ਲੇਖ

ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਵਾਰ -ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ

ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਵਾਰ -ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਇਸ ਹਫਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਨਾਜ਼ੀ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਬੇਚੈਨ, ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ 1942 ਵਿੱਚ ਲੁਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਭੱਜਣ ਦੀ ਵਾਰ -ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਾਜ਼ੀ ਸ਼ਾਸਨ, ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੰਬਾਰੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨੇ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਜ਼ੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ.

"ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕੋਈ ਖਾਸ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਨੀਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ," ਯੂਐਸ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ Houseਸ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਖੋਜ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਰੇਬੇਕਾ ਏਰਬੇਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਗਰਟਜਨ ਬ੍ਰੋਕ ਲਿਖੋ. "ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ tਟੋ ਫਰੈਂਕ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵੈਨ ਪੇਲਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਵਾਂਗ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ." ਵੈਨ ਪੇਲਸ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉਸੇ ਐਮਸਟਰਡਮ ਅਟਾਰੀ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਕਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ.

ਫਰੈਂਕ ਅਤੇ ਵੈਨ ਪੇਲਸ ਪਰਿਵਾਰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1930 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ. ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਰਮਨ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨ ਜਦੋਂ ਜਰਮਨ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸਾਲਾਨਾ ਯੂਐਸ ਕੋਟਾ ਸਿਰਫ 26,000 ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੀ. ਪਰ ਉਸ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਰਜ਼ੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਜੋ ਸਤਾਏ ਗਏ ਯਹੂਦੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਨ.

ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਿਤਾ ਓਟੋ ਦੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੰਨ 1938 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਯੂਐਸ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵੀਜ਼ਾ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਸਾਲ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਆਸਟਰੀਆ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲਨਾਚਟ ਦੌਰਾਨ ਯਹੂਦੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਹਿਸ਼ਤਜ਼ਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਅਮਰੀਕਾ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ.

30 ਜੂਨ, 1938 ਅਤੇ ਜੂਨ 1939 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਰਮਨ ਕੋਟੇ ਦੇ ਵੀਜ਼ੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ 139,163 ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ 309,782 ਹੋ ਗਈ, ਏਰਬੇਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ 1930 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਜਰਮਨ ਕੋਟਾ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ.

Aprilਟੋ ਫਰੈਂਕ ਦੀ 30 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1941 ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਗਈ ਚਿੱਠੀ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਯੂਐਸ ਵੀਜ਼ਾ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਟਰਡੈਮ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ 14 ਮਈ, 1940 ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਬੰਬਾਰੀ ਨੇ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।

ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ toਟੋ ਫਰੈਂਕ ਆਪਣੀ ਰਸੀਦ ਰੋਟਰਡੈਮ ਕੌਂਸਲੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕੀਤਾ. ਲੇਖਕ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, “ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ tਟੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਕੌਂਸਲੇਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ - ਅਧਿਕਾਰਕ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਫੌਜੀ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਜਾਂ ਵਿੱਤੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼,” ਪਰ ਜੇ ਉਸ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੰਬਾਰੀ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਉਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ. ”

ਫ੍ਰੈਂਕ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਬਾਰੇ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਯੂਐਸ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਜਰਮਨਾਂ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਆਉਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਾਪਾਨੀ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਦੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬੇਬੁਨਿਆਦ ਸ਼ੱਕ ਨੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੈਂਪਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ, ਜਰਮਨ ਜਾਸੂਸਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਭਰਮ ਨੇ ਯਹੂਦੀ-ਜਰਮਨ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਤਕਰੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਇਆ.

ਲੇਖਕ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੂਨ 1940 ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਗੈਲਪ ਪੋਲ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਕਿ 71% ਉੱਤਰਦਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਸੂਸਾਂ ਅਤੇ ਤੋੜ -ਫੋੜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨੈਟਵਰਕ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। "ਐਫਡੀਆਰ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਬੰਧਕ ਬਣਾਏ ਗਏ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਯਹੂਦੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਵੀ 'ਮਜਬੂਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਸੂਸੀ' ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ," ਏਰਬੇਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰੋਕ ਨੇ ਲਿਖਿਆ.

ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਲੇਖਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਦਿੱਤਾ. 1 ਜੁਲਾਈ, 1941 ਨੂੰ, ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਭਾਗ ਨੇ "ਜਰਮਨ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ" ਨੂੰ ਵੀਜ਼ਾ ਲਈ ਅਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. ਯੂਐਸ ਨੇ ਸੰਘੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣੀ ਪਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਾਲ ਟੇਪ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਲਗਭਗ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, toਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿ circuitਬਾ ਰਾਹੀਂ ਵਧੇਰੇ ਸਰਕਟ ਰੂਟ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. ਉੱਥੇ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਗਈ ਜਦੋਂ 25 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਜਰਮਨੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜਰਮਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ ਖੋਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ. "ਕਿਉਂਕਿ ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਡੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ ਸੀ," ਏਰਬੈਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰੋਕ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਹੁਣ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਰਹਿਤ ਸਨ."

7 ਦਸੰਬਰ, 1941 ਨੂੰ ਪਰਲ ਹਾਰਬਰ 'ਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਦੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕਿubaਬਾ ਨੇ toਟੋ ਫਰੈਂਕ ਦੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਰਜ਼ੀ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜੁਲਾਈ 1942 ਤਕ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਾਜ਼ੀ ਦੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਓਟੋ ਦੇ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ.

ਉਸ ਮਹੀਨੇ, ਫਰੈਂਕਸ ਉਸ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਗੁਪਤ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਓਟੋ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵੈਨ ਪੇਲਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਯੂਐਸ ਦਿ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ Houseਸ ਨੇ ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰ on ਤੇ ਫਰੈਂਕ ਲੁਕ ਗਏ ਸਨ.

"ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੁਆਰਾ ਫਰੈਂਕ ਜਾਂ ਵੈਨ ਪੇਲਸ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ," ਏਰਬੈਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰੋਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, "ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨੇ ਨਾਕਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।"

ਇਸ ਅਚਤਰਹੁਇਸ, ਜਾਂ “ਗੁਪਤ ਜੋੜ” ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗੇਸਟਾਪੋ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੀ ਮੌਤ 1945 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਬਰਗੇਨ-ਬੇਲਸਨ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ.


ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਂ ਕਿubaਬਾ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ

ਨਿ NEWਯਾਰਕ - ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਲੁਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਯੂਐਸ ਵੀਜ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਅਤੇ ਐਕਸਿਸ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ, ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ.

ਓਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਚਿੱਠੀਆਂ ਵੀ ਭੇਜੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ.

& quot; ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਾਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਇੱਥੇ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਬਦਤਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, & quot Oਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 1941 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਦੋਸਤ ਨਾਥਨ ਸਟਰੌਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। & quot; ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ. ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵ ਦੀ ਹੈ. & Quot

ਯੂਰੋਪ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਏਜੰਸੀਆਂ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਪੱਤਰ, ਨਿIVਯਾਰਕ ਸਥਿਤ ਯੀਵੀਓ ਇੰਸਟੀਚਿ forਟ ਫਾਰ ਯਹੂਦੀ ਰਿਸਰਚ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ. ਸਮੂਹ ਨੇ ਡੇ Hol ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ 100,000 ਹੋਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਫਾਈਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਸੀ.

ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ-ਪਤਨੀ ਐਡੀਥ, ਧੀਆਂ ਮਾਰਗੋਟ ਅਤੇ ਐਨ ਅਤੇ ਸੱਸ ਰੋਜ਼ਾ ਹੌਲੈਂਡਰ-ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਂ ਕਿubaਬਾ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. ਉਸਨੇ 30 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1941 ਅਤੇ 11 ਦਸੰਬਰ, 1941 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਯੂਐਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ

ਪਰ ਨਾਜ਼ੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨਿਯਮ ਬਦਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 300,000 ਲੋਕ ਯੂਐਸ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵੀਜ਼ਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਫ੍ਰੈਂਕ ਦੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਨ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਮਰੀਕੀ ਨੀਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦੇ.

