ਲੇਖ

ਬੈਟਰ ਪਲੇਟ 'ਤੇ ਘਾਤਕ ਸੱਟ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ

ਬੈਟਰ ਪਲੇਟ 'ਤੇ ਘਾਤਕ ਸੱਟ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

16 ਅਗਸਤ, 1920 ਨੂੰ, ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਰਟਸਟੌਪ ਰੇ ਚੈਪਮੈਨ ਨੂੰ ਨਿ templeਯਾਰਕ ਯੈਂਕੀਜ਼ ਦੇ ਕਾਰਲ ਮੇਅਸ ਦੁਆਰਾ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ. 12 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਮੇਜਰ ਲੀਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਿੱਚ ਵਾਲੀ ਗੇਂਦ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਇਕਲੌਤੀ ਮੌਤ ਸੀ.

ਰੇ ਚੈਪਮੈਨ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਟੀਮ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਬੋਤਮ ਇਨਫਿਲਡਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ. 16 ਅਗਸਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਉਸਨੇ ਕਾਰਲ ਮੇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੰਜਵੀਂ ਪਾਰੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਫਾਸਟਬਾਲ ਪਿੱਚਰ ਜਿਸਦੀ ਅੰਡਰਹੈਂਡ ਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. ਚੈਪਮੈਨ ਨੇ ਗੇਂਦਾਂ ਨਾਲ ਹਿੱਟ ਹੋਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਮੇਅਜ਼ ਦੀ "ਬੀਨ ਬਾਲ" ਘੜੇ ਵਜੋਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸੀ. ਅੜਿੱਕੇ ਵਾਲੇ ਰੁਖ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੈਪਮੈਨ ਇੱਕ ਕਰਵਬਾਲ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਫਾਸਟਬਾਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਚੈਪਮੈਨ ਨੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਹਰਕਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ. ਗੇਂਦ ਚੈਪਮੈਨ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਇੰਨੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਭੀੜ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ. ਨਿ Newਯਾਰਕ ਦੇ ਪੋਲੋ ਗਰਾਂਡਸ ਵਿਖੇ 20,000 ਦੀ ਭੀੜ ਨੇ ਹਫੜਾ -ਦਫੜੀ ਮਚਾਈ ਜਦੋਂ ਚੈਪਮੈਨ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ. ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਚੈਪਮੈਨ ਦੇ ਵੱਲ ਭੱਜੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਾਪਸ ਡਗਆਉਟ ਤੇ ਜਾ ਸਕੇ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਫਿਰ ਉਹ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੇਂਟ ਲਾਰੈਂਸ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ. ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਰ ਰਾਤ ਦੇ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚੈਪਮੈਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ 12:30 ਵਜੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.

ਚੈਪਮੈਨ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਬੇਸਬਾਲ ਖੇਡਣ ਦੇ toੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ. ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਬੇਸਬਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੁੱਚੀ ਖੇਡ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਸੀ. ਗੇਂਦਾਂ ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਜੂਸ ਤੋਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰਗੜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖਰਾਬ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਿਆ. ਚੈਪਮੈਨ ਦੀ ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਖਰਾਬ ਜਾਂ ਰੰਗੀਨ ਗੇਂਦਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇ. ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਗੇਂਦਾਂ ਵਧੇਰੇ ਸਖਤ ਜ਼ਖਮੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਿੱਟਰਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰੀ ਤੇ ਭੇਜਣਾ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਘਰੇਲੂ ਦੌੜਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਮ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਖੇਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਲਗਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ - ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਬੇ ਰੂਥ, ਲੂ ਗੇਹਰਿਗ, ਜਿੰਮੀ ਫੌਕਸ, ਅਲ ਸਿਮੰਸ, ਹੈਕ ਵਿਲਸਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਹੋਰ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ - ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨੂੰ ਸੀਟਾਂ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ. ਬੇਸਬਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ.

ਪਾਵਰ ਹਿੱਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਚਿੰਗ ਬਦਲ ਗਈ. ਪਿੱਚਰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਸਰਬੋਤਮ ਹਿੱਟਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ. ਘਰੇਲੂ ਦੌੜ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੇ ਖੇਡ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਫਿਰ ਵਧੇਰੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਵਾਰ ਬਦਲਣਾ ਪਿਆ. ਬੇਸਬਾਲ ਫ੍ਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀਜ਼ ਨੇ ਪਾਵਰ ਹਿੱਟਿੰਗ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਪਿਚਿੰਗ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ' ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਲਗਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ.


ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਹੈਲਮੇਟ

ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਹੈਲਮੇਟ ਬੇਸਬਾਲ ਜਾਂ ਸੌਫਟਬਾਲ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਘੜੇ ਦੁਆਰਾ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਗਲਤ ਪਿੱਚਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਹੈ. ਇੱਕ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਜਿਹੜਾ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਪਿੱਚ ਜਾਂ ਪਿੱਚਰ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ "ਪਿੱਚ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ" ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਘਾਤਕ, ਜ਼ਖਮੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.


ਵੀਰਵਾਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਡੌਜਰਸ-ਪੈਡਰੇਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਜਿਸਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਘੜਾ ਜ਼ੈਕ ਗ੍ਰੀਨਕੇ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਕਾਲਰਬੋਨ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਖੇਡ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬੇਸਬਾਲ ਝਗੜਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਈਆਂ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਟਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ.

4 ਜੁਲਾਈ, 1932 - ਨਿ Newਯਾਰਕ ਯੈਂਕੀਜ਼ ਕੈਚਰ ਬਿੱਲ ਡਿਕੀ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਕਾਰਲ ਰੇਨੋਲਡਸ ਨੂੰ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਿਆ, ਉਸਦਾ ਜਬਾੜਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਰੇਨੋਲਡਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਪਲੇਟ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ. AL ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਿਲੀਅਮ ਹੈਰਿਜ ਨੇ ਡਿੱਕੀ ਨੂੰ 30 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ $ 1,000 ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਕੀਤਾ. ਰੇਨੋਲਡਸ 13 ਅਗਸਤ ਤੱਕ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਖੇਡੇਗਾ.

22 ਮਈ, 1946 - ਮੇਰੁਲੋ ਅਤੇ ਬਰੁਕਲਿਨ ਦੇ ਪੀ ਵੀ ਰੀਜ਼ ਦੇ ਬਹਿਸ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਬੇਟਸ ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਕਿਬਸ ਦੇ ਲੈਨ ਮੇਰੁਲੋ ਅਤੇ ਬਰੁਕਲਿਨ ਡੌਜਰਸ ਦੇ ਡਿਕਸੀ ਵਾਕਰ ਲੜਦੇ ਹਨ. ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ. ਵਾਕਰ ਇੱਕ ਦੰਦ ਗੁਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦੰਦ ਤੋੜਦਾ ਹੈ. ਐਨਐਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਫੋਰਡ ਫ੍ਰਿਕ ਨੇ ਮੇਰੁਲੋ ਨੂੰ 10 ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਵਾਕਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ $ 150 ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਕੀਤਾ.

6 ਸਤੰਬਰ, 1953 - ਨਿ Newਯਾਰਕ ਜਾਇੰਟਸ ਦਾ ਘੜਾ ਰੂਬੇਨ ਗੋਮੇਜ਼ ਨੇ ਬਰੁਕਲਿਨ ਦੇ ਕਾਰਲ ਫੁਰਿਲੋ ਨੂੰ ਗੁੱਟ 'ਤੇ ਪਿੱਚ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਫੁਰਿਲੋ ਟੀਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਪਹਿਲੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫੁਰਿਲੋ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਡੱਗਆਉਟ ਦਾ ਚਾਰਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਇੰਟਸ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ ਲਿਓ ਡੂਰੋਚਰ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹੱਡੀ ਤੋੜਦਾ ਹੈ. ਫੁਰਿਲੋ ਨੇ .344 ਦੀ averageਸਤ ਨਾਲ ਐਨਐਲ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੇ ਓਪਨਰ ਲਈ 30 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ.

