ਲੇਖ

ਵੇਰਵਾ, ਆਰਚ ਆਫ਼ ਜੈਨਸ, ਰੋਮ

ਵੇਰਵਾ, ਆਰਚ ਆਫ਼ ਜੈਨਸ, ਰੋਮ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.


ਅੱਗੇ ਦੱਸਣਾ

ਡੈਨੀਅਲ ਵੈਲਸ ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਗੂਗਲ ਡੂਡਲ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਪਡੇਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਡੀਕੋਡਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਮੈਂ ਇਸ ਵਾਧੂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਇੱਕ ਦੋ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਚਰਿੱਤਰ ਬਰਫੀਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਚਾਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ. ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਦੋ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੁਲੀਨ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ, ਫਿਰ ਅਤੇ ਹੁਣ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ.

ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਇੱਕ ਅਖੌਤੀ ‘ ਜਨਸ ਹੈਡ ਅਤੇ#8217, ਗੂਗਲ ਡੂਡਲ ਤੇ ਸਿਗਮੰਡ ਫਰਾਇਡ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਰੂਪ, ਇੱਕ ਭੂਤ, ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ#8217 ਦੇ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਫਿਲਮ ਇਮੇਪੈਟਸ, ਪ੍ਰੋਮੇਥੀਅਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਅੰਤਰੀਵ ਅਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰਥਕਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੇਗਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਘਟਨਾਵਾਂ.

ਅਤੀਤ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਜਨਸ ਕੀਪਰ | ਗੇਟ ਅਤੇ ਰਸਤੇ | ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ | ਤਬਦੀਲੀ ਅਤੇ ਸਮਾਂ

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਿਥ ਵਿੱਚ, ਜੈਨੁਸ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਪਰਿਵਰਤਨ, ਸਮਾਂ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ. ਉਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਦੋ ਚਿਹਰੇ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਅਤੀਤ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮਨ ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ#8217 ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੂਨੋ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਯੁਕਤ ਦੇਵਤਾ ਸੀ. ਰੋਮਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜੈਨਸ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੀ. ਉਸਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਈ ਬੰਦ ਸਨ. ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ, ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਦਾਨ -ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕਾਰਜ ਸਨ, ਅਤੇ ਪੋਰਟੂਨਸ, ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਬੰਦਰਗਾਹ ਅਤੇ ਗੇਟਵੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ. ਇਸ ਤੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ.

ਰੱਬ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਆਮ ਕਾਰਜ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਠੋਸ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਲੂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ, ਸਮਾਂ, ਅੰਦੋਲਨ, ਸਾਲ ਦਾ ਕੈਲੰਡਰ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਪੁਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਛਾਣਨਾ) ਜਾਂ ਫਿਰ ਰੱਬ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਵੇਖੋ. ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਵੀ.

ਗਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੈਨਸ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਲਹਿਰ ਅਤੇ ਤਬਦੀਲੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸਦਾ ਦੋਹਰਾ ਸੁਭਾਅ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਦੋ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੈ. ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਖਲਾਈ ਅਧੀਨ ਘਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਗੇਟ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਅਰਜੀਲੇਟਮ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸਬਾਈਨਜ਼, ਇੱਕ ਗੁਆਂ neighboringੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਜੈਨੁਸ ਦਾ ਅਖੌਤੀ ਟ੍ਰਿਮਫਲ ਆਰਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚਾਰ ਗੇਟਡ ਆਰਚ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.

ਰੋਮੀਆਂ ਲਈ, ਜੈਨੁਸ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਵਜੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੁੱ at ਤੇ ਹੈ: ਜੁਨੁਸ ਖੁਦ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਪਛਾਣ ਲਈ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਰੋਮਨ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਠੋਸ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਦ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਪਿਆ, ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ ਰੱਬ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਉੱਦਮਾਂ ਦਾ ਅਰੰਭਕ ਹੈ: ਮਿੱਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਸਿੱਕੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ. ਸਾਡੀ ਕਮਰ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਯਾਤਰਾ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜ਼ਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਾਲਕੀ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਿ greatਯਾਰਕ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੁੜਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਵਰਚੁਅਲ ਵਿੱਤੀ ਸੌਦਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਵਿੱਤ ਅਤੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ.

ਜੈਨਸ ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਅਤੀਤ ਦੀ ਤਰੱਕੀ, ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਅਵਸਥਾ, ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਬਾਲਗਤਾ ਦੇ ਲਈ. ਉਸਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਅਤੀਤ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ. ਇਸ ਲਈ, ਜੈਨਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਾ harvestੀ ਅਤੇ ਬੀਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. ਇਹ ਪਹਿਲੂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ.

ਜਨੁਸ ਅਤੇ ਜਾਨਾ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਡਾਇਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਪੋਲੋ ਜਾਂ ਸੂਰਜ/ਸੋਲ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ/ਲੂਨਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ.

ਸਥਾਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ

ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਭੂ-ਰਣਨੀਤਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਥਾਨ ਵੀ ਸਨ. ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਸੀ ਕਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੈਣ -ਦੇਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਦਾਲਤ ਬੁਲਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਅਕਸਰ "ਗੇਟ ਤੇ ਬੈਠਣ" ਜਾਂ ਗੇਟ ਤੇ ਹੋਈਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਕਹਾਉਤਾਂ 1 ਵਿੱਚ, ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: "ਰੌਲਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਉਹ ਚੀਕਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਗੇਟਵੇ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ" (ਆਇਤ 21). ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ, ਬੁੱਧੀ ਫਾਟਕਾਂ ਤੇ ਗਈ.

ਲੋਟ ਦੇ ਦਿਨ | ਰੂਥ | ਅਸਤਰ

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਗੇਟ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜ਼ਿਕਰ ਉਤਪਤ 19: 1 ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਦੂਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਸੀ ਕਿ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਲੂਤ ਨੇ ਦੂਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ. ਲੂਤ ਉੱਥੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ.

ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਉਦਾਹਰਣ ਰੂਥ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਅਤੇ#8217 ਦੀ ਲਾੜੀ ਹੈ. ਰੂਥ 4: 1-11 ਵਿੱਚ, ਬੋਅਜ਼ ਨੇ ਬੈਥਲਹੈਮ ਦੇ ਗੇਟ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਮੀਟਿੰਗ ਕਰਕੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ-ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ. ਉੱਥੇ, ਰੂਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਛੁਟਕਾਰੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ.