& quot; ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਛੱਡਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਭਾਵੇਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਹੋਣ ਯੋਗ ਹੋਣ, ਪਰ ਐਡੀਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਛੱਡਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ, & quot ਉਸ ਨੇ ਸਟ੍ਰੌਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ.

ਉਹ ਕਿ Cਬਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀਜ਼ਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ, ਪਰੰਤੂ ਦਸੰਬਰ 1941 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਜੁਲਾਈ 1942 ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਖੁਫੀਆ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਿਚਰਡ ਬ੍ਰੇਟਮੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ Oਟੋ ਫਰੈਂਕ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਰਮਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ.

& quot ਫਰੈਂਕ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ - ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ. ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, & quot ਬ੍ਰਿਟਮੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ.

ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕੋ ਕੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 75 ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਪੀਆਂ ਵੇਚੀਆਂ ਹਨ. ਐਮਸਟਰਡਮ ਕੈਨਾਲ-ਸਾਈਡ ਵੇਅਰਹਾhouseਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਏਨੇਕਸ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਲੁਕਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੀ 1945 ਵਿੱਚ ਬਰਗੇਨ-ਬੇਲਸੇਨ, ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਟਾਈਫਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਨੋਟ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਅਤੇ 1947 ਵਿੱਚ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਪਰਤ ਆਏ ਸਨ।


ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ

ਬਰਲਿਨ - ਖੋਜ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਐਨਾ ਫਰੈਂਕ, ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਹੂਦੀ ਡਾਇਰੀਿਸਟ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿ Cਬਾ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਫੈਲਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਾਕਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦੂਜਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ.

ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ Houseਸ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਨੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਓਟੋ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੀ ਦੋ ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਿ Cਬਾ ਦੇ ਵੀਜ਼ੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ#8217 ਦੇ ਬਚਣ ਦੇ ਯਤਨ ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਥ ਸਨ. ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਹ 6 ਜੁਲਾਈ, 1942 - ਬਿਲਕੁਲ 76 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਐਮਸਟਰਡਮ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ ਸਨ.

“ ਮੈਨੂੰ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਯੂਐਸਏ ਇਕਲੌਤਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ” ਓਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ 1941 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ 1938 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ - ਇੱਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਆਸਟਰੀਆ ਅਤੇ ਚੈਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ. ਉਸੇ ਸਾਲ 9 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲਨਾਚਟ ਪੋਗ੍ਰੋਮਸ ਵਿੱਚ ਦਹਿਸ਼ਤਜ਼ਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ “Night of Broken Glass. ”

Tਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਥਨ ਸਟ੍ਰੌਸ ਨੂੰ ਲਿਖੇ 1941 ਦੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਡੱਚ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰੋਟਰਡੈਮ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ “ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਉਥੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ#8221 ਕਿਉਂਕਿ 14 ਮਈ, 1940 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਭਾਵਤ ਵੀਜ਼ਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਜਰਮਨ ਬੰਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ.

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਫ੍ਰੈਂਕਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ. 1939 ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਮੰਗਦੇ ਸਨ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ 30,000 ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਾਲਾਨਾ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕੰਮ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਪੇਪਰ ਟ੍ਰੇਲ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ, ਚਰਿੱਤਰ' ਤੇ ਗਵਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ, ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਟੈਕਸ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ .

ਯੁੱਧ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. 1941 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਸਮੇਤ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਉਸੇ ਸਾਲ ਕਿ Cਬਾ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਫਰੈਂਕਸ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੁਆਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ#8220 ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ#8221 ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ.

“ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਲੁਕਣ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ#8221 ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ fromਸ ਤੋਂ ਐਨੀਮੇਰੀ ਬੇਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ.

ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੁਕਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਐਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਇਰੀ ਲਿਖੀ. 4 ਅਗਸਤ, 1944 ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਿਟਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.

ਸਿਰਫ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਓਟੋ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚੇ ਸਨ. ਐਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਬਰਗਨ-ਬੇਲਸਨ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਐਨੀ 15 ਸੀ.

