ਲੇਖ

ਅਗਾਦਿਰ ਵਿਖੇ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ - ਇਤਿਹਾਸ

ਅਗਾਦਿਰ ਵਿਖੇ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ - ਇਤਿਹਾਸ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਮੋਰੋਕੋ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ. ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸ ਨੂੰ ਫੇਜ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਲੈਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਜਰਮਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਬੰਦ ਬੰਦਰਗਾਹ 'ਤੇ ਗਨਸ਼ਿਪ ਭੇਜ ਕੇ ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦਬਦਬੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ. ਦਖਲ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸੰਕਟ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ. ਸਬੰਧਤ ਧਿਰਾਂ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਤੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਜਦੋਂ ਜਰਮਨੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਕਟੋਰੇਟ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਂਗੋ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.

ਪਿਛੋਕੜ [ਸੋਧੋ | ਸੋਧ ਸਰੋਤ]

1905-1906 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੋਰੱਕੋ ਸੰਕਟ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨੂੰ 1906 ਅਲਜੀਸੀਰਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੁਆਰਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਇਸ ਸਮੇਂ ਐਂਗਲੋ-ਜਰਮਨ ਤਣਾਅ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਦੌੜ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਬੇੜਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਜਰਮਨ ਯਤਨ ਵੀ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਦੋ ਤਿਹਾਈ ਸੀ.

ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਇਸ ਕਦਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ. Ώ ] ਜਰਮਨੀ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.


2 ਜਵਾਬ 2

ਇਹ ਕੂਟਨੀਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਸੀ ਜੋ ਇੰਨੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੋਚ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਪਰਦੇਸੀ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਫਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਜਾਂ ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ. ਜਰਮਨੀ ਕਲੋਨੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਸਨ. ਇਸ ਨਾਲ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਨ:

ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਟੁਕੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1871 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਗਠਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਸਤੀਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਫ੍ਰੈਂਚ ਮੋਰੱਕੋ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਪ੍ਰੋਟੈਕਟੋਰੇਟ" ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ. ਜਰਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ. ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੋਰੋਕੋ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਂਗੋ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਏ. ਇਹ ਉਹੋ ਜਿਹਾ "ਮੁਆਵਜ਼ਾ" ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੰਗਿਆ ਸੀ.

ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗਠਜੋੜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਦਿਖਾ ਕੇ ਕਿ ਜਰਮਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ. ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਰਮਨੀ ਇੱਕ ਅਸਥਿਰ ਅਤੇ ਬਚਕਾਨਾ ਨੇਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਮਲਾਵਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ.

ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਕਾਰਨ ਹਨ: ਜਰਮਨੀ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੋਰੱਕੋ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਸਤੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਹਿੱਤਾਂ, ਸਰੋਤਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਈ ਇੱਕ ਅਧਾਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਿਪਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਦੇਣ ਲਈ, ਆਦਿ.

ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਾਰਨ ਸੀ. ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੋਰੋਕੋ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਦੋਂ ਤਕ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1904 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸੀ.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ .ਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਸੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂਦੀਪ ਤੇ.

ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਰੋਕੋ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਸੰਕਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇੱਕ ਤੀਜੇ ਵਿਕਲਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਅਲਫ੍ਰੈਡ ਵਾਨ ਕਿਡਰਲਨ-ਵੌਚਟਰ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਧਮਕੀ ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 'ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰੋ' ਲਈ ਇੱਕ ਸੌਦੇ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ: "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੋਰੱਕੋ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਕਾਂਗੋ ਖੇਤਰ."

ਇਸ ਖੇਤਰੀ ਲਾਭ ਲਈ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਕੈਮਰੂਨ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ-ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਫਰੀਕੀ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਦੋ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ, ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਰਮਨ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਖੇਤਰ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰਾ.

ਦੋ ਹਫਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਦਬਾਅ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਹਰਾਇਆ.

ਇਹ ਠੋਸ ਖੇਤਰੀ ਲਾਭ - ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੂਲ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ - ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ.

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਸੀ ਵੱਕਾਰ. ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ 'ਤੇ ਕੂਟਨੀਤਕ ਤੌਰ' ਤੇ: ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ' ਅਧਿਕਾਰਾਂ 'ਲਈ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣਗੇ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਆਸਟ੍ਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲਈ. ਲੇਕਿਨ ਇਹ ਵੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ: ਜੇਤੂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨੀਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਣਮੱਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਸਤੀਵਾਦ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਡਰਲੇਨ-ਵੌਚਰ ਦੁਆਰਾ ਕਹੇ ਗਏ ਕਥਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਿਲਹੈਲਮ ਨੇ ਪੈਂਥਰ ਨੂੰ ਅਗਾਦਿਰ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ: "ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਜ, ਇੱਕ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਕਾਰਜ ..."

ਇਹ ਸਭ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਇਰਾਦੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣਾ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਘੱਟ ਹਮਲਾਵਰ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲਗਭਗ ਵਾਜਬ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਪਰ ਫਰਾਂਸ ਵੱਲ ਇਹ ਉੱਚੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਇਜ਼ ਹੋਣਗੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ "ਗੈਰ!" ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਕੂਟਨੀਤਕ ਵੱਕਾਰ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ.

(C.ਮਾਰਕ ਸੀ. ਵੈਲੇਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਲਈ: "ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ," ਸੱਜੇ "" ਸ਼ਕਤੀ "ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਜਰਮਨ 'ਸਹੀ ਨਹੀਂ' ਸਨ)

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ 'ਮੁਆਵਜ਼ਾ' ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੰਗ ਦਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਇਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ: ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਮਲਾਵਰ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰਵਾਦੀ ਨੀਤੀ ਅਭਿਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕੇਟਲ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣਾ ਜੋ ਯੁੱਧ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ , ਕਿਉਂਕਿ ਜਰਮਨ ਜਨਤਾ ਨੇ ਪੂਰੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਵੇਖਿਆ: ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥੱਪੜ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨਜਨਕ. ਸੰਪਾਦਕੀ ਅਤੇ ਸੰਸਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਜਰਮਨ ਰੀਕ ਸਨਮਾਨ ਗੁਆਉਣ 'ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ.