4 ਅਗਸਤ, 1960 - ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਕਿubਬਸ ਪਿੱਚਰ ਜਿਮ ਬ੍ਰੂਵਰ ਨੇ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਦੇ ਬਿਲੀ ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬੱਲਾ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ. ਬ੍ਰੇਵਰ ਬੈਟ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰਟਿਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰੇਵਰ ਨੂੰ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘੜੇ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ bਰਬਿਟਲ ਹੱਡੀ ਤੋੜਦਾ ਹੈ. ਬ੍ਰੇਵਰ ਨੂੰ ਦੋ ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਤੱਕ ਦੁਬਾਰਾ ਪਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਂਦਾ. ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਐਨਐਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਾਰੇਨ ਗਾਈਲਸ ਦੁਆਰਾ $ 500 ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. 28 ਜਨਵਰੀ, 1969 ਨੂੰ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਕਟ ਕੋਰਟ ਜਿuryਰੀ ਨੇ ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਬਰੂਵਰ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਖਰਚਿਆਂ ਲਈ $ 10,000 ਦਾ ਹਰਜਾਨਾ ਅਦਾ ਕਰੇ. ਮਾਰਟਿਨ ਇੱਕ ਮੈਨੇਜਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

22 ਅਗਸਤ, 1965 - ਡੌਜਰਸ ਪਿੱਚਰ ਸੈਂਡੀ ਕੌਫੈਕਸ ਨੇ ਸਾਨ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਜੁਆਨ ਮੈਰੀਚਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਕੈਚਰ ਜੌਨੀ ਰੋਜ਼ਬੋਰੋ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਥੈਲੀ ਨੇ ਮਾਰਿਚਲ ਦੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਚੁਰਾਇਆ. ਮੈਰੀਚਲ ਕੈਚਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰੋਜ਼ਬੋਰੋ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਰੀਚਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੈਟ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ਬੋਰੋ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ. ਰੋਜ਼ਬੋਰੋ 25 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਮੈਰੀਚਲ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਤਰੀਕਾਂ ਲਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਈਲਸ ਦੁਆਰਾ $ 1,750 ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ.

22 ਅਗਸਤ, 1968 - ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸੋਕਸ ਪਿੱਚਰ ਟੌਮੀ ਜੌਨ ਨੇ ਡੈਟਰਾਇਟ ਦੇ ਡਿਕ ਮੈਕਾਲਿਫ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਟੀਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ. AL ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੋ ਕ੍ਰੋਨਿਨ ਨੇ ਮੈਕ ifਲਿਫ ਨੂੰ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ $ 250 ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਕੀਤਾ. ਜੌਨ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਮੋ shoulderੇ ਵਿੱਚ ਫਟੇ ਹੋਏ ਲਿਗਾਮੈਂਟਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.

18 ਜੂਨ, 1971 - ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੇ ਰੇ ਫੋਸੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੱਤ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਡੈਟਰਾਇਟ ਦੇ ਬਿਲ ਡੇਨੇਹੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਿੱਚ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਤੇ ਟੀਕੇ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜ ਟਾਂਕਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ. ਫੋਸੇ 24 ਜੂਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲਾਈਨਅੱਪ 'ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਪਿੱਚਰ ਰੇ ਲੈਂਬ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਮੋਚਿਆ ਅਤੇ 28 ਜੂਨ ਤੱਕ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ।

29 ਮਈ, 1974 - ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਬੌਬੀ ਵੈਲੇਨਟਾਈਨ ਨੇ ਮਿਲਵਾਕੀ ਦੇ ਕਲਾਈਡ ਰਾਈਟ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੀਕੇ ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਪੁੱਟੇ. ਰਾਈਟ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਟੀਕੇ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵੈਲੇਨਟਾਈਨ ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਮੋ shoulderੇ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ. ਉਹ 14 ਜੂਨ ਤਕ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਖੇਡੇਗਾ.

1 ਜੁਲਾਈ, 1975 - ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ ਦੇ ਪਿੱਚਰ ਬਿਲ ਗ੍ਰੀਫ ਨੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਡੌਜਰਜ਼ ਦੇ ਵਿਲੀ ਕ੍ਰਾਫੋਰਡ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਚਾਰਲੀ ਹੌਗ ਨੇ ਡੇਵ ਵਿਨਫੀਲਡ ਨੂੰ ਪਾਰੀ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਿੱਚ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ. ਕ੍ਰਾਫੋਰਡ ਟੀਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਡੌਜਰਸ ਦਾ ਜੋਅ ਫਰਗੂਸਨ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਗ੍ਰੀਫ ਨੂੰ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਗੁੱਟ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ. ਫਰਗੂਸਨ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਕੀ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਿਆ ਹੈ.

25 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1976 - ਓਕਲੈਂਡ ਸ਼ਾਰਟਸਟੌਪ ਬਰਟ ਕੈਂਪਨੇਰਿਸ ਨੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੇ ਬੱਡੀ ਬੈਲ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਬੇਸ 'ਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥ੍ਰੋ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ. ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਦੇ ਬੋਗ ਪਾਵੇਲ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਦਮ ਰੱਖਣ ਤੇ ਗਿੱਟੇ ਵਿੱਚ ਮੋਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 21 ਮਈ ਤੱਕ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਖੇਡਦੇ.

20 ਮਈ, 1976 - ਬੋਸਟਨ ਪਿੱਚਰ ਬਿਲ ਲੀ ਨੇ ਯੈਂਕੀਜ਼ ਨਾਲ ਝਗੜੇ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣਾ ਮੋ shoulderਾ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਦਾ ਲੂ ਪਿਨੀਲਾ ਘਰੇਲੂ ਪਲੇਟ 'ਤੇ ਰੈੱਡ ਸੋਕਸ ਕੈਚਰ ਕਾਰਲਟਨ ਫਿਸਕ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਿਆ. ਲੀ ਨੇ 15 ਜੁਲਾਈ ਤਕ ਦੁਬਾਰਾ ਪਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ.

8 ਜੁਲਾਈ, 1977 - ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਦੇ ਮਾਈਕ ਸ਼ਮਿੱਟ ਨੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਦੇ ਬਰੂਸ ਕਿਸਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪਿੱਚ ਦੁਆਰਾ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੀਕੇ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁੱਕੇ ਮਾਰੇ. ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਕਮਿਟ ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ 12 ਜੁਲਾਈ ਤਕ ਦੁਬਾਰਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ.

12 ਅਗਸਤ, 1977 - ਪਿਟਸਬਰਗ ਦੇ ਐਡ ttਟ ਨੇ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਮੇਟਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਬੇਸਮੈਨ ਫੇਲਿਕਸ ਮਿਲਨ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਬੇਸ ਤੇ ਫੋਰਸਆਉਟ ਵਿੱਚ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ. ਮਿਲਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗੇਂਦ ਲੈ ਕੇ, ਓਟ ਨੂੰ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਲਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ. ਮਿਲਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਾਲਰਬੋਨ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੋ shoulderੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੁੱਖ ਲੀਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ. ਐਨਐਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚਬ ਫੀਨੀ ਨੇ ਓਟ ਨੂੰ $ 250 ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਕੀਤਾ.

4 ਮਈ 1995-ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਪਿੱਚਰ ਸ਼ੌਨ ਬੋਸਕੀ ਨੇ ਓਕਲੈਂਡ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਪਿੱਚਰ ਜਿਮ ਕੋਰਸੀ ਨੇ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਟਿਮ ਸੈਲਮਨ ਨੂੰ ਪਿਚ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਸੈਲਮਨ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬੈਟ 'ਤੇ. ਓਕਲੈਂਡ ਦੇ ਮਾਰਕ ਮੈਕਗਵਾਇਰ ਨੂੰ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਪਿੱਚਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਬੋਸਕੀ ਸੀਏਟਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋ ਰਾਤ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ.