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਓਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਲਚਕੀਲੇਪਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਦਰਜਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਉਹ ਘਰ ਜਿੱਥੇ ਫਰੈਂਕਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਸੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.


ਹੁਣੇ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰੋ ਡੇਲੀ ਨਿ Newsਜ਼

ਖੋਜ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਐਨਾ ਫਰੈਂਕ, ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਹੂਦੀ ਡਾਇਰੀਿਸਟ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿ Cਬਾ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਫੈਲਣ ਨਾਲ ਨਾਕਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। II.

ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ Houseਸ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਨੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਓਟੋ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੀ ਦੋ ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਿ Cਬਾ ਦੇ ਵੀਜ਼ੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ#8217 ਦੇ ਬਚਣ ਦੇ ਯਤਨ ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਥ ਸਨ. ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਹ 6 ਜੁਲਾਈ, 1942 - ਬਿਲਕੁਲ 76 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਐਮਸਟਰਡਮ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ ਸਨ.

“ ਮੈਨੂੰ ਪਰਵਾਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਯੂਐਸਏ ਇਕਲੌਤਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ” ਓਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ 1941 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ 1938 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ - ਇੱਕ ਅਸ਼ਾਂਤ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਆਸਟਰੀਆ ਅਤੇ ਚੈਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ. ਉਸੇ ਸਾਲ 9 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲਨਾਚਟ ਪੋਗ੍ਰੋਮਸ ਵਿੱਚ ਦਹਿਸ਼ਤਜ਼ਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ “Night of Broken Glass. ”

Tਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਥਨ ਸਟ੍ਰੌਸ ਨੂੰ ਲਿਖੇ 1941 ਦੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਡੱਚ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰੋਟਰਡੈਮ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ “ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਉਥੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ#8221 ਕਿਉਂਕਿ 14 ਮਈ, 1940 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਭਾਵਤ ਵੀਜ਼ਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਜਰਮਨ ਬੰਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ.

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਫ੍ਰੈਂਕਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ. 1939 ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਮੰਗਦੇ ਸਨ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ 30,000 ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਾਲਾਨਾ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕੰਮ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਪੇਪਰ ਟ੍ਰੇਲ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ, ਚਰਿੱਤਰ' ਤੇ ਗਵਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਟੈਕਸ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ .

ਯੁੱਧ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. 1941 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਉਸੇ ਸਾਲ ਕਿ Cਬਾ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਫਰੈਂਕਸ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੁਆਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ#8220 ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ#8221 ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ.

“ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਲੁਕਣ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ#8221 ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ fromਸ ਤੋਂ ਐਨੀਮੇਰੀ ਬੇਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ.

ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੁਕਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਐਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਇਰੀ ਲਿਖੀ. 4 ਅਗਸਤ, 1944 ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਿਟਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.

ਸਿਰਫ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਓਟੋ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚੇ ਸਨ. ਐਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਬਰਗਨ-ਬੇਲਸਨ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਐਨੀ 15 ਸੀ.

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, toਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਲਚਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਦਰਜਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਉਹ ਘਰ ਜਿੱਥੇ ਫਰੈਂਕਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਸੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.

ਕਾਪੀਰਾਈਟ 2021 ਨੇਕਸਸਟਾਰ ਮੀਡੀਆ ਇੰਕ. ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਖਵੇਂ ਹਨ. ਇਹ ਸਮਗਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ, ਪ੍ਰਸਾਰਣ, ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖੀ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ.


ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਖੋਜ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

"ਮੈਨੂੰ ਪਰਵਾਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਯੂਐਸਏ ਇਕਲੌਤਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ," ਓਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ 1941 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ 1938 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ - ਇੱਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਆਸਟਰੀਆ ਅਤੇ ਚੈਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ. ਉਸੇ ਸਾਲ 9 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲਨਾਚਟ ਪੋਗਰੋਮਸ ਵਿੱਚ ਦਹਿਸ਼ਤਜ਼ਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ "ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੀ ਰਾਤ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

Tਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਥਨ ਸਟ੍ਰੌਸ ਨੂੰ ਲਿਖੇ 1941 ਦੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਡੱਚ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰੋਟਰਡੈਮ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ "ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਉਥੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ," ਕਿਉਂਕਿ 14 ਮਈ, 1940 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਭਾਵਤ ਵੀਜ਼ਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਜਰਮਨ ਬੰਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ .

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਫ੍ਰੈਂਕਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ. 1939 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਮੰਗਦੇ ਸਨ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ 30,000 ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਾਲਾਨਾ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕੰਮ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਪੇਪਰ ਟ੍ਰੇਲ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਹਲਫ਼ਨਾਮੇ, ਚਰਿੱਤਰ' ਤੇ ਗਵਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ, ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਟੈਕਸ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ .

ਯੁੱਧ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. 1941 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਸਮੇਤ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ. ਉਸੇ ਸਾਲ ਕਿ Cਬਾ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਫਰੈਂਕਸ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੁਆਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨੇ ਨਾਕਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ," ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ.

ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ fromਸ ਤੋਂ ਐਨੀਮੇਰੀ ਬੇਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਲੁਕਣ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ।”

ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੁਕਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਐਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਇਰੀ ਲਿਖੀ. 4 ਅਗਸਤ, 1944 ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਿਟਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.

ਸਿਰਫ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਓਟੋ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚੇ ਸਨ. ਐਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਬਰਗਨ-ਬੇਲਸਨ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਐਨੀ 15 ਸੀ.

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, toਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਲਚਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਦਰਜਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਉਹ ਘਰ ਜਿੱਥੇ ਫਰੈਂਕਸ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.


ਚੀਨੀ ਪੈਨਗੋਲਿਨ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ?

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੋਸ਼ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣ -ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਚੀਨ 'ਤੇ ਹੈ. 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ, ਚੀਨ ਨੇ ਸਮੇਂ -ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਚੀਨੀ ਫਾਰਮਾੈਕੋਪੀਆ. ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਨ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਚੀਨੀ ਦਵਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਅੰਜਨ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਦੇ ਫਾਰਮਾੈਕੋਪੀਆ ਹਰ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਅਪਡੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੀ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ, ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਵਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.

ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਫਾਰਮਾੈਕੋਪੀਆ ਇਸਦੇ ਵਿਅੰਜਨ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਸ਼ੂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀ ਸੂਚੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਿੱਛ ਦੇ ਪਿੱਤੇ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਇੱਕ ਟੀਕਾ ਹੈ. ਇਹ ਹੈਲਥ ਡਰਿੰਕਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੀਤੇ ਅਤੇ ਬਾਘ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਵਾਈਨ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ. (ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸਿਰਫ 450 ਜੰਗਲੀ ਚੀਤੇ ਬਚੇ ਹਨ।) ਅਤੇ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਪੈਨਗੋਲਿਨਸ ਲਈ, ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਖੂਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਚੀਨੀ ਰਾਜ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਵੀਨਤਮ (2020) ਰੀਲੀਜ਼ ਹੈ ਫਾਰਮਾੈਕੋਪੀਆ "ਪੈਨਗੋਲਿਨ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ" ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਗ੍ਰੇਡ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ." ਫਿਰ ਵੀ, ਨੇੜਲੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀ ਤਸਵੀਰ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੈਨਗੋਲਿਨ ਨੂੰ ਹੁਣ "ਮੁੱਖ ਤੱਤ" ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਖੂਨ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਦਰਦ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹਨ. 2020 ਫਾਰਮਾੈਕੋਪੀਆ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਬਿਹਤਰ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਕਿ ਚੀਨੀ ਅਚਾਨਕ ਪੈਨਗੋਲਿਨ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ.


ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖ

ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਇਦ 1938 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ - ਇੱਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਆਸਟਰੀਆ ਅਤੇ ਚੈਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ.