ਅਗਾਦਿਰ (ਦੂਜਾ ਮੋਰੱਕੋ) ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ? –– ਪਰ ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਫ਼ੌਜ ਭੇਜਣ ਲਈ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਤੋਂ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਕਿਉਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਲਈ, ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੋਰੋਕੋ ਦਾ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਕੀ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਫਰਾਂਸ ਨੂੰ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਬੇੜਾ ਨਹੀਂ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ?

ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਜਰਮਨ ਮੰਗਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਦੌਰਾਨ ਸੰਕਟ. ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਗਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਫ੍ਰੈਂਚ 'ਸੰਪਤੀਆਂ' ਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ ਵਿੱਚ ਅਫਰੀਕਾ. ਉਹ ਸੀ ਬਿਲਕੁਲ ਬਿੰਦੂ. ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਜੋਖਮ ਤੋਂ ਬਗੈਰ, ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮੁੜ ਆਰਡਰ ਕਰਨਾ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ. 'ਫਰਾਂਸ ਨੂੰ ਫਲੀਟ ਭੇਜਣਾ' ਦਾ ਅਰਥ ਤਤਕਾਲ ਯੁੱਧ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗੱਠਜੋੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਲੜੇ ਸਨ. ਟਕਰਾਅ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਨਬੋਟ ਭੇਜਣਾ 'ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ' ਸੀ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਬੇੜੇ ਨੂੰ ਹੋਮਲਾਨ ਭੇਜਣਾ ਸਪਸ਼ਟ ਬਲੈਕਮੇਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਐਲਾਨ ਤੱਕ ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ.

"ਵਿਲਹੇਲਮਾਈਨ ਵਿਸ਼ਵ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਮੋਰੱਕੋ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਕਾਰ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ. ਜਰਮਨੀ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਰਾਂਸ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸੀ. ਰਾਈਨ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂ neighborੀ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਹਾਰ ਦਾ ਸਦਮਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ। ਜਰਮਨੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਛਾੜਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਉਭਾਰਨਾ ਸੀ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੋਹਰੀ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ: ਮੋਰੋਕੋ ਤੋਂ 1911 ਦੇ ਸੰਕਟ, ਇਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ.
In ਹੈਨਰਿਕ ਅਗਸਤ ਵਿੰਕਲਰ: "ਡੇਰ ਲੈਂਗੇ ਵੇਗ ਨਾਚ ਵੈਸਟਨ: ਡਾਇਸ਼ ਗੇਸਚਿਚਟ ਵੋਮ ਐਂਡੇ ਡੇਸ ਅਲਟੇਨ ਰੀਚਿਸ ਬਿਸ ਜ਼ੁਮ ਅਨਟਰਗੈਂਗ ਡੇਰ ਵੈਮਰਰ ਰਿਪਬਲਿਕ, ਵਾਲੀਅਮ 1", ਸੀਐਚ ਬੈਕ: ਡਸਲਡੋਰਫ, 2000. (ਪੀ 314)

–– ਥਾਮਸ ਮੇਅਰ: "ਐਂਡਲਿਚ ਈਨੇ ਟੈਟ, ਈਨੇ ਬੇਫਰੀਏਂਡੇ ਟੈਟ ...: ਅਲਫ੍ਰੈਡ ਵਾਨ ਕਿਡਰਲਨ-ਵੌਚਟਰਸ ਪੈਂਥਰਸਪ੍ਰੰਗ ਨਾਚ ਅਗਾਦਿਰ 'ਅਨਟਰ ਡੇਮ ਡਰੁਕ ਡੇਰ entਫੈਂਟਲੀਚੇਨ ਮੇਨੁੰਗ", (ਹਿਸਟੋਰੀਸ਼ੇ ਸਟੂਡੀਅਨ 448), ਮੈਥਿਏਸਨ: ਡਸਲਡੋਰਫ, 1996.


ਗੈਸਟ ਪੋਸਟ: ਅਗਾਦਿਰ ਸੰਕਟ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

1 ਜੁਲਾਈ, 1911 - ਵਿਕਲਪਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੇ, ਤੀਜੇ ਮੋਰੋਕੋ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਕੈਸਰ ਦੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਉਦੋਂ ਬਦਲ ਗਈ ਜਦੋਂ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ ਐਸਐਮਐਸ ਪੈਂਥਰ ਅਗਾਦਿਰ ਬੰਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਧਮਾਕਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਡੁੱਬ ਗਿਆ.

ਜਰਮਨਾਂ ਦਾ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਟੀਚਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਗਠਜੋੜਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. ਅਜਿਹੇ ਟੈਸਟ ਲਈ ਮੋਰੱਕੋ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਨ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ, ਫਰਾਂਸ, ਸਪੇਨ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਸਨ. ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਓਟੋਮੈਨ, ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੋ-ਹੰਗਰੀਅਨ ਸਾਮਰਾਜ, ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਗਠਜੋੜ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ.

ਸਪੇਨ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਬਰਾਮਦ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਮੋਰੋਕੋ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਬਚੇ ਹੋਏ ਅਰਾਜਕਤਾਵਾਦੀ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਉੱਤੇ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਿਬਰਾਲਟਰ ਅਤੇ ਮੋਰੱਕੋ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕੈਸਰ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਾਅਦਿਆਂ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਪੈਨਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਜਰਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਇਰੇਨੀਜ਼ ਜਾਂ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਹਤ ਲਈ ਆਉਣ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਫ੍ਰੈਂਕੋ-ਜਰਮਨ ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਲੜਾਈ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ. 1870 ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੀਆ ਦੀ ਜਿੱਤ। ਨਾਲ ਹੀ, ਇਕ ਹੋਰ ਰੁਕਾਵਟ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਮਹਾਰਾਣੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਦੀ ਧੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਯੂਜਨੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬਾਕੀ ਏਨਟੇਨਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ.

ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ, ਕੈਸਰ ਨੇ ਐਲਫ੍ਰੈਡ ਵਾਨ ਸਕਲੀਫਨ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ. ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਸਟਾਫ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਤੀਜੇ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ-ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਇਸ "ਸ਼ਲਿਫੇਨ ਪਲਾਨ" ਦੀ 1901 ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੀ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੁਆਰਾ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਕਿਉਂਕਿ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ ਲੋਇਡ-ਜਾਰਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਮਲਾਵਰ committedੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਮਹਿਲ ਘਰ ਭਾਸ਼ਣ 1, ਨਾ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕਾਰਕ ਮੰਨਿਆ.