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਨ. ਅਸਤਰ 2: 5-8 ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੁਝ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਰਚੀ ਸੀ। ਫਾਰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯਹੂਦੀ, ਮਾਰਦਕਈ ਨੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲਾੜੀ ਐਸਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ (ਅਸਤਰ 2: 19-23). ਫ਼ਾਰਸੀ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ "ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ" ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ (3: 3). ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਸੀ. ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਅਸੀਸ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਸੀ ਕਿ “ਤੁਹਾਡੀ hisਲਾਦ ਉਸਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬਜ਼ ਹੋਏਗੀ” (ਉਤਪਤ 22:17)।

ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਰਚ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "… ਨਰਕ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਣਗੇ" (ਮੱਤੀ 16:18). ਬਾਈਬਲ ਦੇ "ਗੇਟਾਂ" ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸਾਨੂੰ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਹੱਸਣ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਗੇਟ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਸਕ ਮਿਲਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਯਿਸੂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੈੜੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਰਾਉਣਗੀਆਂ.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੁਣ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਕਹਾਵਤਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚੇਲੇ ਉੱਥੇ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਰਹੇ ਹਨ. ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਮਾਗਮਾਂ, ਜਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਰਣਨੀਤਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਭੂ -ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੂਰਤੀ ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਕਮਰਿਆਂ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਜਾਣ ਦੁਆਰਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਅਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਬੇਰੋਕ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ.

ਪੂਰਵ ਅਨੁਮਾਨ

ਰੋਮਨ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ, ਜੈਨੁਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸਨ, ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਲੀਦਾਨ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਫੌਜੀ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡਾ ਅੱਜ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕੁਲੀਨ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੇ ਕਮਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੇਟਵੇਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮੀ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਮ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਜੈਨੁਸ ਨੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੋਂਸ ਸਬਲੀਸੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰੋਮਨ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਲ, ਸਾਡੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕੁਲੀਨਤਾ ਸਾਡੇ ਜਲ ਮਾਰਗਾਂ ਅਤੇ ਪੁਲਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਵਰਤਦੀ ਹੈ.

ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ, ਫਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੜਕ ਮਾਰਗਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਵਜੋਂ, ਉਸਦੀ ਕੁੰਜੀ ਅਤੇ ਸਟਾਫ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ, ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੀ ਕਿ ਯਾਤਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਆਦਾਨ -ਪ੍ਰਦਾਨ ਲਈ ਬੰਦਰਗਾਹ ਜਾਂ ਫੋਰਡ' ਤੇ ਆਇਆ ਸੀ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਦੁਲਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਤੇਲ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਬਘਿਆੜ ਦੀ ਚਰਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਬੀਤਣ ਦੇ ਪਸਾਹ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ, ਦੁਲਹਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੇ ਨਿਯੁਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰਸਮ.

ਰੈਪਟੀਓ | ਸਬਾਈਨਜ਼ ਦਾ ਰੈਪਟੇ

ਰੋਮ ਦੇ ਮੁ historyਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਰੋਮੁਲਸ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜਿਆਦਾਤਰ ਮਰਦ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ womenਰਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ, ਰੋਮੀਆਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸਬੀਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸਫਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਆਬਾਦੀ ਦਿੱਤੀ. ਸਬਾਈਨਜ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦਾ ਡਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ womenਰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਮੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਰੋਮੀਆਂ ਨੇ ਨੇਪਚੂਨ ਇਕੁਏਸਟਰ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸਬੀਨ womenਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੇੜਲੇ ਸਾਰੇ ਕਸਬਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ. ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੋਮ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਕਸਬਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਬਾਈਨਜ਼ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਰੋਮੁਲਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੇ ਰੋਮੀਆਂ ਨੇ ਸਬੀਨ womenਰਤਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਬੀਨ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ. ਸੁਹਜ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ#8216 ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਸਰਕਸ ਅਤੇ#8217 ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਅਗਵਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਰੋਮੂਲਸ ਦੁਆਰਾ ਝੂਠੇ ਦਿਖਾਵੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੋਮਨ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ.

ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਬਲਾਤਕਾਰ ਲਾਤੀਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ ਰੈਪਟੀਓ, ਜਿਸਦਾ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗਕ ਉਲੰਘਣ ਦੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਆਧੁਨਿਕ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ “ ਅਗਵਾ ਅਤੇ#8221 ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ. ਤਰਕਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗਕ ਵਿਗਾੜ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਲੈਣਾ/ਰਵਾਨਗੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੌਟ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੂਰੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜਦੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰੋਮੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦਿਆਂ (ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦੇ ਜੋ ਨਾਕਾਫੀ ਸਨ) ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਭਰਮਾਉਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਸਬੀਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆਖਰਕਾਰ ਯੁੱਧ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਟਾਈਟਸ ਟੈਟੀਅਸ ਨੇ ਕੀਤੀ. ਟੈਟੀਅਸ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੈਪੀਟੋਲਿਨ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਗੜ੍ਹੀ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਸਪੁਰਿਯਸ ਟਾਰਪੀਅਸ ਦੀ ਧੀ ਤਰਪੇਆ ਦੇ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧੰਨਵਾਦ. ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲਗਭਗ ਯਰੀਹੋ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਹਾਬ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਪਦਾਰਥਕ ਲਾਭ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਈ, ਉਸਦੀ ਕਿਸਮਤ ਘੱਟ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਸੀ.

ਤਰਪੀਆ | ਰਹਾਬ

ਤਰਪੀਆ ਨੇ ਸਬਿਨਜ਼ ਦੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਬਦਲੇ “ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕੰਗਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ. ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ, ਸਬੀਨਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ieldsਾਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ ਤੋਂ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ, ਤਾਰਪੀਅਨ ਰੌਕ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਰੋਮੀਆਂ ਨੇ ਸਬਾਈਨਜ਼ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਣ ਕਿਲ੍ਹਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਰੋਮਨ ਲਾਈਨ ਨੇ ਰਾਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਪੈਲੇਟੀਅਮ ਦੇ ਗੇਟ ਵੱਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ.