ਉਸੇ ਸਾਲ 9 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲਨਾਚਟ ਪੋਗ੍ਰੋਮਸ ਵਿੱਚ ਦਹਿਸ਼ਤਜ਼ਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਬ੍ਰੇਕਨ ਗਲਾਸ ਦੀ ਰਾਤ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸ੍ਰੀ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ 1941 ਦੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਥਨ ਸਟ੍ਰੌਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਡੱਚ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰੋਟਰਡੈਮ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ: ਯਹੂਦੀ ਡਾਇਰੀਿਸਟ ਐਨ ਫਰੈਂਕ, ਜਿਸਦੀ ਤਸਵੀਰ 1940 ਵਿੱਚ ਹੈ, 1942 ਵਿੱਚ ਐਮਸਟਰਡਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਲੁਕ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਨਾਜ਼ੀ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ 'ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਉਥੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ', ਕਿਉਂਕਿ 14 ਮਈ, 1940 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਭਾਵਤ ਵੀਜ਼ਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਜਰਮਨ ਬੰਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ .

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਫ੍ਰੈਂਕਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ.

1939 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਮੰਗਦੇ ਸਨ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ 30,000 ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਾਲਾਨਾ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ.

ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਪੇਪਰ ਟ੍ਰੇਲ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ, ਚਰਿੱਤਰ' ਤੇ ਗਵਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਟੈਕਸ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ. ਅਤੇ ਹੋਰ.

ਯੁੱਧ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ.

ਯਤਨ: 1ਟੋ ਫਰੈਂਕ, 1941 ਵਿੱਚ ਐਨ ਨਾਲ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰ ਯੂਐਸ ਵੀਜ਼ਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿubaਬਾ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ 'ਅਮਰੀਕੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਨੂੰ ਅਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ'

1941 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ.

ਉਸੇ ਸਾਲ ਕਿ Cਬਾ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੁਆਰਾ ਫਰੈਂਕਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,' ਅਮਰੀਕੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ '।

ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ fromਸ ਤੋਂ ਐਨੀਮੇਰੀ ਬੇਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਲੁਕਣ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ।'

ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੁਕਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਐਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਇਰੀ ਲਿਖੀ.

4 ਅਗਸਤ, 1944 ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਿਟਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.

ਸਿਰਫ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੀ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚੇ ਸਨ. ਐਨ, ਜੋ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਬਰਗੇਨ-ਬੇਲਸਨ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ.

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਲਚਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਦਰਜਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਉਹ ਘਰ ਜਿੱਥੇ ਫਰੈਂਕਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਸੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.


ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਅਤੇ#039 ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਯੂਐਸ ਵੀਜ਼ਾ ਲਈ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ

ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਅਤੇ ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਲੁਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੂਐਸ ਵੀਜ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਅਤੇ ਐਕਸਿਸ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ।

ਓਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਚਿੱਠੀਆਂ ਵੀ ਭੇਜੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ.

“ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਾਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਮੈਨੂੰ ਬਦਤਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ” tਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 1941 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਦੋਸਤ ਨਾਥਨ ਸਟ੍ਰੌਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ. “ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ. ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵ ਦੀ ਹੈ. ”

ਯੂਰੋਪ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਏਜੰਸੀਆਂ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਪੱਤਰ, ਨਿIVਯਾਰਕ ਸਥਿਤ ਯੀਵੀਓ ਇੰਸਟੀਚਿ forਟ ਫਾਰ ਯਹੂਦੀ ਰਿਸਰਚ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ. ਸਮੂਹ ਨੇ ਡੇ Hol ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ 100,000 ਹੋਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਫਾਈਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਸੀ.

ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ#8211 ਪਤਨੀ ਐਡੀਥ, ਧੀਆਂ ਮਾਰਗੋ ਅਤੇ ਐਨ ਅਤੇ ਸੱਸ ਰੋਜ਼ਾ ਹੌਲੈਂਡਰ ਅਤੇ#8211 ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਜਾਂ ਕਿubaਬਾ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. ਉਸਨੇ 30 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1941 ਅਤੇ 11 ਦਸੰਬਰ, 1941 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਯੂਐਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ

ਪਰ ਨਾਜ਼ੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨਿਯਮ ਬਦਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 300,000 ਲੋਕ ਯੂਐਸ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵੀਜ਼ਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਫ੍ਰੈਂਕ ਦੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਨ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਮਰੀਕੀ ਨੀਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦੇ.