ਬਜ਼ੁਰਗ ਵੌਨ ਸਕਲੀਫਨ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਣਨੀਤਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ. ਉਸਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਫੌਜੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਨੁਕੂਲ ਮੰਨਿਆ, ਬਲਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਯਕੀਨ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੌਕਾ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ. ਉਹ ਸਹੀ ਸਾਬਤ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਜਰਮਨ ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਜੇਤੂ ਬਣ ਕੇ ਉੱਭਰਨਗੇ. ਪਰ 1913 ਵਿੱਚ ਵਾਨ ਸਕਲੀਫੇਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਬੂਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਗੇ ਕਿ ਇਹ ਜਰਮਨ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਤੱਤ ਸਨ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਖੌਤੀ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਨ. ਪੈਂਥਰਸਪ੍ਰੰਗ.

ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਬਰਲਿਨ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਨੇ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾ ਦਿੱਤਾ: ਫਰਾਂਸ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਂਗੋ ਤੋਂ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਰਿਆਇਤਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੋਰੱਕੋ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਖੇਤਰ ਵਜੋਂ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਪੇਨ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ. ਯੁੱਧ ਦੀ ਗੱਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ. ਬਰਲਿਨ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧ ਖਰਾਬ ਰਹੇ.
1) ਅਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂਸ਼ਨ ਹਾ Houseਸ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਸ਼ਣ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਨਾਲ.


ਜਰਮਨ ਜੰਗੀ ਜਹਾਜ਼

ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਾਨ-ਪਹੁੰਚ (EZA) ਖਾਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਉਪਯੋਗਾਂ ਲਈ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ:

  • ਟੈਸਟ
  • ਨਮੂਨੇ
  • ਕੰਪੋਜ਼ਿਟਸ
  • ਖਾਕਾ
  • ਮੋਟੇ ਕੱਟ
  • ਮੁliminaryਲੇ ਸੰਪਾਦਨ

ਇਹ ਗੈਟੀ ਇਮੇਜਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਤੇ ਸਥਿਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਡੀਓਜ਼ ਲਈ ਮਿਆਰੀ onlineਨਲਾਈਨ ਕੰਪੋਜ਼ਿਟ ਲਾਇਸੈਂਸ ਨੂੰ ਓਵਰਰਾਈਡ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਈਜ਼ਾ ਖਾਤਾ ਲਾਇਸੈਂਸ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਆਪਣੇ ਈਜੇਏ ਖਾਤੇ ਤੋਂ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕੀਤੀ ਸਮਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਲਾਇਸੈਂਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹੋਰ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ:

  • ਫੋਕਸ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਆਂ
  • ਬਾਹਰੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ
  • ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੰਡੀ ਗਈ ਅੰਤਮ ਸਮਗਰੀ
  • ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਬਾਹਰ ਵੰਡੀ ਗਈ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਗਰੀ
  • ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵੰਡੀ ਗਈ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਗਰੀ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ, ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ)

ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨਿਰੰਤਰ ਅਪਡੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗੈਟੀ ਚਿੱਤਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਕਿ ਲਾਇਸੈਂਸ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਖਾਸ ਚੀਜ਼ ਉਪਲਬਧ ਰਹੇਗੀ. ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਗੈਟੀ ਇਮੇਜਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਤੇ ਲਾਇਸੈਂਸਸ਼ੁਦਾ ਸਮਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਗੈਟੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ. ਤੁਹਾਡਾ EZA ਖਾਤਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰਹੇਗਾ. ਤੁਹਾਡਾ ਗੈਟੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰੇਗਾ.

ਡਾਉਨਲੋਡ ਬਟਨ ਤੇ ਕਲਿਕ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਗੈਰ -ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਸਮਗਰੀ (ਤੁਹਾਡੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਸਮੇਤ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ.


ਚਰਚਿਲ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ: ਤਿਆਰੀ. ਅਗਾਦਿਰ ਸੰਕਟ.

ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਵਿਹਲੀ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ,
ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਦੂਰ ਮੈਂ ਸਥਿਰ umੋਲਕੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ
ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਰ ਵਾਂਗ umੋਲ ਵਜਾਉਣਾ.
ਦੂਰ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ,
ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਲੰਘੋ,
ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਪਾ powderਡਰ ਲਈ ਭੋਜਨ,
ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮਰਨ ਲਈ ਹਨ.
1

ਚਰਚਿਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਦੀ ਯਾਦ, ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਕਟ, ਇਸਦਾ ਤੀਜਾ ਅਧਿਆਇ ਏ ਈ ਹਾਉਸਮੈਨ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਆਇਤ ਨਾਲ ਅਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਸਨੇ 1911 ਦੇ ਅਗਾਦਿਰ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲਿਖਿਆ. ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ “ ਨੋਇਸ ਅਤੇ#8221 ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਸੀ. 2

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਕ, ਚਰਚਿਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਪਰ ਅਗਾਦਿਰ ਵਿਖੇ ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਯੁੱਧ ਅਟੱਲ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਚਰਚਿਲ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਾਦਿਰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਘਟਨਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਇਆ ਕਿ ਯੁੱਧ ਖਿਤਿਜੀ ਤੇ ਹੈ.