ਇਸ ਸਟੈਂਡ-ਆਫ ਬਿੰਦੂ ਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਬੀਨ womenਰਤਾਂ ਨੇ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਡਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਰਫ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਹੁਰਾ ਅਤੇ ਜਵਾਈ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗੰਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ sਲਾਦ ਨੂੰ ਪੈਰਿਸਾਈਡ ਨਾਲ ਦਾਗ਼ ਲਗਾਉਣਗੇ, ਇੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਤੇ -ਪੋਤੀਆਂ, ਦੂਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ. ਜਿਵੇਂ ਅਸਤਰ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਬਿਨਾਂ ਨੇ ਵਿਧਵਾਵਾਂ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਅਨਾਥ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਬਾਈਨਜ਼ ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ. ਟਾਈਟਸ ਟੈਟੀਅਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਟੈਟਿਯੁਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤਕ ਰੋਮੂਲਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ. ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਦਇਆ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਗਏ.

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਭੂ -ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਹੁਣ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਨ. ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਮ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਲੜਾਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਉਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਬੁੱਧੀ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ. .

ਜਨਸ/ਜਾਨ | ਸ਼ਿਵ/ਕਾਲੀ | ਓਸੀਰਸ/ਆਈਸਿਸ | ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਨੱਚਣਾ

ਰੋਮਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੈਨੁਸ ਅਤੇ ਜਾਨਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿਸਰੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤੀ, ਵਿੱਤ, ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ CERN ’ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ. ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਾਚ 'ਤੇ ਤਾਰੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹੜੱਪਣ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋੜਣ, ਮਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੋਸ਼ਿਸ਼.


ਜੈਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਦਾ ਮੰਦਰ

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਰੋਮਨ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ. ਦੀ ਆਮ ਧਾਰਨਾ ਧਾਰਮਿਕ ਘਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤੱਕ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਸੀ ਜੁਪੀਟਰ imਪਟੀਮਸ ਮੈਕਸਿਮਸ. ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਗੁਆਚ ਗਏ ਹਨ, ਇੱਕ ਦੁਖਦਾਈ ਕਿਸਮਤ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸਨ. ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਉਦਾਹਰਣ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਈਯਾਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਮਾਰਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੜ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਇਸਦੇ ਕਾਰਜ, ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਦਿੱਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਸਰੋਤ ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਸੰਖਿਆਤਮਕ (ਸਿੱਕਾ) ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹਨ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਸਾਡੀ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਝ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਰੋਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ.

ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ

ਮੰਦਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਹਵਾਲੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ. ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮੂਲ ਲਿਵੀਜ਼ ਦਾ ਹੈ ਅਬ ਉਰਬੇ ਕੰਡੀਟਾ (1.19) ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰੋਮਨ ਰਾਜਾ ਨੁਮਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜਿਸਨੇ ਰੋਮਨ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਣਾਇਆ. ਨੁਮਾ ਨੇ ਜੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ. ਵੈਲਨਟਾਈਨ ਮੂਲਰ (1943) ਵਰਗੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ - ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੋਮੂਲਸ ਅਤੇ ਟਾਈਟਸ ਟੈਟੀਅਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬੁਨਿਆਦ. ਮੰਦਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਫੋਰਮ ਰੋਮਨਮ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਹੱਤਤਾ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਗਾ. ਪਲੇਟਨਰ ਅਤੇ ਐਮਪ ਐਸ਼ਬੀ (1929) ਰੋਮ ਸਥਾਨ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਨਕਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਇਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਫੋਰਮ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਸਿਰੇ ਦੇ ਨਾਲ. ਆਧੁਨਿਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ -ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਪੇਸ਼ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੰਦਰ ਖੁਦ ਹੀ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ demਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ. ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ ਆਇਨਸ ਜੇਮਿਨਸ olਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਈਆਨਸ ਕਵਾਡ੍ਰਿਫਨਸ ਵਿੱਚ ਫੋਰਮ ਨੇਰਵੇ. ਇਸ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੂਲ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਹੱਤਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ. ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਈਆਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ' ਸਥਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਅਰਜੀਲੇਟਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਫੋਰਮ ਰੋਮਨਮ. ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੈਫਰਡ (1929) ਦੁਆਰਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰੋਮ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਾਮਿਟੀਅਮ ਅਤੇ ਰੋਸਟਰਾ. ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ, ਰੋਮ ਦੇ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰਕਾਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਪਯੋਗੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਫਰਡ ਦੇ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਰੋਮ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੰਦਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਫੋਰਮ ਰੋਮਨਮ. ਇਹ ਸੀ ਦੀ ਥਾਂ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਫੋਰਮ ਨੇਰਵੇ ਅਤੇ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਐਮੀਲੀਆ. ਮੰਦਰ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪ੍ਰੋਕੋਪੀਅਸ (ਗੋਥਿਕ ਵਾਰਜ਼ 5.25) ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਇਹ ਕਿਸ ਲਈ ਸੀ?

ਮੰਦਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਲੇਖਕ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਰੋਮਨ ਰਾਜ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਂ ਯੁੱਧ 'ਤੇ ਸੀ (ਇੰਡੈਕਸ ਪੈਸੀਸ ਬੇਲੀਕ). ਇਸ ਮਕਸਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੋਮਨ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਲਿਵੀ, ਪਲੂਟਾਰਕ ਅਤੇ ਸੂਟੋਨਿਯੁਸ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ. ਸ਼ਾਇਦ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਾਹਿਤਕ ਵਿਆਖਿਆ, ਸਵੈ -ਜੀਵਨੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ Res Gestae Divi Augusti. ਦੇ ਗੇਟਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਆਇਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਅਗਸਤਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ. ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਅਸਲ ਵਿੱਚ, Augustਗਸਟਸ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੇ ਕਈ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਿਵੀ (1.19) ਨੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਿਰਫ ਦੋ ਹੋਰ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਬੰਦਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ - ਪਹਿਲਾ ਕਿੰਗ ਨੁਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦੂਜਾ ਪੁਨਿਕ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ. ਇਹ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਗਸਤਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕੀਤੇ. ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ - ਨਾਲ ਆਇਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਕਈ ਕਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ. ਇਹ ਮੰਦਰ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਵੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਜਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੇ ਗਏ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬੋਲਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਕਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਿ ਕੀ ਫਾਟਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਅੰਦਰ ਯੁੱਧ. ਕਵੀ ਹੋਰੇਸ ਅਤੇ ਓਵਿਡ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਪੈਕਸ (ਸ਼ਾਂਤੀ) ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਗੇਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਕਿ, ਵਰਜਿਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਘੰਟੀ (ਯੁੱਧ) ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੈਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ - ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਪਰ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਸੀ?

ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਹੁਣ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਕਿ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ. ਇੱਕ ਲਿਖਤੀ ਵੇਰਵਾ ਪ੍ਰੋਕੋਪੀਅਸ (5.25) ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹੱਥ (2.28 ਮੀਟਰ) ਉੱਚਾ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਵਰਣਨ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਰੋਤ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਹੈ (ureਰੀਅਸ) ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ (ਸੈਸਟਰਟੀਅਸ) ਸਿੱਕੇ, ਸਮਰਾਟ ਨੀਰੋ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ. ਇਹ ਸਿੱਕੇ ਨੀਰੋ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ - ਜੋ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਆਮ ਤੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਾਮ ਅਣਜਾਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟੇ (ਸਿਰ) ਅਤੇ ਉਲਟੇ (ਪੂਛ) ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਆਰਕਵੇਅ ਇੱਕ ਸਜਾਵਟੀ ਗੇਟ ਦੁਆਰਾ ਸੀਲ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਰਾਟ ਦੁਆਰਾ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਸੁਨਹਿਰੀ aurei Romanਨਲਾਈਨ ਸਿੱਕੇ ਆਫ਼ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ (ਓਸੀਆਰਈ) ਦੁਆਰਾ 64-66 ਏਡੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਹੈ. ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵੇਰਵਾ aurei ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਈਆਨਸ ਜੇਮਿਨਸ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਰਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਜਾਵਟ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਹਰੀ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮੰਦਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਚਾਪ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਸਾਦਾ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ - ਇੱਥੇ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਦੀ ਵੀ ਘਾਟ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਚਿੱਤਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਾਲਮਾਂ ਦੇ ਉਪਰਲੇ archਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਬੁੱਲ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਮੌਜੂਦਾ ਸਿੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਰਵਿਘਨ ਨਿਰਵਿਘਨ ਇਮਾਰਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਕੀ ਇਹ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਪੁਦੀਨੇ ਦੀ ਭਿੰਨਤਾ ਅਣਜਾਣ ਹੈ. ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਆਇਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਅਤਿਅੰਤ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਹਰੇਕ ਚਿਤਰਨ ਇੱਕ ਅੱਠ ਪੈਨਲ ਵਾਲੇ ਗੇਟ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹਰੇਕ ਗੇਟ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਤੇ ਵੇਰਵੇ ਦਾ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਦੇ ਸੈਸਟਰਟੀਅਸ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (ਲਗਭਗ 62-68 ਏਡੀ) ਹੋਰ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਦੇ sestertii ਮੰਦਰ ਦੇ ਗੈਰ-ਗੇਟ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਜਾਲੀ ਹੋਈ ਖਿੜਕੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗੇਟ ਦੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਜਾਵਟੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਓਸੀਆਰਈ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਮੂਲਰ ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਗਏ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਦਾ ਕੰਮ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਸਿੱਕੇ ਸਾਰੇ ਗੇਟ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਸਿੱਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਭਰੇ ਲਾਤੀਨੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ. ਇਹ ਘਟਨਾ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਭੌਤਿਕ ਵਸਤੂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਅਜਿਹੇ ਸਿੱਕੇ aurei ਅਤੇ ਸੈਸਟਰਟੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਸਰੋਤ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਅਕਸਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਤਾ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਇਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਅੰਕ ਵਿਗਿਆਨ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਾਹੇਵੰਦ ਅਧਿਐਨ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਇਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੇਅੰਤ ਮਾਰਚ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ. ਫਿਰ ਵੀ, ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੁਆਰਾ aurei ਅਤੇ sestersii ਨੀਰੋ ਦੀ ਇਸ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਆਇਨਸ ਜੇਮਿਨਸ ਰੋਮਨ ਧਰਮ ਦੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਤੀਤ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਅਤੀਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਤੀਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ. ਆਖਿਰਕਾਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪੰਨੇ ਤੇ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ.


ਸਮਗਰੀ

ਆਰਚ, ਜੋ ਕਿ 312 ਅਤੇ 315 ਈਸਵੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੀਨੇਟ ਦੁਆਰਾ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (ਸਦਨ [b]) ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ (306–337) ਅਤੇ 28 ਅਕਤੂਬਰ 312 ਨੂੰ ਮਿਲਵੀਅਨ ਬ੍ਰਿਜ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਮਰਾਟ ਮੈਕਸੇਨਟੀਅਸ (306–312) ਉੱਤੇ ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ, [3] ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਦੇ ਅਟਾਰੀ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, [4] ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ 25 ਜੁਲਾਈ 315 ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਨਾ ਸਿਰਫ ਰੋਮਨ ਸੈਨੇਟ ਨੇ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਚਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਜਸ਼ਨ ਵੀ ਮਨਾ ਰਹੇ ਸਨ ਦਸੰਬਰ, ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਜੋ ਰੋਮੀਆਂ ਲਈ ਹਰ ਦਹਾਕੇ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਮੌਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵੀ ਕਹੀਆਂ। [5] ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 29 ਅਕਤੂਬਰ 312 ਨੂੰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੈਨੇਟ ਨੇ ਫਿਰ ਸਮਾਰਕ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ. [6] ਫਿਰ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਮ ਛੱਡ ਗਿਆ ਅਤੇ 326 ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਪਰਤਿਆ। [7]

ਪੈਲਾਟਾਈਨ ਹਿੱਲ ਅਤੇ ਕੈਲੀਅਨ ਹਿੱਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਰੋਮਨ ਜਿੱਤ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ (ਤ੍ਰਿਯਮਫਲਿਸ ਦੁਆਰਾ) ਇਸਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਇਆ ਸੈਕਰਾ ਦੁਆਰਾ. [3] [8] [9] ਇਹ ਰਸਤਾ ਉਹ ਸੀ ਜੋ ਸਮਰਾਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਰਸਤਾ ਕੈਂਪਸ ਮਾਰਟੀਅਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸਰਕਸ ਮੈਕਸਿਮਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਪੈਲਾਟਾਈਨ ਹਿੱਲ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਆਰਕ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਜਲੂਸ ਮੈਟਾ ਸੁਡਾਨਸ ਤੋਂ ਖੱਬੇ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਨਾਲ ਮਾਰਚ ਕੀਤਾ ਸੈਕਰਾ ਦੁਆਰਾ ਫੋਰਮ ਰੋਮਨਮ ਅਤੇ ਕੈਪੀਟੋਲਿਨ ਪਹਾੜੀ ਤੇ, ਟਾਈਟਸ ਅਤੇ ਸੈਪਟੀਮੀਅਸ ਸੇਵੇਰਸ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ.

ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਆਰਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਗੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰਮਨ ਵੈਨ ਸਵੈਨਵੇਲਟ ਦੁਆਰਾ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਬਹਾਲੀ ਦੇ ਕੰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, [10] [c] ਆਖਰੀ ਖੁਦਾਈ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, 2000 ਦੀ ਮਹਾਨ ਜੁਬਲੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਰਚ ਨੇ ਮੈਰਾਥਨ ਐਥਲੈਟਿਕ ਈਵੈਂਟ ਲਈ ਸਮਾਪਤੀ ਲਾਈਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ 1960 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਓਲੰਪਿਕਸ.

ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਸਜਾਵਟੀ ਸਮਗਰੀ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ

ਵਿਵਾਦ ਸੰਪਾਦਨ

ਆਰਚ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਆਰਚ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈਡਰੀਅਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਦੁਬਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, [3] ਜਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ. [d] ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਮੈਕਸੇਨਟੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, [5] [e] ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਡੋਮਿਟੀਅਨ (81–96) ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੀ. [15] [3]

ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੰਪਾਦਨ

ਮੈਕਸੇਨਟੀਅਸ ਦੇ ਜੋ ਵੀ ਨੁਕਸ ਹੋਣ, ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਜਨਤਕ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੋਈ ਸੀ. 306 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਰੋਮ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅleੁੱਕਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਰਾਟ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਕਸਰ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. ਇਸ ਕਾਰਕ ਨੇ ਸੱਤਾ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਉਸਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ. ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਮੈਕਸੇਂਟੀਅਸ ਨੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰ ਉਰਬਿਸ ਸੂਏ (ਉਸਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ). ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਨੂੰ ਦੂਜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਧਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਨਤਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ. ਡੈਮਨੇਟਿਓ ਮੈਮੋਰੀਏ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਜਾਰੀ ਕਰਨਾ ਮੈਕਸੇਂਟੀਅਸ ਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ. ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਦੀਆਂ ਜਨਤਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਰਚ ਆਫ਼ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੈਂਟੀਅਸ ਦਾ ਇੱਕ ਆਰਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. [9]

ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨਸ ਆਰਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਕਸਰ ਕਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਰਵੇਖਣ, 4 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਗਤ ਤਬਦੀਲੀਆਂ, ਅਤੇ "ਰੋਮਨ ਕਾਲ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸੀਕਲ ਯੂਨਾਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦਾ collapseਹਿਣਾ", [16] ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਗਿਰਾਵਟ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੁਆਰਾ 324 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿਖੇ ਨਵੀਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੁਆਰਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ। ਨਾਟਕੀ ਅਤੇ, ਅਰਨਸਟ ਕਿਟਜਿੰਗਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਹਿੰਸਕ", [16] ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਲਾਕਾਰ ਅਜੇ ਵੀ "ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਨਰਮ, ਨਾਜ਼ੁਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ" ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ "ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ". [17] ਇਹ ਲੇਟ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਗਰਿਕ ਸਮਾਰਕ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਵੀ ਹੈ. [3]

ਕਿਟਜਿੰਗਰ ਨੇ ਹੈਡਰੀਅਨ ਸ਼ੇਰ-ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਗੋਲ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ "ਅਜੇ ਵੀ ਹੇਲੇਨਿਸਟਿਕ ਕਲਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹੈ", ਅਤੇ ਇੱਥੇ "ਖੁੱਲੀ, ਹਵਾਦਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਭਰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਕੜੇ ਅਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸਵੈ-ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ" ਚਲਦੇ ਹਨ. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ "ਦੋ ਕਾਲਪਨਿਕ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਫਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਰੇਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੰਨੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਪੈਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜਾਈ ਦੀ ਸਾਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ", "ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ" ਜੋ ਕਿ ਝਟਕੇਦਾਰ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਤੇ ਅਸੰਗਤ ਹਨ ਬਾਕੀ ਸਰੀਰ ". [16] 4 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਰਾਹਤ ਵਿੱਚ, ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਮੂਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਪਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ" ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਕ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ", ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ (ਹੇਠਾਂ) ਸਮਰਾਟ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਦਰਸ਼ਕ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ. ਕਿਟਜ਼ਿੰਗਰ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਅਨੁਪਾਤ ਦੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕੈਨਨ ਵੀ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ. ਸਿਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਤਣੇ ਵਰਗ, ਲੱਤਾਂ ਜ਼ਿੱਦੀ ਹਨ." ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਦਰਜੇ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਅੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇ ਸੂਖਮ ਰਚਨਾ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਮ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ. ਚਲੇ ਗਏ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਸਤਹ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੇ ਭਿੰਨਤਾ ਹਨ. ਚਿਹਰੇ ਮਾਡਲਿੰਗ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਾਲ ਕੁਝ ਸਤਹੀ ਸਟਿੱਪਲਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਟੋਪੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਡ੍ਰੈਪਰੀ ਫੋਲਡਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ ਡ੍ਰਿਲਡ ਲਾਈਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. "[18]

ਇਹ ਕਮਿਸ਼ਨ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ, ਜੇ ਜਲਦੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਉਪਲਬਧ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਸਰਕੋਫਗੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ. [18] ਕਿਸ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਉਸਦਾ ਲੇਖਾ ਜੋਖਾ ਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਰਚਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ. ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਘਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਲਾਤਮਕ ਹੁਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ, [19] ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪੂਰਵ-ਕਲਾਸੀਕਲ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ (ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੋਸੇਫ ਸਟਰਜੀਗੋਵਸਕੀ (1862-1941) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਿਆਦਾਤਰ ਛੋਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, [20] ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ "ਪ੍ਰਸਿੱਧ" ਜਾਂ "ਇਟਾਲਿਕ" ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਉੱਚ-ਦਰਜੇ ਦੀ ਜਨਤਕ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਉਭਾਰ ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘੱਟ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਯੂਨਾਨੀ ਮਾਡਲ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਮੋੜ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਤਰਜੀਹ. [21] ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ: ਧਰਮ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਦੋਵੇਂ. [22] ਇੱਕ ਕਾਰਕ ਜੋ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਰ ਟੈਟਾਰਾਰਚਸ ਦੇ ਵੇਨਿਸ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੀ ਮਿਤੀ ਅਤੇ ਉਤਪਤੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ. [23]