10 ਅਗਸਤ, 2010 - ਘਰੇਲੂ ਪਲੇਟ 'ਤੇ ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰੈਂਡਨ ਫਿਲਿਪਸ ਨੇ ਸੇਂਟ ਲੂਯਿਸ ਕੈਚਰ ਯੈਡਿਅਰ ਮੋਲਿਨਾ ਦੇ ਸ਼ਿਨ ਗਾਰਡ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬੱਲੇ ਨਾਲ ਟੈਪ ਕੀਤਾ, ਕਾਰਡਿਨਲਸ ਕੈਚਰ ਜੇਸਨ ਲਾਰੂ ਜਦੋਂ ਰੈਡਸ ਪਿੱਚਰ ਜੌਨੀ ਕੁਏਟੋ ਦੁਆਰਾ ਲੱਤ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਬਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਲਾਰੂ, ਜੋ ਕਿ 3 ਅਗਸਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ ਸੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੀਗ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ. ਐਮਐਲਬੀ ਦੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬੌਬ ਵਾਟਸਨ ਨੇ ਕੁਏਟੋ ਨੂੰ ਸੱਤ ਗੇਮਾਂ ਲਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੁਰਮਾਨਾ ਕੀਤਾ.

ਐਸੋਸੀਏਟਡ ਪ੍ਰੈਸ ਦੁਆਰਾ ਕਾਪੀਰਾਈਟ 2013

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਈਐਸਪੀਐਨ ਡਾਟ ਕਾਮ ਦੇ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਨਿ newsਜ਼ ਵਾਇਰ ਦੀ ਹੈ. ਵਾਇਰ ਇੰਡੈਕਸ

ਟਿੱਪਣੀਆਂ

ਫੇਸਬੁੱਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪਨੀਯਤਾ ਨੀਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਫੇਸਬੁੱਕ ਖਾਤੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ. ਤੁਹਾਡਾ ਫੇਸਬੁੱਕ ਨਾਮ, ਫੋਟੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਫੇਸਬੁੱਕ 'ਤੇ ਜਨਤਕ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤੁਹਾਡੀ ਟਿੱਪਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਈਐਸਪੀਐਨ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਜਿਆਦਾ ਜਾਣੋ.


ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਵਿਸਫੋਟਕ ਬੈਟਰੀ ਕਾਰਨ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸਾੜ ਤੋਂ ਮਰ ਗਿਆ.

ਇੱਕ 68 ਸਾਲਾ ਕਿਸ਼ਤੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਬੈਟਰੀ ਫਟਣ ਕਾਰਨ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਪੀੜਤ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜਰ ਨੂੰ ਬੈਟਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਬੈਟਰੀ ਫਟ ਗਈ। ਧਮਾਕੇ ਨੇ ਇੱਕ ਅੱਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ. ਪੀੜਤਾ ਨੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕੰਮ ਦੇ ਲਈ clothingੁਕਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਹੀਂ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ. ਘਟਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੀੜਤ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਸੀ। ਕੰਪਨੀ ਕੋਲ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸਨ. CA/FACE ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ, ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:

  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.
  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਚਿਤ ਹਨ.
  • ਸੱਟ ਅਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਰੋਕਥਾਮ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ (ਆਈਆਈਪੀਪੀ) ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਰੱਖੋ.
  • ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਟੈਸਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਸਾਂਭ -ਸੰਭਾਲ ਜੋ ਕਰਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਜਾਣ -ਪਛਾਣ

25 ਮਈ 2007 ਨੂੰ ਲਗਭਗ 7:00 ਵਜੇ, ਇੱਕ 68 ਸਾਲਾ ਕਿਸ਼ਤੀ ਰਿਪੇਅਰਮੈਨ ਦੀ ਮੌਤ ਬੈਟਰੀ ਦੇ ਧਮਾਕੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੱਟਾਂ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ. CA/FACE ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ 29 ਮਈ, 2007 ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ (ਕੈਲ/ਓਐਸਐਚਏ) ਦੇ ਸੈਂਟਾ ਅਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਫਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਚਿਹਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ। ਪੀੜਤ ਅਤੇ rsquos ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ 4 ਜੂਨ 2007 ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 7 ਜੂਨ, 2007 ਨੂੰ, CA/FACE ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਨੇ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿed ਲਈ। ਘਟਨਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ.

ਪੀੜਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੇਵਾ, ਰੱਖ -ਰਖਾਅ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਸੀ. ਕੰਪਨੀ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਦੋ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸਨ.

ਪੀੜਤ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ halfਾਈ ਸਾਲ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਠੇਕੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਪੀੜਤ ਕੋਲ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਚਾਬੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ.

ਕੰਪਨੀ ਕੋਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਜਾਂ ਸੱਟ ਅਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਰੋਕਥਾਮ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ (ਆਈਆਈਪੀਪੀ) ਨਹੀਂ ਸੀ. ਕੰਪਨੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਪੀੜਤ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੀ ਸਾਂਭ -ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਮੁਰੰਮਤ ਵਿੱਚ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਸੀ. ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੀੜਤ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫਲੋਰਿਡਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਆboardਟਬੋਰਡ ਮੋਟਰ ਨਿਰਮਾਤਾ ਲਈ ਤਕਨੀਕੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬੋਟਿੰਗ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਲਾਸਾਂ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ.

ਜਾਂਚ

ਘਟਨਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਲਈ ਰੱਖ -ਰਖਾਅ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਸੀ. ਘਟਨਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਪੀੜਤ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਬੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ. ਪੀੜਤ ਨੇ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜਰ ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਅਤੇ rsquos ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਬੈਟਰੀ ਰੱਖੀ. ਪੀੜਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਬੈਟਰੀ ਨਾਲ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਬੈਟਰੀ ਫਟ ਗਈ। ਇਸ ਧਮਾਕੇ ਨਾਲ ਗਾਹਕ ਅਤੇ rsquos ਕਿਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ. ਪੀੜਤ ਨੇ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਅੱਗ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਵੇਖੀ ਅਤੇ 911 ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਪੈਰਾ ਮੈਡੀਕਲ ਅਤੇ ਫਾਇਰ ਵਿਭਾਗ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਸੱਟਾਂ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ

ਮੌਤ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਥਰਮਲ ਬਰਨ ਸੀ.

ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ/ਚਰਚਾ

ਸਿਫਾਰਸ਼ #1: ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਚਰਚਾ: ਲੀਡ-ਐਸਿਡ ਬੈਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਨਾ ਖਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਰਨਾਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਆਮ ਗਤੀਵਿਧੀ ਹੈ. ਦੋ ਮੁ primaryਲੇ ਸੰਭਾਵੀ ਖਤਰੇ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਗੈਸ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜ ਹੋ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੈਟਰੀ ਤਰਲ ਵਿੱਚ ਸਲਫੁਰਿਕ ਐਸਿਡ. ਬੈਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਲਫੁਰਿਕ ਐਸਿਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ, ਖਰਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਤੇ ਜਲਣ/ਜਲਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ. ਸ਼ਾਰਟ ਸਰਕਟਸ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਧੜਕਣ, ਜਲਣ ਅਤੇ ਪਿਘਲਣ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚਾਰਜਿੰਗ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਵਿਸਫੋਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਬੈਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰਜਿੰਗ ਉਪਕਰਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਝਟਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਦਾ ਜਲਣਸ਼ੀਲ ਮਿਸ਼ਰਣ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅੱਗ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਧਮਾਕੇ ਦਾ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬੈਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਾਰਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ:

  • ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੈਟਰੀ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਜਾਂ ਡਿਸਕਨੈਕਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜਰ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੋ.
  • ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੰਸੂਲੇਟਡ ਟੂਲਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ.
  • ਜਦੋਂ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬੈਟਰੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਦ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੰਚਾਲਕ ਆਬਜੈਕਟ ਨਾ ਰੱਖੋ.
  • ਹੱਥਾਂ, ਗੁੱਟਾਂ, ਗਰਦਨ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਰਿੰਗਾਂ, ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ) ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਾਤੂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਾਰਟ ਸਰਕਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  • ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਟਰਮੀਨਲ ਨੂੰ ਡਿਸਕਨੈਕਟ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਟਰਮੀਨਲ ਆਖਰੀ.
  • ਲੀਡ ਐਸਿਡ ਬੈਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਬੈਟਰੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਖਤਰਨਾਕ ਗੈਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹਵਾਦਾਰੀ ਹੈ.
  • ਚਾਰਜਿੰਗ ਖੇਤਰ & lsquo ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ & rdquo ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋ
  • ਚਾਰਜਰ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹਰੇਕ ਸੈੱਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਉ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬੈਟਰੀ ਐਸਿਡ ਪਲੇਟਾਂ ਨੂੰ coversੱਕ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਤਾਂ ਜੋ ਸੈੱਲਾਂ ਤੋਂ ਵਾਧੂ ਗੈਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ. ਓਵਰਫਿਲ ਨਾ ਕਰੋ.
  • ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੈਟਰੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪੱਧਰ ਤੇ ਬੈਟਰੀ ਭਰੋ. ਬਿਨਾਂ ਹਟਾਉਣਯੋਗ ਕੈਪਸ (ਦੇਖਭਾਲ ਮੁਕਤ ਬੈਟਰੀ) ਵਾਲੀ ਬੈਟਰੀ ਲਈ, ਚਾਰਜਿੰਗ ਬਾਰੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ rsquos ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਕਰੋ. (ਕੁਝ ਸੀਲਬੰਦ ਰੱਖ -ਰਖਾਵ ਰਹਿਤ ਬੈਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਟਰੀ ਕੰਡੀਸ਼ਨ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਅਜਿਹੀ ਬੈਟਰੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਰਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂ ਜੰਪ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ).
  • ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਕੈਪਸ ਨਾਲ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜ ਕਰੋ. ਯੂਐਸ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੈਟਰੀਆਂ ਲਾਟ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੈਪਸ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਨ. ਸੀਲਬੰਦ ਬੈਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ੱਕਣ ਨਾ ਦਿਓ.

ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਕਾਰਜ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿਖਲਾਈ, ਨਿਗਰਾਨੀ, ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਉਪਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੰਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਸਿਫਾਰਸ਼ #2: ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਲਿਬਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕੰਮ ਲਈ appropriateੁਕਵੇਂ ਹਨ.

ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ: ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਫੈਬਰਿਕ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਈਲੋਨ, ਐਕ੍ਰੀਲਿਕ, ਜਾਂ ਪੋਲਿਸਟਰ, ਜਦੋਂ ਬਲਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪਿਘਲ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਰਮ, ਚਿਪਚਿਪੇ, ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਜਲਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਪਦਾਰਥ ਜਿਵੇਂ ਪੌਲੀਐਸਟਰ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਫਿuseਜ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਦੂਜੀ ਚਮੜੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਭਿਆਨਕ ਜਲਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪੀੜਤ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਗਏ ਕੱਪੜੇ ਇੱਕ ਪੋਲਿਸਟਰ ਸਮਗਰੀ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕੰਮ ਲਈ ਅਣਉਚਿਤ ਸਨ. ਕੱਪੜੇ ਅਜਿਹੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ, ਫਿੱਟ ਅਤੇ ਟਿਕਾrab ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਤਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ adequateੁਕਵੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ. ਉਹ ਵਾਜਬ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਤੌਰ' ਤੇ ਘੇਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ. ਬੈਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਜਾਂ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਉਪਕਰਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫੇਸ ਮਾਸਕ, ਗੌਗਲਸ, ਐਪਰੋਨ ਅਤੇ ਦਸਤਾਨੇ. ਜੇ ਪੀੜਤ ਵਿਅਕਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਹੀ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਘਾਤਕ ਨਾ ਹੁੰਦੀਆਂ.

ਸਿਫਾਰਸ਼ #3: ਸੱਟ ਅਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਰੋਕਥਾਮ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ (ਆਈਆਈਪੀਪੀ) ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਰੱਖੋ.

ਵਿਚਾਰ -ਵਟਾਂਦਰਾ: ਇਸ ਖਾਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਆਈਆਈਪੀਪੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਆਈਆਈਪੀਪੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ:

  • ਆਈਆਈਪੀਪੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ.
  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕਿ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਕਾਰਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.
  • ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਬਦਲੇ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.
  • ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ -ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਿਰੀਖਣ ਸਮੇਤ ਕਾਰਜ ਸਥਾਨ ਦੇ ਖਤਰਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ.
  • ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੱਟ ਜਾਂ ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ.
  • ਜੋਖਮ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ unੰਗ ਨਾਲ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਂ ਗੈਰ -ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਕੰਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ.
  • ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਕੋਲ ਦਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਮ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੰਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ. ਜੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਕੋਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਾਪਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਤਰੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ.

ਸਿਫਾਰਸ਼ #4: ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਟੈਸਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਸਾਂਭ -ਸੰਭਾਲ ਜੋ ਕਿਸੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ.

ਵਿਚਾਰ -ਵਟਾਂਦਰਾ: ਇਸ ਖਾਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਟੈਸਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ. ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਟੈਸਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:


ਸੰਪਾਦਕ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ

28 ਅਗਸਤ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਗੋਲਡ ਬਲੂਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੱਬੀ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਦੇਵੇ ਕਿ ਜੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਸਮਝਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ.

ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਗੋਲਡ ਬਲੂਮ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡੌਜਰਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਨਤਕ ਟਿੱਪਣੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ. ਜਦੋਂ ਓਟੀਐਲ ਨੇ ਸੋਮਵਾਰ ਟੀਮ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ, ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਬੁਲਾਰੇ ਨੇ ਇਹ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤਾ:

"ਮਿਸਟਰ ਅਤੇ ਮਿਸਿਜ਼ ਗੋਲਡਬੂਲੂਮ ਡੌਜਰਜ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਸਨ ਜੋ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੁਖਦਾਈ ਦੁਰਘਟਨਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਗੋਲਡਬੂਲੂਮ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ. ਡੌਜਰਜ਼ ਅਤੇ ਗੋਲਡ ਬਲੂਮ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇਸ' ਤੇ ਹੋਰ ਟਿੱਪਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ. ਇਹ ਮਾਮਲਾ. "

ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਓਟੀਐਲ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਡੋਜਰਜ਼ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮਝੌਤੇ ਜਾਂ ਸੰਭਾਵਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਟਿੱਪਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਮੇਜਰ ਲੀਗ ਬੇਸਬਾਲ ਦੇ 150 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਪਿਛਲੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦੀ ਗੇਂਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਟੈਂਡ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਹੋਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਡੌਜਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਾਉਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ:

ਗੋਲਡਬੂਲੂਮ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਸੱਟ ਪਹਿਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਲੱਗੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੀਗ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ 30 ਵੱਡੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਪਲੇਟ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੋਵਾਂ ਡੱਗਆਉਟ ਦੇ ਦੂਰਲੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਲ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਸਟੇਡੀਅਮਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਕਟੋਰੇ ਦੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ. ਐਮਐਲਬੀ ਨੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ.

ਕਈ ਟੀਮਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 2018 ਵਿੱਚ ਜਾਲ ਵਧਾਉਣ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੌਜਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਨੇ ਤੀਜੀ-ਬੇਸ ਡੱਗਆਉਟ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਲੜਕੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਲਾਈਨ ਡਰਾਈਵ ਤੋਂ ਜਾਨਲੇਵਾ ਸੱਟਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ. 105 ਮੀਲ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਨਾਲ ਬੱਲਾ ਅਤੇ 20 ਸਤੰਬਰ, 2017 ਨੂੰ ਯੈਂਕੀ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ.

ਯੈਂਕੀਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਟੀਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿਛਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਜਾਲ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਠੀਕ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀਓਫ ਜੈਕਬਸਨ ਨੇ ਈਐਸਪੀਐਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਦੁਖਾਂਤ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ." ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਧੀ ਆਖਰਕਾਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਨਿਬੰਧ ਲਿਖੇਗੀ ਕਿ "ਉਹ ਆਖਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਬੇਸਬਾਲ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸੱਟ ਮਾਰੀ ਸੀ."

"ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ," ਜੈਕਬਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਓਟੀਐਲ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੋਲਡਬਲੂਮ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ. "ਇਹ ਇੰਨਾ ਬੇਲੋੜਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਹੈ."

ਲਿੰਡਾ ਅਤੇ ਏਰਵਿਨ ਗੋਲਡਬਲੂਮ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡੋਜਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ. ਗੋਲਡਬਲੂਮ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ

MLB ਨੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ "ਬੇਸਬਾਲ ਨਿਯਮ" ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਸੱਟਾਂ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਸਬਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਚਮਗਿੱਦੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ. ਇਹ ਟਿਕਟਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਜਦੋਂ ਬਾਲਪਾਰਕਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਗੇਮਸ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜੋਖਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਨੂੰਨੀ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਟੀਮਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਲ ਲਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਐਮਐਲਬੀ ਇਸਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ.

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਮਐਲਬੀ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਨੈੱਟਿੰਗ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਲਗਾਏ ਹਨ, ਕੁਝ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਲਪਾਰਕ ਐਪੀਸੋਡਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟਾਂ ਝੱਲੀਆਂ ਹਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਨਾਬਾਲਗ ਲੀਗ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਪਾਰਕ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਖਤਰਨਾਕ ਹਨ.

ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵਾਧੇ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇਗੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਨੈੱਟਿਡ ਸਟੇਡੀਅਮਾਂ ਨੂੰ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰੇਗੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਵਧੇਰੇ ਗਤੀ ਅਤੇ ਲਾਂਚ-ਐਂਗਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਈਲਜ਼, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਟਕਣ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ.

ਜੈਕਬਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਐਮਐਲਬੀ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇਗੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰੇਗੀ." “ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ੱਕੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਜਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਂ ਉੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।”

ਉਸ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਾਲ ਜਾਦੂਈ ਖੰਭੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਾਪਾਨੀ ਬਾਲਪਾਰਕਸ ਵਿੱਚ. "ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰੁਕੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰੁਕੇ ਸਨ?" ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਇਹ ਮਨਮਾਨਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ."

ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਜਾਲ ਨੂੰ ਲੰਬਕਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।” "ਇਸਨੂੰ ਥੋੜਾ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੋ - ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੈ?"

ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁਝ ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਗੇਂਦ ਖੇਡਣ ਵੇਲੇ ਖਤਰਨਾਕ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਗੋਲਡ ਬਲੂਮ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਫਲਿੱਪ ਫ਼ੋਨ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਉਦੋਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਕੱੇ, ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. ਗੇਂਦ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਜ਼ਖਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ.

ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਿਛਲੇ 10 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸ਼ਕ ਸੀਜ਼ਨ-ਟਿਕਟ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਗਭਗ 10 ਗੇਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਗੇਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ.

ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਰਵਿਨ ਗੋਲਡਬਲੂਮ ਨੇ ਡੌਜਰ ਪੋਸਟ ਸੀਜ਼ਨ ਦੀਆਂ ਟਿਕਟਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੌਕਾ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 2019 ਲਈ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਗੇਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ' ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇਗਾ ਜੋ "ਕਿਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ" ਹੈ - ਭਾਵ ਜਿੱਥੇ ਜਾਲ ਹੈ - ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ.

ਬ੍ਰੌਡੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ "ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ" ਵਜੋਂ ਵਰਣਿਤ ਲਿੰਡਾ ਗੋਲਡਬਲੂਮ ਨੂੰ ਡੌਜਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 10 ਮੀਲ ਦੂਰ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਬ੍ਰੌਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਈ। “ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।”

ਈਐਸਪੀਐਨ ਐਂਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਨਿਕੋਲ ਨੋਰੇਨ ਨੇ ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ.

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਕਰਣ ਨੇ ਲਿੰਡਾ ਗੋਲਡਬਲੂਮ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ ਦੇ ਫ੍ਰੈਂਮਿਲ ਰਾਇਜ਼ ਨੇ ਗੋਲਡਬਲੂਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਫਾਉਲ ਬਾਲ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ. ਪਰ ਨਵੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ.


ਹਮਲਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਧਮਕੀ ਜਾਂ ਇਰਾਦਤਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ. ਹਮਲਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਧਮਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਖਤਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਹਮਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਧਮਕੀ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕਈ ਵੱਖੋ -ਵੱਖਰੇ ਕਾਰਕ ਸਧਾਰਨ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਤੱਕ ਚਾਰਜ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਵਧਿਆ ਹਮਲਾ

ਇੱਕ ਕਾਰਕ ਜੋ ਹਮਲਾ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲੇ ਤੱਕ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਜੇ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਜਾਂ ਘਾਤਕ ਸੱਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਬੰਦੂਕਾਂ ਅਤੇ ਚਾਕੂ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਨੂੰ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਗੰਭੀਰ ਸਰੀਰਕ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਘਾਤਕ ਸੱਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਖਤਰਨਾਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਧਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਗੰਭੀਰ ਸਰੀਰਕ ਸੱਟਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਪੀੜਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ.

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਡਿ -ਟੀ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਫਾਇਰਫਾਈਟਰ ਜਾਂ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ' ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਹਮਲੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਵਜੋਂ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣਗੇ। ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪੀੜਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ. ਕੁਝ ਰਾਜ ਗਰਭਵਤੀ orਰਤ ਜਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲੇ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਵੀ ਚਲਾਉਣਗੇ। ਪੀੜਤਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਹਮਲਾ ਕਿਸੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਅਪਰਾਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਲਿੰਗ, ਨਸਲ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਆਧਾਰ' ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਦਲ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲਾ.

ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਅਤੇ ਸਧਾਰਨ ਹਮਲੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇਰਾਦਾ ਵੀ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਸ਼ੱਕੀ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਸ਼ੱਕੀ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਘਾਤਕ ਸੱਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਘੱਟ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਹਮਲਾ ਧਮਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲੇ ਦਾ ਅਕਸਰ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਧਮਕੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਇਹ ਹਮਲੇ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਕਾਰਕ ਜੋ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮਲਾ ਵੱਧ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਪੀੜਤ ਦੁਆਰਾ ਸੱਟ ਦਾ ਪੱਧਰ ਬਰਕਰਾਰ ਹੈ.

ਅਸਾਲਟ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਗੰਭੀਰ ਸਰੀਰਕ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੀੜਤ ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਖਰਚੇ ਲਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਪੀੜਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਗਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੱਟ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ. ਹਰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਹਮਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.


ਐਮਐਲਬੀ ਹੋਫਰ ਟਾਈ ਕੋਬ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿ ਜੋਅ ਜੈਕਸਨ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਹਿਟਰ ਕਿਉਂ ਸੀ

ਬੇਸਬਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੰਜਕ ਵਜੋਂ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰਬੋਤਮ ਹਿੱਟਰ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦੀ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਹਿੱਟਰਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਲੇਟ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਿਉਂ ਬਣਾਇਆ. ਇਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਦਾਹਰਣ ਉਦੋਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਟਾਈ ਕੋਬ, ਉਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਖੇਡਣ ਦੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਉਂ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ੂਲੇਸ ਜੋਅ ਜੈਕਸਨ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹਿੱਟਰ ਸੀ.

ਕੋਬ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦਾ ਹਿੱਟਿੰਗ ਆ outਟਫੀਲਡਰ, ਹਿੱਟਿੰਗ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ. ਉਸ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਇੱਕ ਸਦੀ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ .366 ਦੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ averageਸਤ ਅਜੇ ਵੀ ਬੇਸਬਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅੰਕ ਹੈ. ਆਪਣੇ 24 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕਰੀਅਰ (1905–1928) ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ 4,189 ਹਿੱਟ, 724 ਡਬਲਜ਼, 295 ਟ੍ਰਿਪਲ, 2,245 ਦੌੜਾਂ, 117 ਘਰੇਲੂ ਦੌੜਾਂ, 1,944 ਆਰਬੀਆਈਜ਼ ਅਤੇ 897 ਚੋਰੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਵੀ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ। ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ 1936 ਵਿੱਚ ਬੇਸਬਾਲ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ.