ਅਰਲੀ ਆਸ਼ਾਵਾਦ

ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਲਿਬਰਲ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਘੱਟ ਚਿੰਤਾ ਦਿਖਾਈ. 17 ਅਕਤੂਬਰ 1908 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਵੈਨਸੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਣਿਜ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ:

ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਫੈਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਅਟੱਲ ਹੈ. ਇਹ ਸਭ ਬਕਵਾਸ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਲਾਰਮਿਸਟਾਂ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਬਰਾਹਟ ਜਾਂ ਡਰ ਲਈ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹ ਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਟਾਪੂ ਹੈ… [I] n ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੌਥਾਈ ਵਿੱਚ ਮੁ primaryਲੇ ਹਿੱਤਾਂ, ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ. 3

ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਚਰਚਿਲ ਫਸਟ ਲਾਰਡ ਆਫ ਦਿ ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਰੇਜੀਨਾਲਡ ਮੈਕਕੇਨਾ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਹਿਮਤ ਸੀ. ਰਾਇਲ ਨੇਵੀ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਨਾ 1908 ਦੇ ਜਲ ਸੈਨਾ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਕਕੇਨਾ ਦਾ ਟੀਚਾ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀ ਸਰਬੋਤਮਤਾ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ, ਚਰਚਿਲ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ adequateੁਕਵੀਂ ਸੀ. ਬੱਚਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰ ਵੱਲ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ directedੰਗ ਨਾਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. 4

ਅਗਾਦਿਰ ਵਿਖੇ ਟਕਰਾਅ

ਚਰਚਿਲ ਦੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦ ਦਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁ interestsਲੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਛੋਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ. ਅਪ੍ਰੈਲ 1911 ਵਿੱਚ, ਮੋਰਾਕੋ ਦੇ ਸੁਲਤਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਫੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤ ਫੈਲ ਗਈ. ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੋਰੋਕੋ ਉੱਤੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸਨ, ਨੇ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਫੌਜਾਂ ਭੇਜੀਆਂ. ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਅਫਰੀਕੀ ਹਿੱਤ ਵੀ ਸਨ. ਫਰਾਂਸ ਮੋਰੱਕੋ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ. 1 ਜੁਲਾਈ 1911 ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਿਆ ਜੋੜਦੇ ਹੋਏ, ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ ਐਸਐਮਐਸ ਪੈਂਥਰ ਅਗਾਦਿਰ ਦੀ ਮੋਰੱਕੋ ਬੰਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਭੁੰਲ ਗਿਆ. ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਰਮਨ ਵਪਾਰਕ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉੱਥੇ ਸੀ. 5 ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਡੇ ਕਰੂਜ਼ਰ ਐਸਐਮਐਸ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਬਰਲਿਨ. ਮੋਰੋਕੋ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦਖਲ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਂਗੋ, ਜਰਮਨ ਕੈਮਰੂਨ ਤੋਂ ਖੇਤਰੀ ਰਿਆਇਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ.

ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਕਟ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜਾਪਦੀ ਹੈ. ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਉੱਤੇ ਜਰਮਨ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਠਿਕਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਚਿੰਤਤ ਸਨ, ਜਿਬਰਾਲਟਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ. 6 ਇਨ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਕਟ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ: "ਕੀ ਜਰਮਨੀ ਫਰਾਂਸ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ?" 7

ਚਰਚਿਲ ਨੇ 5 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹੁੰਗਾਰੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ: “ਅਸੀਂ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਰਤਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੌਨ ਬੁੱਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੋਰੋਕੋ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। , ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਲਤ ਹੈ. ” ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ, ਚਰਚਿਲ ਦੀ ਰਾਏ ਹੋਰ ਸਖਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ. ਇੱਕ ਅਣਮਿੱਥੇ ਮੈਮੋਰੰਡਮ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਜੇ ਜਰਮਨੀ ਚਰਚਾ ਜਾਂ ਡੈੱਡਲਾਕ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਐਫ [ਰਾਂਸ] ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਅਧਾਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ) ਅਸੀਂ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ. ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਣ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ” 9

ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਿਆ

ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਨੇ ਜਰਮਨ ਕੈਮਰੂਨ ਕਲੋਨੀ ਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਰਿਆਇਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚਿੰਤਾ ਬਣੀ ਰਹੀ. 1917 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਅਗਾਦਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦਾ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ. ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨੋਟ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ:

ਇਹ ਅਗਾਦਿਰ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੁਖਾਂਤ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ [ich] ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਾਂ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਪਰ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਲ [ਲੋਇਡ] ਜੀ [ਈੌਰਜ] ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ. ਮੈਂਸ਼ਨ ਹਾ Houseਸ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਰਮਨ ਰਾਜਦੂਤ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ, ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਰਬੋਤਮ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਨੇੜੇ ਹਾਂ. 10

ਇਹ ਨੋਟ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, “ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਗਾਈਡ ਵਜੋਂ,” ਅਤੇ “ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ। II ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ III. ” 11 ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ: “ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸੁਰ ਅਤੇ ਕੁੰਜੀ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨੋਟ ਹੈ. ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਹਵਾਲਾ ਨਾ ਦਿਓ. ” ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਸੀ ਅਤੇ#8220you ਕੌਣ ਸੀ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੋਟ ਸਨ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਕਟ, ਖੰਡ I. ਉਸ ਖੰਡ ਦੇ ਅਧਿਆਇ II ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ, “ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਲਈ ਮੀਲ ਪੱਥਰ,” 12 ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ. ਖੰਡ I ਦਾ ਤੀਜਾ ਅਧਿਆਇ ਅਗਾਦਿਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਕਾਰਵਾਈ ਵੱਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ

ਅਗਾਦਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਮੋੜ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਗ੍ਰਹਿ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਚਰਚਿਲ ਸੰਭਾਵਤ ਜਰਮਨ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ. 27 ਜੁਲਾਈ, 13 ਨੂੰ 10 ਡਾਉਨਿੰਗ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਗਾਰਡਨ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸਰ ਐਡਵਰਡ ਹੈਨਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ. ਹੈਨਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਲੰਡਨ ਰਸਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਨੇਵੀ ਦੇ ਤਿੰਨ-ਪੰਜਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਸੀ, ਗ੍ਰਹਿ ਦਫਤਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੇ ਚਰਚਿਲ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ, ਸਰ ਮਾਰਟਿਨ ਗਿਲਬਰਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ:

ਚਰਚਿਲ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦਫਤਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਨੂੰ ਟੈਲੀਫੋਨ ਕੀਤਾ. ਇੰਚਾਰਜ ਐਡਮਿਰਲ ਨੇ ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਣਗੌਲੇ ਪਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੁਕੜੀ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਲਾਰਡ ਹਲਡੇਨ ਨੂੰ ਟੈਲੀਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ....

ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ - ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ - ਚਰਚਿਲ 10 ਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਉਸ ਗਾਰਡਨ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤੁਰੰਤ ਜਰਮਨ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ, ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਏਜੰਟ, ਇਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ. #8230. ਫਲੀਟ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗਾਰਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੌਰੀ ਤੌਰ' ਤੇ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. 14

ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰੈਂਡੋਲਫ ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਸੀ ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਚਰਚਿਲ ਲਈ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੋਣ ਦੇ ਚੁੰਗਲ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਨਾਮਣਾ ਖੱਟਣਾ ਸੀ. ” ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ: "ਇਹ [ਰਸਾਲੇ] ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਥਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ." 15 ਰੈਂਡੋਲਫ ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ: “[ਡਬਲਯੂਐਸਸੀ] ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਬਰਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ।” 16 ਅਤੇ#8230. ਚਰਚਿਲ ਜਲਦੀ ਹੀ "adequateੁਕਵੇਂ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰੇ." 17

“ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਫੌਜੀ ਪਹਿਲੂ ”

13 ਅਗਸਤ ਨੂੰ, ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਡਿਫੈਂਸ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਬੈਠਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ, ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੇ ਗੱਠਜੋੜ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ. 18 ਅਧਿਕਾਰਤ ਅਤੇ#8220 ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਫੌਜੀ ਪਹਿਲੂ, ਅਤੇ#8221 ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਮੋਰਚੇ ਤੋਂ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ. ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਤਕਰੀਬਨ 290,000 ਆਦਮੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਗੇ. ਉਦੋਂ ਤਕ ਜਰਮਨ ਲਾਈਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਵਧ ਜਾਣਗੀਆਂ. 1914 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸਮਾਂ -ਸਾਰਣੀ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ. ਜਰਮਨ ਅਗੇਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਮਿ Meਜ਼ ਨਦੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਰੁਕਣ ਲਈ, ਲਗਭਗ ਬਿਲਕੁਲ ਚਾਲੀਵੇਂ ਦਿਨ. 20

ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਚਰਚਿਲ ਦੇ ਮੈਮੋਰੰਡਮ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨੋਟਿਸ ਲਿਆ ਸੀ. 21 ਜਨਰਲ ਸਰ ਹੈਨਰੀ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਹਾਸੋਹੀਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ" ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ. 22 ਪਰ ਕੈਬਨਿਟ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚਰਚਿਲ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ. 30 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਸਰ ਐਡਵਰਡ ਗ੍ਰੇ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ:

ਬੈਲਜੀਅਮ, ਹਾਲੈਂਡ ਅਤੇ ਡੈਨਮਾਰਕ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ (ਅੰਤਰ -ਰਾਜੀ) ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ. ਬੈਲਜੀਅਮ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ, ਜੇ ਉਸਦੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਰੂਸ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ. ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਫੌਜੀ ਕਦਮ ਉਠਾਵਾਂਗੇ ਉਹੀ ਚੁੱਕਾਂਗੇ .... ਜੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਮੋਗਾਡੋਰ ਅਤੇ ਸੈਫੀ ਨੂੰ ਕਰੂਜ਼ਰ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ (ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ) ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਬੇੜੇ ਨੂੰ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇਸਦੇ ਯੁੱਧ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸਾਡੇ ਹਿੱਤ ਯੂਰਪੀਅਨ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ. 23

ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਇਨਾਮ

ਦੋ ਹਫਤਿਆਂ ਬਾਅਦ, 13 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਐਚਐਚ ਅਸਕਿਥ ਨੂੰ ਉਸ ਸੁਸਤੀ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਨੇ ਜੰਗ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਸੀ:

ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਐਡਮ [ਇਰਾਲ] ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਛੁੱਟੀ 'ਤੇ ਹਨ. ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਉਸਦੇ ਖੁਲਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ [ਫਸਟ ਸੀ ਸੀ ਲਾਰਡ ਆਰਥਰ] ਵਿਲਸਨ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ. ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨੇ [lਲ] ਡੀ ਨੇ ਇੰਨੇ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਵਕ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ. ਐਡਮ [ਇਰਾਲਟ] ਵਾਈ ਦੇ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਤਾਕਤ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਲਈ. ਪਰ ਇੱਕ ਵਿਅਰਥ, ਜਿੰਨੀ ਮੂਰਖਤਾ ਸਾਡੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੇਗੀ. 24

ਅਗਾਦਿਰ ਸੰਕਟ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਲਈ supportਰਜਾਵਾਨ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚਰਚਿਲ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਿੰਤਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਈ ਜਿੱਥੇ ਇਸਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸੀ. ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਚਰਚਿਲ ਸਕੌਟਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਏ, ਅਸਕੁਇਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਮੈਕਕੇਨਾ ਨਾਲ ਦਫਤਰਾਂ ਦਾ ਆਦਾਨ -ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਗੇ. ਬੇਸ਼ੱਕ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ. “ ਸ੍ਰੀ. ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੈਕਕੇਨਾ ਨੇ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਰਡ ਬਦਲਿਆ, ਅਤੇ#8221 ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ. “ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਗ੍ਰਹਿ ਦਫਤਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ. ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਅਫਸਰ ਅਤੇ ਵਿਭਾਗੀ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੀ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਲਈ. ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ mannerੰਗ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ. ” 25

ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਵਿਖੇ

ਐਡਮਿਰਲਟੀ ਚਰਚਿਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਨੇਤਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ. ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਉਸਨੇ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਦੀ ਨਾਕਾਬੰਦੀ ਦੀ ਨੀਤੀ ਵੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ 26 ਦੌਰਾਨ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰੇਗੀ

ਚਰਚਿਲ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਲਗਭਗ ਅਟੱਲ ਜਾਪਦਾ ਹੈ. ਜਰਮਨੀ ਦੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਖਤ ਯੂਰਪੀਅਨ ਗੱਠਜੋੜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਕ ਸਨ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਯੁੱਧ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸੀ. ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਵੀ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਚਰਚਿਲ ਵਰਗੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ. ਸਤੰਬਰ 1914 ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਆਰਥਰ ਬਾਲਫੌਰ ਨੇ ਚਰਚਿਲ ਦਾ 1911 ਦਾ ਮੈਮੋਰੰਡਮ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ. ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ “a ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ! ” 27 ਇਹ ਅਗਾਦਿਰ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚਰਚਿਲ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ tributeੁਕਵੀਂ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਸੀ।

ਲੇਖਕ

ਕੋਨਰ ਡੈਨੀਅਲਸ ਹਿਲਸਡੇਲ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਵਿੰਸਟਨ ਚਰਚਿਲ ਫੈਲੋ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੂਝਵਾਨ ਹੈ.