ਟਾਈਟਸ ਅਤੇ ਸੈਪਟੀਮੀਅਸ ਸੇਵਰਸ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਮਰਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੈਲੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਦਰਭ, ਇਸਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਪੋਲੀਆ ਦੂਜੇ ਪਹਿਲੇ ਸਮਰਾਟਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰੋਮਨ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. [24]

ਆਰਚ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਾਰਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੀਅਨ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਰਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਨਵੀਂ "ਇਤਿਹਾਸਕ" ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕੇਂਦਰੀ ਅਰਥ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਸਮਰਾਟ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਫਰਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ. ਦੂਜੀ ਸਜਾਵਟ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਦੇ ਸਮਰਾਟਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ "ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਮਿਆਂ" ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਸਜਾਵਟ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਹਤ ਇਨ੍ਹਾਂ "ਚੰਗੇ ਸਮਰਾਟਾਂ" ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਜੇਤੂ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦੀ ਹੈ. ਅਤੇ ਨੇਕ ਸ਼ਾਸਕ.

ਮੁੜ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਆਖਿਆ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ (ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ 312) ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ (ਗਰਮੀ 315) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਛੋਟਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਰਕੀਟੈਕਟਸ ਨੇ ਨਵੀਂ ਕਲਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ . ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਰਮਾਤਾ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਮਹਿਸੂਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. [22] ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਭਵ ਕਾਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਅਕਸਰ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 4 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਰੋਮੀਆਂ ਕੋਲ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਕਲਾਕਾਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲਾਤਮਕ ਹੁਨਰ ਦੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਘਾਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸਮਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ. ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਹਾਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਰ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਸਹੀ ਹੋਵੇ. [25]

ਐਟਿਕ ਸੰਪਾਦਨ

ਹਰੇਕ ਕਾਲਮ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ, ਡੈਸੀਅਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਟ੍ਰਜਨ ਤੋਂ ਹੈ. ਕੇਂਦਰੀ ਆਰਚਵੇਅ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਚੁਬਾਰੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਪ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਸਮਾਨ ਹੈ. ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਨੂੰ ਝੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਛੋਟੇ ਆਰਕਵੇਅ ਦੇ ਉਪਰ ਰਾਹਤ ਪੈਨਲਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਅੱਠ. ਇਹ ਮਾਰਕਸ ureਰੇਲੀਅਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਸਮਾਰਕ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ ਸਨ. ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਸੱਜੇ, ਪੈਨਲ ਸਮਰਾਟ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰੋਮ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਸਾਹਸੀ), ਸਮਰਾਟ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਾਇਆ ਫਲੈਮੀਨੀਆ ਦੇ ਰੂਪ ਦੁਆਰਾ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ, ਸਮਰਾਟ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਸੀ (largitio), ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਕੈਦੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਦੇ ਹੋਏ. ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ, ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਸੱਜੇ, ਸਮਰਾਟ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਫੜੇ ਗਏ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੈਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ (ਹੇਠਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ), ਸਮਰਾਟ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ (adlocutio), ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਸੂਰ, ਭੇਡ ਅਤੇ ਬਲਦ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ (suovetaurilia). Together with three panels now in the Capitoline Museum, the reliefs were probably taken from a triumphal monument commemorating Marcus Aurelius' war against the Marcomanni and the Sarmatians from 169 – 175, which ended with Marcus Aurelius' triumphant return in 176. On the largitio panel, the figure of Marcus Aurelius' son Commodus has been eradicated following the latter's ਦਮਨਾਤੀਓ ਯਾਦਗਾਰ.

From the same time period the two large (3 m high) panels decorating the attic on the east and west sides of the arch show scenes from Trajan's Dacian Wars. Together with the two reliefs on the inside of the central archway, these came from a large frieze celebrating the Dacian victory. The original place of this frieze was either the Forum of Trajan, or the barracks of the emperor's horse guard on the Caelius.

Detail of relief panel, south side, right panel of left arch

Main section Edit

The general layout of the main facade is identical on both sides of the arch, consisting of four columns on bases, dividing the structure into a central arch and two lateral arches, the latter being surmounted by two round reliefs over a horizontal frieze. The four columns are of Corinthian order made of Numidian yellow marble (giallo antico), one of which has been transferred into the Basilica di San Giovanni in Laterano and was replaced by a white marble column. The columns stand on bases (plinths or socles), decorated on three sides. The reliefs on the front show ਵਿਕਟੋਰੀਆ, either inscribing a shield or holding palm branches, while those to the side show captured barbarians alone or with Roman soldiers. Though Constantinian, they are modelled on those of the Arch of Septimius Severus (and the destroyed Arcus novus [f] ), and may be considered as a "standard" item. [26]

Detail of north plinth on second column from east (see gallery), viewed from east, with ਵਿਕਟੋਰੀਆ (left), prisoners (right)

Detail of western plinths (see detail of left plinth in side bar)

Round reliefs above right lateral archway, from south, over friezes

Plinths of columns on north side, looking west (see detail to right)

Plinths, north side looking east

The pairs of round reliefs above each lateral archway date to the times of Emperor Hadrian. They display scenes of hunting and sacrificing: (north side, left to right) hunt of a boar, sacrifice to Apollo, hunt of a lion, sacrifice to Hercules. On the south side, the left pair show the departure for the hunt (see below) and sacrifice to Silvanus, while those on the right (illustrated on the right) show the hunt of a bear and sacrifice to Diana. The head of the emperor (originally Hadrian) has been reworked in all medallions: on the north side, into Constantine in the hunting scenes and into Licinius or Constantius I in the sacrifice scenes on the south side, vice versa. The reliefs, c 2 m in diameter, were framed in porphyry this framing is only extant on the right side of the northern facade. Similar medallions, of Constantinian origin, are located on the small sides of the arch the eastern side shows the Sun rising, on the western side, the Moon. Both are on chariots.

The spandrels of the main archway are decorated with reliefs depicting victory figures with trophies (illustrated below), those of the smaller archways show river gods. Column bases and spandrel reliefs are from the time of Constantine.


Casa Romuli

View all photos

Thanks to its long history, the city of Rome is full of archaeological remains from many different eras. While the most famous ones, like the Colosseum or the Pantheon date back to the golden age of the Roman Empire, the city dates back many centuries.