ਉਹ ਕਿ Cਬਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀਜ਼ਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ, ਪਰੰਤੂ ਦਸੰਬਰ 1941 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਜੁਲਾਈ 1942 ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਖੁਫੀਆ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਿਚਰਡ ਬ੍ਰੇਟਮੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਰੈਂਕ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ.

“ ਫਰੈਂਕ ਅਤੇ#8217 ਦਾ ਕੇਸ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ#8211 ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ. ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, ” ਬ੍ਰੇਟਮੈਨ ਨੇ ਕਿਹਾ.


ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ

ਬਰਲਿਨ (ਏਪੀ) - ਖੋਜ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਐਲੋ ਫਰੈਂਕ, ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਹੂਦੀ ਡਾਇਰੀਿਸਟ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿubaਬਾ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਿਤ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਕੋਪ.

ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ Houseਸ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਨੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ tਟੋ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੀ ਦੋ ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਿ Cਬਾ ਦੇ ਵੀਜ਼ੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਬਚਣ ਦੇ ਯਤਨ ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਥ ਸਨ. ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਹ 6 ਜੁਲਾਈ, 1942 - ਬਿਲਕੁਲ 76 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਐਮਸਟਰਡਮ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ ਸਨ.

"ਮੈਨੂੰ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਯੂਐਸਏ ਇਕਲੌਤਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ," ਓਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ 1941 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ.

ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ 1938 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ - ਇੱਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਆਸਟਰੀਆ ਅਤੇ ਚੈਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ. ਉਸੇ ਸਾਲ 9 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲਨਾਚਟ ਪੋਗ੍ਰੋਮਸ ਵਿੱਚ ਦਹਿਸ਼ਤਜ਼ਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ "ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੀ ਰਾਤ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

Tਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਥਨ ਸਟ੍ਰੌਸ ਨੂੰ ਲਿਖੇ 1941 ਦੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਡੱਚ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰੋਟਰਡੈਮ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ "ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਉਥੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ," ਕਿਉਂਕਿ 14 ਮਈ, 1940 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਫਰੈਂਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਭਾਵਤ ਵੀਜ਼ਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਜਰਮਨ ਬੰਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ .

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਫ੍ਰੈਂਕਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ. 1939 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਮੰਗਦੇ ਸਨ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ 30,000 ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਾਲਾਨਾ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.

ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕੰਮ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਪੇਪਰ ਟ੍ਰੇਲ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਹਲਫਨਾਮੇ, ਚਰਿੱਤਰ' ਤੇ ਗਵਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ, ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਟੈਕਸ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ .

ਯੁੱਧ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. 1941 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਸਮੇਤ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਕਿ Cਬਾ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਈ.

ਜਦੋਂ ਕਿ ਫਰੈਂਕਸ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੁਆਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, "ਅਮਰੀਕੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ," ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ.

ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ fromਸ ਤੋਂ ਐਨੀਮੇਰੀ ਬੇਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਲੁਕਣ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ।”

ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੁਕਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਇਰੀ ਲਿਖੀ. 4 ਅਗਸਤ, 1944 ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਿਟਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.

ਸਿਰਫ ਐਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਓਟੋ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚੇ ਸਨ. ਐਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਬਰਗਨ-ਬੇਲਸਨ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਐਨੀ 15 ਸੀ.

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, toਟੋ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਲਚਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਦਾ ਦਰਜਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਉਹ ਘਰ ਜਿੱਥੇ ਫਰੈਂਕਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਸੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਐਮਸਟਰਡਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.


ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ

ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਦੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਦੀ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਰਚਨਾ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੀ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਘਟਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਖਾਤਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਹਰ ਪਾਠਕ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਨਾਲੋ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ.

ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਪੱਖਪਾਤੀ ਅਤਿਆਚਾਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਲੁਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਇਹ ਸੁਝਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ ਲੁਕਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ#8212 ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਨਾਹ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ.

ਐਮਸਟਰਡਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਐਨ ਫਰੈਂਕ ਹਾ Houseਸ ਤੋਂ ਡਾ: ਰੇਬੇਕਾ ਏਰਬੇਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਮਿ .ਜ਼ੀਅਮ ਤੋਂ ਡਾ.

It was eventually released as a report by the Anne Frank House in early 2018. Particularly instructional and narrative in nature, the research centers around the pain, challenges and sacrifice experienced by Frank’s family in dealing with Germany’s occupation of the Netherlands in the early 1940s.

Specifically, it examines the family’s attempts to flee to the United States, a period in which the country was heavily characterized by what the NY Times called a rampant “anti-refugee sentiment.”

Reconstruction of the bookcase that covered the entrance to the Secret Annex, in the Anne Frank House in Amsterdam. Photo by Bungle CC BY SA 3.0

In order to come up with their findings, the pair of researchers went over several documents, all of which were used by Otto Frank, Anne’s father, in an attempt to move his family out of the Netherlands.

These documents included affidavits of support, tax clearances, and personal letters, the latter offering key insight into how the family tried on more than one occasion to get to the United States only for those dreams to never come to fruition.

Pages no. 92-93 from Anne Frank’s original journal, which is kept at the Anne Frank Museum in Berlin. Photo by Gonzalort1 CC BY-SA 3.0

That said, it’s important to highlight that the report did indicate that the family’s visa requests were never officially rejected rather, “bureaucracy, war, and time,” were the culprits.

In other words, apart from the difficulties of war, the family was also thwarted by the non-inclusive immigration policies and seemingly immobile bureaucratic processes which plagued the United States during that period.

According to the NY Times, at the time, the process for being granted a US visa involved both an interview at a consulate office as well as the submission of a number of legal documents, among other things.

Researchers were able to unearth a letter written by Otto Frank in 1941 to a friend from the United States by the name of Nathan Straus. In this letter, he detailed part of the struggle he had had with getting a US visa, signalling one thwarted attempt in 1938.

That year, he submitted an immigration application at the United States’ consulate in Rotterdam, the only consulate in the Netherlands which was issuing visas at the time. Sadly, his application along with others were decimated following a 1940 German-authorized bomb attack which blew up the US-American consulate.

Mr Otto Frank (father of Anne Frank) in the Secret Annex, May 9, 1958. Photo by Ben van Meerendonk / AHF, IISH collection, CC BY 2.0

Based on the report issued, in the letter, he stated to Straus that “the papers have been destroyed there.” However, he wasn’t deterred nor did his spirits waiver – he was determined to secure his family a way out of their dangerous and life-threatening situation. In the same letter, he wrote “I am forced to look out for emigration and as far as I can see USA is the only country we could go to.”

The report indicates that Otto Frank tried yet again in 1941 to make his way to the United States of America with his family. According to the report, he was hoping that Nathan Straus would have been able to pull some strings in his favor and expedite the process. Straus happened to come from an affluent family which had a few political and financial connections.

Otto Frank. Photo by Jac. de Nijs / Anefo – Nationaal Archief CC BY-SA 3.0 nl

However, by this time, the US government had tightened on the visa application process, implementing stricter review procedures and even prohibiting any applicant who had family residing in German-occupied territories from being issued a visa.

These changes came following then-president Franklin Delano Roosevelt’s announcement that spies might have tried to enter the country under the pretence of being Jewish refugees, a feeling which the report described as “national security took precedence over humanitarian concerns.”

Franklin Delano Roosevelt, 1933

Still, Frank submitted the application and hoped for the best. Unfortunately, before he got wind of a response, the Rotterdam consulate was closed in July 1941, after Germany ordered all US-American consulates to cease operating in all Nazi-occupied and collaborationist countries.

Related Video: The Most Popular Music From Auschwitz Played Again

This was in response to Washington’s decision to close all German consulates in the United States, the report states. Consequently, there is no evidence to suggest that Frank’s visa application was ever outrightly denied as the consulate wasn’t able to conduct an interview with them prior to its closure.

According to Dr. Broek, this research was conducted because they “wanted to learn more about the process in itself and what documentation an applicant had to produce.” He also added that the report highlights “how complex and tedious the process was and how the bombing of the Rotterdam consulate disrupted things.”