ਐਂਡਨੋਟਸ

1 ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਕਟ, ਵਾਲੀਅਮ 1, 1911-1914 (ਲੰਡਨ: ਥੋਰਨਟਨ ਬਟਰਵਰਥ, 1923), 42.

3 ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, "ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਥਿਤੀ, ਅਤੇ#8221 14 ਅਗਸਤ 1908, ਰੌਬਰਟ ਰੋਡਜ਼ ਜੇਮਜ਼, ਐਡੀ., ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ: ਉਸਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਭਾਸ਼ਣ 1897-1963, 8 ਵੋਲ. (ਨਿ Newਯਾਰਕ: ਆਰ. ਆਰ. ਬੌਕਰ ਕੰਪਨੀ, 1974), II, 1085.

4 ਰੈਂਡੋਲਫ ਐਸ. ਚਰਚਿਲ, ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, ਵਾਲੀਅਮ. II (ਹਿਲਸਡੇਲ, ਮਿਸ਼.: ਹਿਲਸਡੇਲ ਕਾਲਜ ਪ੍ਰੈਸ, 1967), 514.

8 ਰੈਂਡੋਲਫ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, ਐਡ., ਚਰਚਿਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਵਾਲੀਅਮ. 4 (ਹਿਲਸਡੇਲ, ਮਿਸ਼.: ਹਿਲਸਡੇਲ ਕਾਲਜ ਪ੍ਰੈਸ, 2007), 1097.

9 ਚਰਚਿਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਵਾਲੀਅਮ. 4, 1105.

10 ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਯਾਦ ਪੱਤਰ, 1917, ਚਰ 2/89/26-32. 21 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਮੈਨਸਨ ਹਾ Houseਸ ਵਿਖੇ ਲੋਇਡ ਜਾਰਜ, ਘਰੇਲੂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ: “… ਜੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਿਰਫ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਸਮਰਪਣ ਦੁਆਰਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਲਈ, ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਸਲੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਕੈਬਨਿਟ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੋਵੇਗੀ. ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ. ”

14 ਮਾਰਟਿਨ ਗਿਲਬਰਟ, "ਚਰਚਿਲ ਦਾ ਲੰਡਨ: ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨਗ੍ਰਾਂਡ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ," ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਭਾਸ਼ਣ, 17 ਸਤੰਬਰ 1985 (ਹੌਪਕਿੰਟਨ, ਐਨਐਚ: ਚਰਚਿਲਜ਼ ਲਿਟਰੇਰੀ ਫਾ Foundationਂਡੇਸ਼ਨ, 1987), 11-12.

15 ਚਰਚਿਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਵਾਲੀਅਮ. 4, 1105-06.

16 ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, ਵਾਲੀਅਮ. II, 526.

17 ਗਿਲਬਰਟ, "ਚਰਚਿਲ ਦਾ ਲੰਡਨ," 11.

20 ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, ਵਾਲੀਅਮ. II, 528.

22 ਸੀ ਈ ਕਾਲਵੇਲ, ਫੀਲਡ ਮਾਰਸ਼ਲ ਸਰ ਹੈਨਰੀ ਵਿਲਸਨ: ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਡਾਇਰੀਆਂ, ਵਾਲੀਅਮ. ਮੈਂ (ਲੰਡਨ: ਕੈਸੇਲ, 1927), 127.

23 ਚਰਚਿਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਵਾਲੀਅਮ. 4, 1116-17.

24 ਚਰਚਿਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਵਾਲੀਅਮ. 4, 1124.

25 ਵਿੰਸਟਨ ਐਸ ਚਰਚਿਲ, ਵਾਲੀਅਮ II, 536. ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਕਟ ਮੈਂ, 70.


ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਕੂਟਨੀਤੀ

9 ਜੁਲਾਈ 1911 ਨੂੰ, ਵਾਚਰ ਅਤੇ ਕੈਮਬਨ ਨੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ. ਮੋਰੋਕੋ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਂਗੋ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ. 20 ਜੁਲਾਈ 1911 ਨੂੰ, "ਦਿ ਟਾਈਮਜ਼" ਨੇ ਕਾਂਗੋ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਉਪ-ਸਹਾਰਨ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਵੇਗੀ. ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਇਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਉਹ ਜਰਮਨੀ ਦਾ ਮੋਰੱਕੋ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮੀਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਰਮਨੀ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਹੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਹਾਈ ਅਲਰਟ 'ਤੇ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੋਰੱਕੋ ਨੂੰ ਜੰਗੀ ਬੇੜੇ ਨਹੀਂ ਭੇਜ ਰਿਹਾ ਪਰ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ.


ਅਗਾਦਿਰ ਵਿਖੇ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ - ਇਤਿਹਾਸ

ਅਗਾਦਿਰ ਦੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਦੱਖਣ -ਪੱਛਮੀ ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਸੂਸ ਘਾਟੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ. ਅਗਾਦਿਰ ਦੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸਿੰਚਾਈ ਵਾਲੀ ਸੂਸ ਵੈਲੀ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਨਾਜ, ਖੱਟੇ ਫਲ ਅਤੇ ਜੈਤੂਨ ਉਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ, ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. 2004 ਵਿੱਚ, 678 ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਾਦਿਰ ਬੰਦਰਗਾਹ ਨੂੰ ਘਰ ਕਿਹਾ.

1960 ਵਿੱਚ, ਅਗਾਦਿਰ ਦੀ ਬੰਦਰਗਾਹ 15 ਸਕਿੰਟ ਦੇ ਇੱਕ ਲੰਮੇ ਭੂਚਾਲ ਨਾਲ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਈ ਜਿਸਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 15 ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਭੂਚਾਲ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਸਬਾ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਅਜੇ ਵੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਗੇਟ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਡੱਚ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: "ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ."