The traditional date of the foundation of Rome is 753 BC, but the area was inhabited for centuries prior. However, some parts of a city wall were constructed much earlier, revealing that a city may have emerged during 730 BC. In addition, a few hut foundations dating back to the Iron Age, more specifically a period between 900 BC and 700 BC, have been found on Palatine Hill, the traditional location of the house of Romulus.

Due to the date, location, and size of the dwelling, these remains are believed to be the foundations of the ancient house of Romulus, the founder and first king of Rome. For this reason, the remains are known as “Casa Romuli” ( “House of Romulus”).

The huts were damaged and repaired several times, most notably in 38 BC after a fire broke out during a ceremony celebrating Romulus destroyed most of the dwelling. Another fire was reported in 12 BC, but the Casa Romuli probably survived until the 4th-century. The hut foundations that can be seen today are cut into the tufa bedrock of the Palatine Hill and were discovered during excavations in 1946.


Who Is Janus?

Janus is an ancient god whose worship dates all the way back to the time of Romulus and even before the founding of Rome. Unlike many of the deities worshipped by the Romans, Janus does not have a Greek counterpart or equivalent. According to one myth, Janus was the first king of Latium, and is credited with bringing civil and social order to mankind. In doing so, he brought humanity from barbarity to civilization and this transition from one state of being to another is represented by Janus’ two faces.

According to Roman mythology, Janus was the husband of Camasene, a nymph, and the two had a son, Tiberinus. It was from Tiberinus that the river Tiber gained its name. Prior to that, the river was known as Albula. Following Tiberinus’ death in the river or on its banks, however, its name was changed. In another myth about Janus, Saturn, after being exiled by Jupiter from the heavens, arrives in Janiculum (the city founded by Janus) on a ship. The god was received warmly by Janus and in return for his hospitality bestowed on the king the power to see both into the future and into the past.


This mosaic picture shows the Arch of Janus Quadrifons, one of the most celebrated ancient sights in Rome which attracted travellers from all over Europe as the single most important stop on their Grand Tour in the late eighteenth century. It is made with unusually small pieces, so-called tesserae, which consist of a glass-like material called smalti (enamel).

The picture dates from the last quarter of the eighteenth century and shows an early stage of the development of micromosaics. The mosaicist clearly had a limited range of colours at disposal and instead used the form and size of tesserae to create the composition. Motifs such as the black and white dog and the white horse with blue spots are wonderfully free in their allocation of colour, and in that sense anticipate an approach to composition that would only make its way into fine art with Pointillism and Divisionism around 1900.

Sir Arthur Gilbert and his wife Rosalinde formed one of the world's great decorative art collections, including silver, mosaics, enamelled portrait miniatures and gold boxes. Arthur Gilbert donated his extraordinary collection to Britain in 1996.

This object consists of 2 parts.

  • Picture height: 48.2cm
  • Picture width: 61cm
  • Frame height: 65cm
  • Frame width: 79.5cm

Provenance: Amadeo di Castro, Rome, 1969.

The discovery of the Doves of Pliny, an ancient mosaic described by Pliny the Younger as the ultimate example of illusionism in the field of mosaics, in 1737, might have triggered the interest among Roman mosaicists to create ever more painterly mosaics with ever smaller pieces. By 1800 such micromosaics became particularly fashionable as a technique that expressed neoclassical taste even in the very choice of its medium. Their portability made them the perfect souvenir to take back from Rome. While German writer Johann Wolfgang von Goethe famously complained about the multitude of the tiny cheap copies of Roman mosaics that were offered in the streets of Rome, this picture is evidence of the other end of the market: it is testimony to the innovation and craftsmanship that characterised the production and indeed evolution of micromosaics in the last quarter of the eighteenth century.

The mosaic of the Arch of Janus Quadrifons is very similar to another mosaic in the Gilbert Collection that depicts the Temple of the Sybil in Tivoli (LOAN:GILBERT.171-2008) and is generally associated with Giacomo Raffaelli. This Roman mosaicist and pietre dure artist is generally credited with the invention of a new technique which allowed the creation of mosaics with incredibly small pieces of glass in a seemingly infinite range of colours. Because of the similarity in style and size as well as a shared provenance the two pictures are considered a pair, but could also be evidence of a workshop production that was based on standardised dimensions.

Micromosaics have their roots in the larger mosaics of ancient Rome used to decorate their walls and floors. In fact particularly fine, moveable mosaics date back to hellenistic times when mosaics made of glass, stone and ceramics were laid on slabs of stone.

The first modern micromosaics were created in the late 18th century in response to a revived interest in antiquity, but it was not until Arthur Gilbert himself became interested in collecting them and invented the term 'micromosaics' that they became known as such. The tesserae are minute pieces cut from thin pieces of glass known as smalti filati, and some of the finest micomosaics can consist of as many as 5,000 tesserae per square inch (ca. 3 by 3cm).

This mosaic picture shows the Arch of Janus Quadrifons, one of the most celebrated ancient sights in Rome which attracted travellers from all over Europe as the single most important stop on their Grand Tour in the late eighteenth century. It is made with unusually small pieces, so-called tesserae, which consist of a glass-like material called smalti (enamel).

The picture dates from the last quarter of the eighteenth century and shows an early stage of the development of micromosaics. The mosaicist clearly had a limited range of colours at disposal and instead used the form and size of tesserae to create the composition. Motifs such as the black and white dog and the white horse with blue spots are wonderfully free in their allocation of colour, and in that sense anticipate an approach to composition that would only make its way into fine art with Pointillism and Divisionism around 1900.

Sir Arthur Gilbert and his wife Rosalinde formed one of the world's great decorative art collections, including silver, mosaics, enamelled portrait miniatures and gold boxes. Arthur Gilbert donated his extraordinary collection to Britain in 1996.

  • Sherman, Anthony C. The Gilbert Mosaic Collection. Edited by M. Barbara Scheibel. West Haven, Connecticut: Pendulum Press, 1971, p. 28, pl. ਐਕਸ.
  • Avery, Charles, assisted by Arthur Emperatori. Mosaics from the Gilbert Collection: summary catalogue. Exhibition catalogue Victoria & Albert Museum. London: H.M.S.O. 1975, cat. ਨਹੀਂ 12.
  • Gonzalez-Palacios, Alvar. The Art of Mosaics: Selections from the Gilbert Collection, Los Angeles (Los Angeles County Museum of Art) 1977. 143 p., ill. Cat. no.20, p. 49. ISBN 0875870805.
  • Gonzalez-Palacios, Alvar and Steffi Röttgen with essays by Steffi Röttgen, Claudia Przyborowski essays and new catalogue material translated by Alla Theodora Hall. The Art of Mosaics: Selections from the Gilbert Collection. Los Angeles (Los Angeles County Museum of Art) 1982. 224 p., ill. Cat. ਨਹੀਂ 20. ISBN 0875871097
  • Gabriel, Jeanette Hanisee with contributions by Anna Maria Massinelli and essays by Judy Rudoe and Massimo Alfieri. Micromosaics: The Gilbert Collection. London: Philip Wilson Publishers Ltd. in association with The Gilbert Collection, 2000. 310 p., ill. Cat. ਨਹੀਂ 8, pp. 59-60. ISBN 0856675113.

