrulata 'Gioiko' Koidz (Gyoiko) developed in the Edo period of Japan. [51]

In 2007, Riken produced a new cultivar named 'Nishina zao' by irradiating cherry trees with a heavy-ion beam for the first time in the world. This cultivar is produced from the Prunus serrulata 'Gioiko' (Gyoiko) with green petals, and is characterized by its pale yellow-green-white flowers when it blooms and pale yellow-pink flowers when they fall. Riken produced 'Nishina otome', 'Nishina haruka', and 'Nishina komachi' in the same way. [52] [53]

Prunus itosakura 'Plena Rosea' (Yae-beni-shidare) is a cultivar having characteristics of both yae-zakura ਅਤੇ shidare-zakura.

Prunus serrulata 'Grandiflora' A. Wagner (Ukon) with rare yellow flowers developed in the Edo period of Japan. One of the cultivars selected for the British Award of Garden Merit.

Prunus serrulata 'Gioiko' Koidz (Gyoiko) with rare green flowers developed in the Edo period of Japan.

All wild varieties of cherry blossom trees produce small, unpalatable fruit or edible cherries. Edible cherries generally come from cultivars of the related species Prunus avium ਅਤੇ Prunus cerasus. However, in some cultivars, the pistil changes like a leaf and loses its fertility, and for example, Prunus serrulata 'Hisakura' (Ichiyo) and Prunus serrulata 'Albo-rosea' Makino (Fugenzo), which originated from Oshima cherry, can only be propagated by artificial methods such as grafting and cutting. [54]

ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਸੰਪਾਦਨ

During World War II, a prisoner of war (POW) camp near the town of Cowra in New South Wales, Australia, was the site of one of the largest prison escapes of the war, on 5 August 1944. During the Cowra breakout and subsequent rounding up of POWs, four Australian soldiers and 231 Japanese soldiers died and 108 prisoners were wounded. The Japanese War Cemetery holding the dead from the Breakout was tended after the war by members of the Cowra RSL and ceded to Japan in 1963. In 1971 the Cowra Tourism Development decided to celebrate this link to Japan, and proposed a Japanese garden for the town. The Japanese government agreed to support this development as a sign of thanks for the respectful treatment of their war dead the development also received funding from the Australian government and private entities.

The garden was designed by Ken Nakajima (1914–2000), a world-renowned designer of Japanese gardens at the time. The first stage was opened in 1979, and the second stage in 1986. The gardens were designed in the style of the Edo period and are a kaiyū-shiki or strolling garden. They are designed to show all of the landscape types of Japan. At five hectares (12 acres), the Cowra Japanese Garden is the largest Japanese garden in the Southern Hemisphere. An annual cherry blossom festival during September is now a major event in Cowra's tourism calendar.

ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਸੰਪਾਦਨ

With the Japanese diaspora to Brazil, many immigrants brought seedlings of cherry trees. In São Paulo State, home to the largest Japanese community outside Japan, it is common to find them in Japan-related facilities and in some homes, usually of the cultivars Prunus serrulata 'Yukiwari' and Prunus serrulata var. lannesiana 'Himalaya'. Some cities, such as Garça [55] and Campos do Jordão, [56] have annual festivals to celebrate the blooming of the trees and Japanese culture. In the Parana State (in southern Brazil), many cities received many of these immigrants, who planted the trees, as in Apucarana, [57] Maringá, Cascavel [58] and especially in the capital city of Curitiba. [59]

In the capital city of Paraná, the first seedlings were brought by Japanese immigrants in the first half of the 20th century, but large quantities of them were only planted from the 1990s, with the opening of the Botanical Garden of Curitiba. [59] Nowadays, the seedlings are produced locally and used in afforestation [60] of streets and squares – as in the Japanese Square, where there are more than 30 cherry trees around the square which were sent by the Japanese Empire to Curitiba. [61]

ਕੈਨੇਡਾ ਸੰਪਾਦਨ

Vancouver, British Columbia, is famous for its thousands of cherry trees (estimated 50,000) lining many streets and in many parks, including Queen Elizabeth Park and Stanley Park. Vancouver holds the Vancouver Cherry Blossom Festival every year. [62] With multiple varieties and a temperate climate, they begin to bloom in February yearly and peak in April.

High Park in Toronto, Ontario, features many Somei-Yoshino cherry trees (the earliest species to bloom and much loved by the Japanese for their fluffy white flowers) that were given to Toronto by Japan in 1959. Through the Sakura Project, the Japanese Consulate donated a further 34 cherry trees to High Park in 2001, plus cherry trees to various other locations like Exhibition Place, McMaster University, York University (near Calumet College and on Ottawa Road near McLaughlin College) and the University of Toronto's main (next to Robarts Library) and Scarborough campuses. Niagara Falls has many near the falls itself. Royal Botanical Gardens in Burlington and Hamilton was the recipient of a number of Somei-Yoshino cherry trees that were donated by the Consulate-General of Japan in Toronto as part of the Sakura Project. The trees are located in the Arboretum and the Rock Garden and were planted to celebrate the continual strengthening of friendship between Japan and Canada. Peak bloom time at Royal Botanical Gardens is normally around the last week of April or the first week of May.