16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੱਕ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਨੇ ਅੱਜ ਦੇ ਅਗਾਦਿਰ ਬੰਦਰਗਾਹ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ. 1505 ਵਿੱਚ, ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਵਪਾਰਕ ਪੋਸਟ ਜਿਸਨੂੰ ਸੈਂਟਾ ਕਰੂਜ਼ ਡੋ ਕਾਬੋ ਡੇ ਗੁਏ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਗਵਰਨਰ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਫ਼ੇਜ਼ ਵਾਟਾਸਿਦ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ 1541 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹਾਬੰਦੀ, ਕਸਬਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਖਾੜੀ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ. ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ, ਅਗਾਦਿਰ ਦੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ.

ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ 1911 ਵਿੱਚ "ਸਥਾਨਕ ਜਰਮਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ" ਲਈ ਪਹੁੰਚੀ. ਇਸ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ "ਅਗਾਦਿਰ ਸੰਕਟ" ਹੋਇਆ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਦਮ. ਇਹ ਸੰਕਟ ਫੇਜ਼ ਦੀ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਕਾਂਗੋ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ. ਸੰਕਟ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਭਾਵ, ਹਾਲਾਂਕਿ, 1913 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਫੌਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਦੁਆਰਾ ਮੋਰੱਕੋ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਸੀ.

1960 ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਭੂਚਾਲ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਲਹਿਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਾਦਿਰ ਬੰਦਰਗਾਹ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਪੰਜਵੇਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ. ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ 1961 ਵਿੱਚ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਦੋ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ.


ਅਗਾਦਿਰ ਵਿਖੇ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ - ਇਤਿਹਾਸ

1911 ਦਾ ਮੋਰੋਕੋ ਸੰਕਟ.

1911 ਦਾ ਮੋਰੋਕੋ ਸੰਕਟ ਜਰਮਨ ਗਨਬੋਟ ਦੇ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪੈਂਥਰ ਅਗਾਦਿਰ ਨੂੰ 1 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ. ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਾਦਿਰ ਵਿਖੇ ਕੋਈ ਜਰਮਨ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬੰਦਰਗਾਹ ਖੁੱਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਅਸਲ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ. ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1899 ਦੇ ਸੰਮੇਲਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅਸਫਲਤਾ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਫਰਾਂਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤਮ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.

ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਟ੍ਰਿਪਲ ਐਂਟੇਨਟੇ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੋਰੱਕੋ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਫੌਜੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਹਾ oppositionਸ ਆਫ਼ ਲਾਰਡਜ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੰਭੀਰ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਉਲਝਣ 'ਤੇ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

3. ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ.

ਸਰ ਐਡਵਰਡ ਗ੍ਰੇ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਭੰਡਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਿ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਲਫੌਰ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਆਪਣੀ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇਗੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰਾਏ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਰੈਲੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ , ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਰੂਸ ਦੇ ਕੁਝ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਇਆ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਰ ਤੇ, 7 ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਰਾਜਦੂਤ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਰਮਨੀ ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੇਤਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਂਗੋ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਲਈ “ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਅਤੇ#148 ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਲਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇਗਾ. ਅਤੇ ਮੋਰੋਕੋ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਆਰਥਿਕ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ੰਗ ਨਾਲ ਪਾਸ ਹੋ ਗਿਆ. ਪਰ ਤੂਫਾਨੀ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਅੱਗੇ ਸੀ.

15 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜਰਮਨ ਸ਼ਬਦ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੈਮਰੂਨ ਅਤੇ ਟੋਗੋਲੈਂਡ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਤੋਂ ਸੰਘਾ ਨਦੀ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਂਗੋ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਬੈਲਜੀਅਨ ਕਾਂਗੋ ਦੀ ਪੂਰਵ -ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ. ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ 1909 ਦੇ ਸੰਮੇਲਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਸੁਭਾਅ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ. ਫਰਾਂਸ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜਰਮਨ ਦੀ ਮੰਗ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਖਤਰਾ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਇਨਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਜਰਮਨ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ. ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮੋਰੋਕੋ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ.

5. ਇੰਗਲਿਸ਼ ਐਕਸ਼ਨ: ਮੈਨੇਸ਼ਨ ਹਾ SPਸ ਸਪੀਚ.

ਇਸ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਉਸਨੂੰ ਮੋਰੱਕੋ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇਗੀ, ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਵਾਜਬ ਰਿਹਾਇਸ਼. ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ, ਅਰਥਾਤ, ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਪਟਾਰਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ, ਇੱਕ ਮੁਫਤ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮਿਸਟਰ ਲੋਇਡ ਜੌਰਜ ਨੇ ਸਰ ਐਡਵਰਡ ਗ੍ਰੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ 21 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੈਂਸ਼ਨ ਹਾ Houseਸ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਨਮਾਨ ਵਧੇਰੇ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲੋਂ ਕੀਮਤੀ ਕੀਮਤੀ ਭਾਸ਼ਣ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਵਕਤਾ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਝੁਕਾਅ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਹ ਫਰਾਂਸ 'ਤੇ ਗੈਰ ਵਾਜਬ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦੀ. ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਫ਼ਤਾ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਰਾਜਦੂਤ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਪਰ ਭਾਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ. ਵਿਲਹੈਲਮਸਟ੍ਰਾਸ, ਸ਼ਾਇਦ, ਬਰਲਿਨ ਬੋਰਸ 'ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਾਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਸੁਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ' ਤੇ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਬਾਰੇ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ.

6. ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ.

ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਤਰੱਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ. ਇਹ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਥਿਤੀ ਗੰਭੀਰ ਸੀ ਅਤੇ 18 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਗੱਲਬਾਤ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਰੇਲਵੇ ਹੜਤਾਲ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਿਖਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ. ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 4 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਰਾਜਦੂਤ ਨੇ ਜਰਮਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਦਫਤਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ. 9 ਵੀਂ ਨੂੰ ਬਰਲਿਨ ਬੋਰਸ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਾਦਸਾ ਹੋਇਆ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਈ. On October 4 the two negotiators initialed a convention which gave France a protectorate de facto in Morocco, although the term was not used in return she pledged herself most explicitly to observe the principle of the open door.