ਜੈਕਸਨ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਆfਟਫੀਲਡਰ ਵੀ ਸੀ. ਕੋਬ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤਕ ਅਨਪੜ੍ਹ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੜ੍ਹੇ -ਲਿਖੇ, ਵਧੇਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਸਮਾਜਿਕ ਕਿਰਪਾਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ.

ਜਦੋਂ ਕੋਬ ਨਿਰੰਤਰ ਬੇਰਹਿਮੀ ਅਤੇ ਗਤੀ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਜੈਕਸਨ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ. ਆਪਣੇ 13 ਵੱਡੇ ਲੀਗ ਸੀਜ਼ਨਾਂ (1908–1920) ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ .356 ਦੀ 307 ਡਬਲ, 158 ਟ੍ਰਿਪਲ, 54 ਘਰੇਲੂ ਦੌੜਾਂ ਅਤੇ 792 ਆਰਬੀਆਈ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ।

ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਯੋਗ ਤੌਰ ਤੇ, ਜੈਕਸਨ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਬ ਨੇ 1907 ਅਤੇ 1919 ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ 12 ਵਾਰ ਤਾਜ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ. . 1920 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਕਰੀਅਰ ਅਚਾਨਕ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ 1919 ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸੋਕਸ ਦੇ ਪਲਾਟ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਸਬਾਲ 'ਤੇ ਉਮਰ ਭਰ ਲਈ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਉਸ ਸਾਲ ਦੀ ਵਰਲਡ ਸੀਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਰੇਡਸ ਵਿੱਚ ਜੂਏਬਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਸ਼ੁੱਧ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀ averageਸਤ ਸੰਖਿਆ ਕੋਬ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਫਲ ਹਿੱਟਰ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਪੈਕ ਵਿੱਚ ਜੈਕਸਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਉੱਤਮ ਸੀ. ਦੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜੋ 5 ਜੂਨ, 1942 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ ਸੀ ਰਿਕਾਰਡ ਜਰਨਲ (ਮੈਰੀਡੇਨ, ਸੀਟੀ), ਉਸਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੈਕਸਨ ਆਖਰੀ ਹਿੱਟਰ ਕਿਉਂ ਸੀ:

“ਮੈਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਆਦਮੀ ਦੇ ਬੇਸਬਾਲ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਦੁਖਦਾਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿ ਉਹ ਖੇਡ ਦਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹਿੱਟਰ ਸੀ.

“ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ’ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਖਿਤਾਬ ਲਈ ਲੜਿਆ। ਜੈਕਸਨ ਆਪਣੀ ਜੁੱਤੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਚ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਸੀ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਰੈਗ ਬੰਟ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਵਿੰਗ 'ਤੇ ਪਲੇਟ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜਣਾ ਸੀ. ਪਰ ਜੈਕਸਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਟਰ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੇਖੀ ਹੈ. ”

ਜੈਕਸਨ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕ ਕੰਟਰੀ ਹਿੱਟਰ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਸਨ. ਇਸਦੇ ਲਈ ਪਲੇਟ ਤੇ ਜਾਣਾ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਚਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਰਕ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਵਿਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਭਾਰੀ ਬੱਲੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ "ਬਲੈਕ ਬੈਟੀ" ਕਿਹਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਚਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ, ਉਸਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੇ ਨਤੀਜੇ ਦਿੱਤੇ.

ਕੋਬ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਹਿਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡੈੱਡ ਬਾਲ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜੈਕਸਨ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੇਬੇ ਰੂਥ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਆਲਰਾ aroundਂਡ ਹਿਟਰ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਕੋਲ ਇਸ ਦਲੀਲ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ:

“ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜੈਕਸਨ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਖੇਡ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਪਿਚਿੰਗ ਸੀ. ਘੜੇ ਨੂੰ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ - ਇਸਨੂੰ ਰੰਗੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਖੁਰਚੋ, ਤਿਲਕਣ ਵਾਲੀ ਐਲਮ, ਐਮਰੀ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਸਕੁਐਸ਼ ਜਿੰਨੀ ਰੋਮਾਂਚਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਰੂਥ ਨੂੰ ਜਿਸ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣੀ ਪਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ. ”

ਕੋਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪਿੱਚਿੰਗ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਲਟਰ ਜਾਨਸਨ. ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਕੋਬ ਅਤੇ ਜੈਕਸਨ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਾਲ-ਆਫ-ਫੇਮ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਕੋਬ ਨੇ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਵਿੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਯੋਜਨਾ, ਜੌਨਸਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ:

“ਵਾਲਟਰ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਿਆ, ਜੇ ਉਹ ਇਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਗਤੀ ਕਿਸੇ ਲਈ ਘਾਤਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਲੇਟ ਨੂੰ ਭੀੜ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਇਸ 'ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋੜਿਆ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਟੋਰੇ ਦਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਲਈ. I knew he would try to keep the ball away from me on the outside corner.

“When he missed the plate by an inch or more for two balls, I would step back a fraction, in my normal stance, expecting him to come down the middle with his fast one. That way I managed to hit Walter Johnson, the greatest pitcher and one of the grandest fellows that ever lived. I hit his cripples.”

Cobb was so skilled as a hitter that any baseball fan could likely sit in rapt silence and listen to him talk about his craft for hours. Therefore, his opinion on who the greatest batter was he ever saw bears significant weight. His selection of Jackson and subsequent explanation as to the validity of his choice is as strong evidence as Shoeless Joe could ever have on his resume.


Carl Mays Discusses the Pitch that Killed Ray Chapman

One of the most tragic events to ever take place on a baseball diamond was the 1920 death of Cleveland Indians shortstop Ray Chapman, who was hit in the head by a Carl Mays pitch in a game against the New York Yankees. Some thought the right-hander never showed the kind of remorse or visceral reaction he should have in light of the circumstances, which helped create a reputation that follows him to this day (nearly 50 years after his death). However, he did go public shortly after fateful pitch to talk about what had happened and the aftermath that ensued.

Mays did not speak about the Chapman incident often but there is a written record of his thoughts about his role and the ensuing reaction. Below, excerpts are in italics along with my reactions. These quotes come from an interview he did in the November, 1920 issue of Baseball Magazine (which was reproduced by didthetribewin.com).

Although Chapman’s death was an accident, Mays became a scapegoat as a bad guy in the aftermath: “A ball player is not often called upon to discuss his own faults. Usually those failings are played up behind his back, a certain courtesy forbidding their mention to his face. It would be foolish, however, for me to ignore the widespread criticism of which I have been the unwilling butt. For there have been weeks at a time when I could hardly pick up a newspaper without finding my own name assailed by writers, players or owners indiscriminately.”

With Chapman’s death being a first, it was likely a natural reaction to find someone or something to blame. Mays, who was known to be taciturn and willing to let his fists speak for him, was an easy target. Obviously, he threw the fatal pitch but there has never been anything to suggest an iota of intention behind it and making him shoulder the blame was unfair.

Mays was painfully aware that he was not a popular person:It was long ago made very apparent to me that I was not one of those individuals who were not fated to be popular. It used to bother me some, for I suppose there are none of us who wouldn’t prefer to be well-thought of. But I was naturally independent and if I found that a fellow held aloof from me, I was not likely to run after him. Evidently, I didn’t impress people favorably at first sight. After they knew me better, I was generally able to be on friendly terms with them.

“When I first broke into baseball, I discovered that there seemed to be a feeling against me, even from the players on my own team. When I was with Boise, Idaho, I didn’t have a pal on the Club until the season was half over. Then the fellows seemed to warm up a bit and we were on very good terms for the balance of the season.”