Mainland China Edit

During the Second Sino-Japanese War, twenty eight cherry blossom trees were planted in Wuhan University by the Japanese troops. After the war ended it was decided that the trees would be preserved despite their historical implications. In 1972, as the China-Japan relations normalized, about 800 cherry blossom trees were donated to Wuhan University. Other donations would add to the numbers in the following years. Currently, Wuhan University has about one thousand cherry blossom trees of different kinds. 80% of these cherry trees are direct descendants of cherry trees planted by the Japanese. In 2020, when cherry blossom viewing became impossible due to the spread of COVID-19, the state of cherry blossoms at Wuhan University was released on the Web and viewed a total of 750 million times. [63] [64]

Cherry blossoms are also used for friendship between China and Japan. In 1973, the following year of the Japan–China Joint Communiqué, Japan sent cherry trees to China as a symbol of friendship, and they were planted in the Yuyuantan Park in Beijing. After that, the cherry trees were proliferated and planted, and the park became famous for cherry blossoms. [65] [66]

In 1997, the Japanese Michinoku Bank and arborer Kazio Saito planned to open a cherry blossom park in Wuhan City for the sake of friendship between the two countries, and from the same year the Japanese city of Hirosaki, home to the Hirosaki Park famous for its cherry blossoms, began to advise Wuhan City on the planting and cultivation of cherry trees, and in 2016 Wuhan City and Hirosaki City signed a friendship agreement. East Lake Cherry Blossom Park opened in 2001, and 2.5 million people came to see the blossoms in 2018. There are sixty kinds of cherry trees, including Yoshino cherry and weeping cherry. [67] [68]

International cherry blossoms Week in Wuxi began in the 1980s, when Keishiro Sakamoto and Kiyomi Hasegawa, Japanese citizens, planted 1,500 cherry trees in the China-Japan Friendship Cherry Blossom Forest. As of 2019, the Friendship Cherry Blossom Forest has become a cherry blossom viewing spot that attracts 500,000 cherry blossom viewers every year. As of 2019, there are 100 kinds of cherry trees in this forest. [69]

In the beginning of the 21st century, the popularity of cherry blossoms in China rapidly increased due to an increase in the number of visitors to Japan and the spread of SNS [ disambiguation needed ] , and many cherry blossom viewers have visited many cherry blossom parks opened throughout China. According to statistics from 2019, the number of cherry blossoms-related tourists reached 340 million and the amount spent exceeded 60 billion yuan. [63]

ਫਰਾਂਸ ਸੰਪਾਦਨ

Parc de Sceaux, located in a suburb of Paris, has two orchards of cherry trees, one for white cherry blossoms (Prunus avium) and one for pink cherry blossoms (Prunus serrulata), the latter with about 150 trees that attract many visitors when they bloom in early April.


The history behind Delaware's wild cherry blossoms

Donia Eremia is a Romanian immigrant who has called Wilmington home for 17 years, and Brandywine Park, to her, is most perfect in the early spring.

"The first time I saw this garden I fell in love with cherry trees because they are so beautiful in the spring," Eremia said amid the suddenly white-and-pink landscape. "I have a very strong connection with this park. Every spring I come here to spend a few hours. If I can, every day."

She calls Brandywine Park her personal garden, though that isn't quite so considering its popularity this time of year. This past week was the beginning of the annual cherry blossom bloom, the harbinger of spring and a time of celebration in many parts of the nation, some of which have fostered the Japanese trees since the early 1900s.

Posted!

A link has been posted to your Facebook feed.

Interested in this topic? You may also want to view these photo galleries:

14 of 19 17 of 19

The most famous collection of American cherry blossoms line the Potomac River in Washington and were a gift from Japan to celebrate a budding friendship between those nations. Philadelphia and New York City also curate hundreds of the trees, but in Delaware, there are fewer hands interested in their longevity.

"They're all over the state, but they're planted by people," said Mike Valenti, forestry administrator for the Delaware Forest Service. "We don't have a handle on how many of them there are or where they are or how they're doing."

When the town of Milton reclaimed old railroad tracks and converted them to walking trails, officials planted cherry trees for color. They appear also in Dover near Legislative Mall and at Wesley College. On Main Street in Georgetown, there are more than 15 of the trees. Winterthur Museum, Garden and Library near the Pennsylvania state line also hosts a handful.