7. CONVENTIONS OF NOVEMBER 4, 1911.

The French Government was now willing to discuss the compensation to be awarded Germany in the Congo. On November 2 it was agreed that Germany should receive two prongs of French territory which would bring the Cameroons in touch with the Congo and Ubangi Rivers at Bonga and Mongumba, respectively, while Germany surrendered the Duck's Beak in the Lake Chad region. The only difficulty arose over the German demand that France transfer to Germany her right of preemption to the Belgian Congo but with the assistance of the Russian Government a formula was found by which any change in the status of the Congo was reserved to the decision of the powers signatory of the Berlin African act of 1885. On November 4, 1911, the Morocco and Congo conventions were signed in Berlin, a letter from the German foreign secretary to the French ambassador being annexed, in which Herr von Kinderlen-Waechter recognized the right of France to erect her protectorate in Morocco.

The settlement was a great triumph for France, secured by the manifestations of national solidarity at home and the diplomatic assistance of Great Britain. Many Frenchmen regretted the cession of French territory, but Morocco was certainly far more valuable than the Congo, and above all the Republic had scored a distinct victory over the mighty Empire which had defeated it in 1870-1871. In Germany there was a corresponding discontent, which manifested itself in bitter, criticisms of the Imperial Government's diplomacy and in violent outbursts of hatred for Great Britain, whose intervention was believed to have spoiled the German game. It is also to be observed that the land which Germany received was valuable chiefly as the entering wedge for further penetration of the Belgian Congo. Such designs had long been suspected, and they were proved by a conversation between the French ambassador in Berlin and the German foreign minister, Herr von Jagow, in the spring of 1914, in which the latter declared that Belgium was not in a position to develop, the Congo adequately and ought “to give it up”. If, as has been recently stated by so eminent a personage as Herr August Thyssen, the German Emperor and his general staff in the year 1912 decided upon a world war, it is most probable that the reverse sustained in this diplomatic bout with France and Great Britain was a decisive factor, for it had been brought home to the war lords of Berlin that diplomatically the Triple Entente was stronger than the Triple Alliance. It must also have been clear to them that the sympathy of the world had been with France in the controversy of 1911.

Note -- Nothing has been said about the secret negotiations conducted between M. Caillaux, the French prime minister, and Baron von Jancken, of the German foreign office. As yet the facts are not fully known. There is much difference of opinion as to whether the final settlement was greatly affected by the tortuous diplomacy of Caillaux.

Source: Anderson, Frank Maloy and Amos Shartle Hershey, Handbook for the Diplomatic History of Europe, Asia, and Africa 1870-1914. Prepared for the National Board for Historical Service. Government Printing Office, Washington, 1918.


AGADIR

AGADIR , Atlantic seaport and important tourist resort in southwestern Morocco the site of the ancient Roman Portus Risadir. It lies near the Haha province and the Sous, the latter region having served in past centuries as an important marketplace (suq) on the fringes of the Sahara Desert. Because Agadir was strategically located on both the Atlantic seaboard and near the Sous Valley, it became a vital trade depot for European and local merchants. Important caravans passed through Agadir into the Sous from the earliest times to the 19 th century. They brought African slaves, gold dust from western Sudan, and ostrich feathers from the southern Sahara Desert. Textile products and leatherwork from *Marrakesh also found their way to the Sous through Agadir, as did European medicines and guns.

In the latter half of the 15 th and early 16 th centuries the Portuguese penetrated Morocco – then ruled by the Wattasid dynasty – and took control of the coastal areas. In 1505, they occupied Agadir and held on to it until 1541, when the new Saʿdian kings of the Sous, who then founded the Moroccan Sharifian Saʿdi dynasty, liberated the city. Under the Portuguese occupation and subsequently, Agadir and the Sous attracted Genoese merchants who traded in Sudanese gold and in local products like wax, hides, gum, and indigo.

Agadir's importance as a trade/transit route reached its zenith in the 1760s. Until then the trade activities of the local merchants, many of whom were Jews, gained considerable support in Moroccan ruling circles. In 1764, however, that city lost out to the new port of Essaouira (*Mogador), which was constructed by the Sharifian Alawite sultanate with the aim of replacing Agadir as the outlet for the Sous trade. Essaouira then became the most important port in Morocco until the end of the 19 th century.

To attract merchants from different parts of Morocco to Essaouira, including Jewish entrepreneurs, known as tujjar al-sulṭān ("Sultan's merchants"), the makhzan (governmental administration) built, or allowed the merchants to build, houses, extended credit, and lowered customs duties for the new arrivals. Not only did prominent Jewish merchants from Agadir relocate to Essaouira, moving their businesses to the new town, other members of the Jewish community settled there permanently.

Agadir captured the attention of European diplomacy during the colonial period, as Morocco was about to be divided into French and Spanish protectorates. At the time, local Moroccan opposition culminated in revolts against the French. France responded by sending an occupation force to *Fez in May 1911. Germany, which then regarded itself as a serious contender for influence inside Morocco, saw in French aggression an effort to curtail Moroccan independence and sought to challenge it. In a veritable show of force and under the pretext of "protecting our interests and the safety of our citizens," the Germans dispatched the gunboat Panther to the shores of Agadir (July 1911). It was done with the clear intent of pressuring France to reduce her territorial aspirations in Morocco to a minimum. In November, a Franco-German accord was signed. The agreement stipulated that the Germans would not oppose the imposition of a French protectorate over Morocco in return for some French sub-Saharan territories to be ceded to Germany. Two years later the French were in full control over Agadir.

Under the French Protectorate (1912–56), growth in Agadir began with the construction of a major port (1914), the development of the Sous plain, and exploitation of inland mineral resources as well as the fishing and fishing-canning industries. After the 1930s, the French turned Agadir into an attractive tourist resort and encouraged extensive urbanization, laying the groundwork for modern infrastructures.

Agadir has also known tragedies. Early in March 1960 two earthquakes, killing 12,000 people, destroyed the city. Among those killed were several hundred persons belonging to Agadir's 2000-strong Jewish community, buried under the rubble of the collapsed buildings. As many as 800 Jewish survivors were lodged temporarily at an army base on the outskirts of *Casablanca. After prolonged negotiations with the authorities, the Casablanca Jewish community took many refugees into their homes. Orphans whose parents were killed in the earthquake were adopted by Casablanca's leading families. A new central city, including an international airport, was built in the 1960s to the south of the old town, linked by road with *Safi and *Marrakesh. As many as 110,000 people subsequently lived in Agadir few among them were Jews.