With 207 career major league victories (plus another 75 in the minors) and a 2.92 ERA, Mays had a career that should have put him in the conversation for the Hall of Fame. Unfortunately, the six votes he received on the 1958 ballot has been the extent of his support for inclusion.

Mays used perceived slights against him to help fuel his success on the field: “My fellow players on the Providence team didn’t seem to like me and I wondered why. I always have wondered why I have encountered this antipathy from so many people wherever I have been. And I have never been able to explain it even to myself, though I have one or two theories on the subject. I did get genuinely discouraged at Providence and, of course, feeling as I did, was unable to do good work. In fact I lost all interest in my work. I wrote to my Uncle telling him I had about decided to give up baseball. He is no doubt responsible for my being identified with the game at present, for he replied with a mighty stiff letter in which he handled things straight from the shoulder and without gloves. In brief, he told me if I failed to make good, he would consider me a quitter and that is a word I never liked to take from any man. So, I decided to brace up and see what could be done.”

Even Mays’ playing style set him apart from other players. He was renowned for his extreme submarine pitching delivery and thought nothing of standing up for himself when it came to his contract. He was also quick to temper, and was once fined for throwing a ball into the stands and striking a fan in the head during a game.

In an eerie premonition, Mays once joked he would have to get in trouble to get any true recognition in baseball:I remember a conversation I had with my wife about this time in which I told her my baseball career had been singularly free from trouble. I said to her in a joking way that perhaps it would be necessary for me to do something out of the ordinary to get my name in the papers. But I needn’t have been impatient. For could I have looked into the future, I would have seen trouble enough headed in my direction to satisfy the most ambitious trouble seeker who ever lived.”

Mays was right on the money with this. Even though he had a career adjusted ERA+ of 119, which matches Hall of Famers like Warren Spahn and Bob Lemon, his accomplishments as a player are largely forgotten and overshadowed by his role in Chapman’s death.

Just because he didn’t like to discuss it didn’t mean Mays wasn’t sorry about Chapman’s death:The unfortunate death of Ray Chapman is a thing that I do not like to discuss. It is a recollection of the most unpleasant kind which I shall carry with me as long as I live. It is an episode which I shall always regret more than anything that has ever happened to me, and yet I can look into my own conscience and feel absolved from all personal guilt in this affair. The most amazing thing about it was the fact that some people seem to think I did this thing deliberately. If you wish to believe that a man is a premeditated murderer, there is nothing to prevent it. Every man is the master of his own thoughts. I cannot prevent it, however much I may regret it, if people entertain any such idea of me. And yet, I believe that I am entitled to point out some of the many reasons why such a view is illogical.

“I am a pitcher and I know some of the things a pitcher can do as well as some of the things he can’t do. I know that a pitcher can’t stand on the slab sixty feet away from the plate and throw a baseball so as to hit a batter in the head once in a hundred tries. That is, of course, assuming that the pitcher actually wanted to hit the batter in the head, a thing which is absurd on the face of it.”

The bean ball is an unfortunate tradition in baseball, especially during the time of Mays and Chapman. However, there has never been any evidence that the pitch was thrown on purpose. In an age before video and instant replay, people across the country formed their opinion on this event based on past biases and imagination instead of facts.

Even if Mays had been trying to hurt or maim Chapman, such an outcome would have been highly unlikely:But to actually kill a man it is by no means sufficient to hit him on the head. Walter Johnson with all his terrific speed has hit batters on the head and yet they have not died. Fairly often a batter gets hit on the head and seldom is he even seriously injured. There is only one spot on a player’s skull where a pitched baseball would do him serious injury and that is a spot about his temple which is hardly half as big as the palm of my hand. Suppose, to meet some of these malicious slanders that have been directed against me, we assume that a pitcher is enough of a moral monster to deliberately murder a batter at the plate, a batter with whom he can have no particular quarrel and from whose death he could not possibly benefit. What chance would he have of perpetrating such a crime? He would have to hit that batter, and what is more, hit him on a particular part of the skull of very limited area.”

It’s interesting to note that while Mays was subjected to the blame game, Chapman’s death did nothing to change the culture of pitching inside or even hitting batters on purpose. Batting helmets were still decades away, so the fact that such a sobering result came from this one play is indicative that most people likely knew in their heart of hearts that this was an accident.

In the aftermath, Mays didn’t know what to do and took the counsel of others. This probably helped make things worse for him: “Almost everything I have done or haven’t done since that time has been criticized. I have read newspaper comments which blamed me for not going to the Club House to see how seriously Chapman was injured. The fact that I was a pitcher on the mound and had no opportunity to go to the Club House means nothing to these people. When I was finally taken out of the game, Chapman had already been removed in an ambulance and it was then too late for me to see him.

“I did not go to see Mrs. Chapman when she was in town. I could not, under the circumstances, bring myself to undergo this ordeal, though I would have done so if any good would have come of it. I did suggest doing so, moreover, to Colonel Huston, and he advised strongly against it on the grounds that it would be a trying experience for Mrs. Chapman. I was guided by his advice in the matter. I wrote to her, however. I did not go to see Chapman after his death. I knew that the sight of his silent form would haunt me as long as I live, and since no good would be accomplished from my going, I decided not to do so. It is possible I was mistaken in this attitude, but it was certainly through no lack of respect for Chapman or his friends. I have been bitterly criticized for pitching again so soon after this terrible tragedy. I can assure anyone who has made such a criticism that it was no easy task for me to take up my work where I had left off.”

This was pretty clearly a damned if he did, damned if he didn’t situation. That being said, his decision to hold back and not reach out to Chapman or his family only strengthened preconceived notions that he was an uncaring jerk who may have thrown the bean ball on purpose.


A Safer Baseball Helmet

In the early 1950s, the earliest versions of today’s hardened batting helmets began to emerge. Though protection still wasn’t required by the National or American Leagues, several high-profile players including the Yankees Phil Rizzuto and the Cubs Ralph Kiner began using reinforced helmets or protective liners.

As more players and coaches opened up to the benefits of head protection, they also began experimenting with new possibilities. One famous innovator is Branch Rickey, the Pittsburgh Pirates general manager. He designed his own style of reinforced, flocked caps made to mimic regular baseball caps. They were dubbed Ricky-style caps.

In 1956, the first major regulation regarding head protection was enacted. The National League mandated that all batters must wear Ricky-style cap or inserts. The American League followed suit in 1958.

Once players became more comfortable with head protection, batting helmet advancement took off. In the 1960s, the strong molded helmets we see today grew in popularity. Soon, flaps to further protect the face were also introduced.

Finally, in 1971, the MLB made plastic protective helmets mandatory for all players. The only exception were for a few grandfathered in veterans. Then, in 1983, face-protecting flaps also became required for all players.


Trauma Essential Reads

Experts Answer 8 Critical Questions About Racism

From Traumatic Life Event to Mental Health Disorder

In concert with these functional medicine methods, the brain’s ability to change (neuroplasticity) and heal (e.g., new synapses, re-wiring, stem cells) is supported and stimulated with various methods. ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • hyperbaric oxygen
  • time-limited medications (which increase blood flow to damaged brain tissues)
  • neuroprotective strategies (various nutrients and hormones)
  • qEEG guided laser therapy
  • neurofeedback
  • electrical stimulation
  • targeted personalized exercises

How does the brain heal?

The brain heals in four stages.

  1. First, there may be immediate activation of dormant neurons when they are given a supply of energy (laser) and oxygen (HBOT).
  2. Soon (days to weeks) new synapses (dependent on adequate energy, nutrients, hormones, blood supply) begin to form. This is called synaptic neuroplasticity.
  3. Third, as a result of the above, as well as at least one month of consistent brain-challenging exercises, neurofeedback, and stimulation there are changes in the entire neuron itself which has made new proteins, new structures (neuronal neuroplasticity).
  4. Finally, there is systemic neuroplasticity which involves the cementing in of rewired networks, and this occurs over months and years.

How long does treatment last?

In situations where the underlying disease is progressive, some treatments are ongoing, as they are needed to constantly undo the damage being done by the disease process itself. In cases where there is no progressive underlying disease, the treatment is time-limited.

This 30-second video created by the Center for Disease Control shows what happens to the brain.