There were 100 cherry blossoms planted in Wilmington's Brandywine Park in 1929, a gift from local attorney J. Ernest Smith in memory of his departed wife Josephine, who also lent her name to the fountain around which is the largest congregation of the trees. Today, only about 30 remain.

Brandywine Park Interpretive Programs Manager Liz Androskaut attributes their decline to time and the constant foot traffic in the park, which impacts the soil and makes shorter the already minimal lifespan of 25-30 years for ornamental cherry trees. The trees are re-mulched and aerated each year before the autumnal Brandywine Arts Festival, but beyond that Androskaut said they aren't given much in the way of special attention.

Georgetown Director of Public Works Bill Bradley said they rely on the state to make inspections and provide care for their trees. The town also belongs to Tree City USA, a program run by the Arbor Day Foundation that "provides direction, assistance and national recognition" for communities that meet certain urban landscaping requirements, according to the program's website.

The trees are bred to branch out, Valenti said, and this makes them prone to ice and snow accumulation that snaps pieces of them and exposes sensitive parts to disease and insects. Washington employs arborists to keep them healthy, he said, and Delaware does not.

"To keep cherry trees blooming, you really have to have a lot of maintenance and attention," Valenti said.

Though many individual homes and neighborhoods host the trees as centerpieces for their lawn, the Delaware Department of Agriculture community relations officer, Stacey Hoffman, said their fragility puts them at risk.

"While they're pretty, they don't make a very good tree for urban forests because the majority of the communities don't have a specialist who can come in and trim them," Hoffman said. "The average homeowner is not going to know how to prune it, and it is a weak tree so they might get hit with the snow or ice and have to be pulled out."

Eremia knows the trees in Brandywine Park well, but she's only a resident with no capacity to care for them herself.

"I look for them. After the winter storm, I was looking around to see if something was wrong with them," she said. "They are old enough now that it may be time to replace a few of them. Not replace, to add maybe is better."


Role of Ambassador Sutemi Chinda (1881) in Bringing Cherry Blossoms to DC Detailed in Washington Post

March 24, 2010

March 24, 2010, Greencastle, Ind. &mdash The role of Sutemi Chinda, former Japanese ambassador to the United States and 1881 graduate of Indiana Asbury University, in creating what is now known as the National Cherry Blossom Festival is detailed in the ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਪੋਸਟ. The story by Michael E. Ruane recalls how Ambassador Chinda and his wife, Japanese Viscountess Iwa Chinda, joined First Lady Helen Taft in the planting of cherry trees in the nation's capital on March 27, 1912.

"The ambassador was born in Hirosaki, in northern Japan, in the 1850s, only a few years after the American Commodore Matthew C. Perry's warships arrived at Tokyo Bay, 'opening' Japan to the United States," Ruane notes. "Chinda was educated by missionaries in Japan, learned English, and reportedly became a Christian. In 1877, he was among four Japanese students who traveled to the United States to attend what is now DePauw University in Greencastle, Ind."

As ambassador, "He paid his first call at the State Department on Feb. 23, 1912. He was formally presented to President William Howard Taft at the White House on Feb. 27. On March 16, he spoke in New York, lauding the friendship between Japan and the United States. Eleven days later he and his wife stood with Helen Taft and the newly arrived cherry trees -- a gift, officially, of the city of Tokyo -- on the empty landscape around the Tidal Basin. (Both the Jefferson Memorial and Lincoln Memorial were years in the future.)"

The article, which is headlined "Tracing the tragic history of the couple behind the first cherry blossoms," details how the Chindas tragically lost their two sons in the years before and after the historic day.

"The first planting -- marked Saturday by this year's festival kickoff at the National Building Museum -- was but a moment in history," reports Ruane. "There is little record of what transpired at the Tidal basin. A weathered plaque offers a bare-bones summary, between two gnarled trees that are said to be the originals. The newspapers carried only a few paragraphs, and no photographs appear to survive. Yet the planting sparked a tradition that would outlast some of the most cataclysmic events of the 20th century. And it brought to Washington the lore of the fleeting blossoms and the ancient emblems of beauty, life and death."

Chinda, who also earned a master's degree from DePauw in 1884, also served as Japan's ambassador to Germany and England and represented his country at the Paris Peace Conference in 1918. He died in 1929.

Learn more about the University's first Japanese students in DePauw: A Pictorial History.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: ਅਜਰ ਖਣ ਦ ਧਕੜ ਫਇਦ ਬਦ ਚਕ ਕ ਥਲ ਮਰਗ ਸਰਰ ਬਣਓ ਲਹ. ਡਕਟਰ ਵ ਹਰਨ Anjir Benefits (ਅਗਸਤ 2022).