April 29, 1974: Astros’ win over Cubs marred by Roger Metzger’s near-fatal collision

Baseball players can suffer serious injuries in numerous ways, including getting hit by a pitch, injuring a hand or leg on a slide, and colliding with another player in the field. Normally a collision happens when two players fail to communicate as they both pursue a batted ball. However, on April 29, 1974, Houston Astros shortstop Roger Metzger, who had won a Gold Glove the previous season, had a near-death experience after a collision that occurred during pregame warm-ups. Two hours before the start of the Astros’ game against the Cubs, Metzger was running laps in the outfield when he crashed into pitcher Don Wilson, who was shagging flies and was running in quickly to catch a line drive.

The impact was so severe that Metzger was knocked unconscious and swallowed his tongue. Catcher Johnny Edwards recounted, “[H]e was turning grayish and his eyes had rolled where all you could see was white. He was making loud sounds down in his throat. It really scared you.”1 Third baseman Doug Rader, who was also Metzger’s roommate on the road, began to pound on the sides of Metzger’s jaw in order to force his mouth open. Once Metzger’s jaws were unlocked, Edwards reached in and pulled out his tongue, saying later, “Maybe it was lucky that I’m a catcher and had it happen once to me, so I knew what to do!”2

Metzger later recalled thinking to himself, “I guess this is it. Then I passed out. The next thing I saw was the top of the Dome. It was spinning around. Then I heard John leaning over me, talking. He was really sweating.”3 Both Metzger and Wilson were taken to a hospital. Wilson had some stiffness in his shoulder but was found to have no injury. Metzger suffered no serious repercussions from the event, but he did have a chipped bone at the base of his left thumb that landed him on the 15-day disabled list. After the Astros received the encouraging news about their fallen player, manager Preston Gomez reported, “We said, ‘Let’s win this game for Roger,’ and we went out and had a good night.”4

Gomez’s “good night” was an understatement: The Astros’ 18 runs scored matched the largest single-game output in franchise history, which previously had been accomplished against the San Francisco Giants on July 7, 1971. After Astros lefty Dave Roberts set the Cubs down in order in the first, Houston jumped on the visitors early and often. Larry Milbourne led off with a single and advanced to second as Greg Gross reached first safely on what should have been a fielder’s choice grounder. With Cesar Cedeño at bat, Milbourne advanced to third and then scored — while Gross advanced to second and third — as Cubs starter Bill Bonham unleashed consecutive wild pitches. Cedeño drew a walk and stole his first base of the game, putting him in scoring position. Bob Watson delivered a two-RBI base hit, and Lee May followed with a single of his own. Bonham managed to strike out Milt May but then surrendered a base on balls to Rader to put an Astros runner on every bag.

Cubs manager Whitey Lockman had seen enough of Bonham’s wildness for one day, and he inserted reliever Herb Hutson into the jam. Dave Campbell hit a fielder’s-choice grounder to Cubs shortstop Don Kessinger, who forced Rader out at second, but Watson scored on the play. Roberts came to the plate and aided his mound effort by banging a base hit that drove in May with the fifth Astros run of the inning, after which Milbourne’s grounder to Kessinger put a temporary end to Chicago’s misery.

The Cubs scored one run in the top of the second when Jerry Morales, George Mitterwald, and Vic Harris hit consecutive two-out singles, but Houston recouped that run in the bottom of the frame. The Cubs sent their third pitcher to the hill in the person of rookie Jim Todd, who had joined the team from Triple-A Wichita earlier in day. Cedeño worked his second walk and quickly initiated Todd into the ways of the major leagues. Watson was batting when Cedeño once again attempted a steal of second, and Cubs catcher Mitterwald’s errant throw to the base allowed Cedeño to advance to third. The speedy Astros outfielder was not yet finished giving the young hurler lessons on baserunning as he “faked a break for home and forced the rattled Todd to make [a] balk” that allowed him to score.5 After this inauspicious beginning to his big-league debut, Todd escaped the remainder of the inning by allowing only Lee May’s second single of the game.

Neither Roberts nor Todd allowed a run in the third, but the scoring resumed in the following frame. Jose Cardenal led off the top of the fourth with a double to center field, and Mitterwald lashed a one-out double into left that drove him in with the Cubs’ second and, as it turned out, final run. Once more, the Astros set about adding the lost run back to their lead, and Cedeño had the opportunity to torment yet another Cubs pitcher, Ray Burris. This time Cedeño reached first on a hit, rather than a walk, before he stole second base once more. Cedeño’s third steal of the game tied an Astros record he already shared with Jimmy Wynn, though he became the first Astro to accomplish the feat twice. Burris now unleashed the Cubs staff’s third wild pitch of the game, allowing Cedeño to advance to third Watson then drove him in with a sacrifice fly. Lee May remained hot at the plate, smacking his third base hit of the game, though he ended up stranded at first base again. He soon took matters into his own hands to ensure that he contributed more than his fair share of runs to the Astros’ barrage against the Cubs.

Watson led off the bottom of the sixth with a single against Burt Hooton, the fifth Cubs pitcher, and was replaced by pinch-runner Bob Gallagher. Lee May then stepped to the plate and hit a rainbow shot over the left-field wall. Hooton fared even worse than Bonham as he failed to retire a single batter he faced: Milt May and Rader both singled, and Campbell doubled to put the Astros in double digits as May scored their 10th run. The Cubs now sent Jim Kremmel to the mound to squelch the Astros’ rally, but he merely followed in the footsteps of his predecessors.

First, Roberts drove in his second run with a sacrifice fly that plated Rader. Milbourne walked, Gross singled, and then Kremmel showed what he had gleaned from watching the Cubs’ previous pitchers. Following Bonham’s first-inning lead, he threw consecutive wild pitches that allowed Milbourne and Gross to cross home plate. Cedeño made his first out of the game, but Gallagher singled to bring up Lee May once more. May clouted his second homer of the inning, this time to center field, to tie a major-league record the feat had been accomplished 14 times previously in the modern era, including 10 times in the National League. When asked about his hot, homer-bashing bat, May responded, “I don’t theorize about it. I just swing. You can do too much thinking up there and it can mess you up.”6 May’s second blast finished the scoring in the Astros’ “12-batter, 24-minute half-inning” in which they scored nine runs to blow open the game, 16-2.

The Astros added their final two runs in the seventh against Kremmel. Campbell singled and scored on Milbourne’s triple. Gross’s single that drove in Milbourne finally ended the onslaught. Roberts faced the minimum of three Cubs batters in both the eighth and ninth innings to close out a seven-hitter that raised his record in the young season to 4-2. In contrast to Roberts, the six Cubs pitchers had allowed 20 hits and six walks, thrown five wild pitches, and balked once, leading Cubs pitching coach Hank Aguirre to say, “What the bleep can you say about something like that?”7 Manager Lockman had the answer, conceding, “We got the bleep beat out of us.”8

Although several Astros players had contributed greatly to the demolition of the Cubs, the superlative performance belonged to Lee May, who went 5-for-5, including his two homers, three runs scored, and four RBIs. Cliff Johnson replaced May in the top of the eighth and batted in the bottom of the same inning, depriving May of the opportunity to do further damage. The only person who seemed unimpressed by the performance was May himself, who said of his two homers in one inning, “It’s been done before,” and reminded reporters, “I had some bigger ones [games] when I was with Cincinnati.”9

Box scores for this game can be found at Retrosheet.org and Baseball-Reference.com:

1 “Metzger Hurt in Freak Accident,” Corpus Christi Caller-Times, April 30, 1974: 4B.

2 John Husar, “Astro Swallows Tongue: Mates Save Life,” ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਟ੍ਰਿਬਿਨ, April 30, 1974: 3-1.

3 Joe Heiling, “Rader, Edwards Save Metzger’s Life, The Sporting News, May 18, 1974, 30.

4 Fred McMane, “Houston Astros in Orbit, Bomb Cubs 18-2,” Galesburg (Illinois) Register-Mail, April 30, 1974: 14.

5 John Husar, “Astros Rock Cubs, May Socks 2,” ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਟ੍ਰਿਬਿਨ, April 30, 1974: 3-2.

6 Joe Heiling, “Two Homers in Inning Not Enough to Excite Lee May,” The Sporting News, May 18, 1974, 19

7 John Husar, “Astros Bombard Cubs 18-2,” ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਟ੍ਰਿਬਿਨ, April 30, 1974: 3-1.