Archaeological & Historical Sites & Museums in Rome & the Vatican City

This massive, four-way arch built of marble is 16 metres high and 12 metres square. The north-west pier has a staircase that would have led to a series of rooms and chambers at the top. The enigmatic structure is built over an ancient drain that ran down the valley to the Tiber River. And is thought to have been a boundary marker rather than a triumphal arch. Also, dating the arch has not been simple. Remains of terracotta storage jars were found to have been used in the concrete vault, which are typical of jars used in the 4th century AD.

Baths of Caracalla

Built under Emperor Caracalla between 211 and 216 AD, these baths were the second of larger Imperial bath houses in Rome. The sheer size of the baths is still captivating &ndash they covered an area of 100,000 metres square and accommodated about 10,000 people. More of a leisure centre than a series of baths, these were the second to have a public library. The baths continued to be used until the 6th century, and now a popular archaeological attraction in Rome, being the summer home of the Rome Opera Company &hellip read more.

Circus Maximus

A popular public area in the heart of Rome, the site of the Circus Maximus is said to be the city&rsquos oldest and largest public space. Evidence suggests it was founded sometime during the 6th century BC. By the end of the 1st century AD, it could accommodate an audience of over 250,000 people. Besides chariot races, other public spectacles including executions, gladiatorial contests and animal hunts were also staged here. The rounded, eastern end is currently being restored, and gives a good idea of the banks of seating.

The Colosseum

The Colosseum, also known as the Flavian Amphitheatre, is undoubtedly the iconic monument of Rome. At 48 m high, and 545 m in circumference, this was by far the largest amphitheatre in the Roman Empire, seating between 50 and 80 thousand people. While the basic style and design was used in cities throughout the Empire, the size and attention to detail was never matched anywhere else. Next to the Colosseum, and not to be missed is the Ludus Magnus, the main gladiators&rsquo barracks and practice arena &hellip read more.

Egyptian Obelisks

There are 13 erect, ancient Egyptian obelisks in Rome (yellow map markers) &ndash more than anywhere else including Egypt. These obelisks are now a much loved feature of the piazzas in which they are now standing. One of the most famous is the Vatican Obelisk in St Peter&rsquos Square. Pictured here is the Obelisk of Hophra on the Piazza della Minerva, just behind the Pantheon. Obelisks caught the eye of Augustus, who had them transported back to the heart of his Empire to add a divine sanction to his rule.

Hadrian&rsquos Mausoleum &ndash Castel Sant&rsquoAngelo

Castel Sant&rsquoAngelo has had a varied past. On the north bank of the Tiber River away from the ancient city of Rome, the castel is reached by crossing the St. Angelo Bridge. Much of what we see in this striking monument today was built between the 13th and 17th centuries, when the building was heavily fortified and housed the papal palace and later a prison. At first the castel was Hadrian&rsquos Mausoleum, where the emperor&rsquos ashes and those of his immediate family were placed a year after his death &hellip read more.

Imperial Forums

In 1932 many 16th century houses between the the Colosseum and the Piazza Veneziato were destroyed to make way for the Via Fori Imperiali. Then called the &lsquostreet of the Empire&rsquo, the road was created for Fascist military parades. Excavations exposed five colonnaded precincts. The land either side of the road was set aside as a park until 1996, when archaeologists began uncovering what are now collectively known as the Imperial Forums. These areas are not open to the public but can be viewed from the street.

Marcellus Theatre

Within the ruins of the most important of Rome&rsquos three theatres is a 16th century palazzo that is now subdivided into smaller apartments. The curving outer façade of the theatre is still obvious, as are other architectural features including the arcades. The theatre, which had a seating capacity of over 20,000 people, was started under Julius Caesar but finished for Augustus and inaugurated in either 13 or 11 BC. This theatre then became a model for further theatres built in Italy and the Western Roman Empire.

The Pantheon

One of the most popular (entry free) attractions in Rome, the Pantheon was completed by Emperor Hadrian in 125 AD. The impressive dome ceiling of the rotunda was until 1958 the largest concrete span in the World. The reason for its remarkable preservation after nearly two thousand years is due to the fact that it was converted into a church in 608 AD. As impressive as the building is, its function is unknown &ndash although most assume that it was a temple of one kind or another.

The Roman Forum

Even for the ancient Romans, the area known as the Roman Forum was considered a monument to the city&rsquos remote past. As early as the 5th century BC, this area overlooked by the Capitoline and Palatine hills had become a political and symbolic centre of the Republican city. Over the centuries that followed and on into the Imperial period, numerous shrines, temples and fountains were added as show-pieces for political competition and the history on which Imperial Rome was based.

The Round Temple

A Greek-style temple that was built towards the end of the second century BC and now in a small park near the Tiber River. Although the roof, the marble entablature and upper third of the cella wall are not original, the Corinthian columns and two windows beside the door are. The marble used for the construction of the temple comes from the quarry on Mount Pentelicus in Athens. By the 12th century the temple had been converted in to a church, but de-consecrated at the start of the 19th century, when the ground level surrounding the temple was lowered to reveal the podium.

Temple of Portunus

Thought to have been dedicated to the Roman harbour-god Portunus, this remarkably well preserved temple owes its survival to having been turned into a church around 872 AD. In the 1930s, buildings surrounding the temple were demolished and all external traces of the church were removed. The temple was built between 80 and 70 BC. A a more modest replacement for an earlier, late fourth century temple that had been constructed on a six metre high podium to avoid flooding waters of the Tiber River.

The Upper Via Sacra

Leading from the Roman Forum, is a cluster of buildings and temples that date to Rome&rsquos earliest days. Beyond these the Via Sacra, or Sacred Way, rises to the Arch of Titus. Before a fire in 64 AD, the street was lined with aristocratic houses. Entry to this area, from which the New Basilica of Maxentius/Constantine is also accessible, is included with entry to the Roman Forum. An exit-only gate is located alongside the Temple of Roma and Venus, beyond the Arch of Titus towards the Colosseum. Or you can proceed on to the Palatine Hill.


Landmark Find: Spanish Archaeologists Locate Long-Lost Janus Augustus Arch

German archaeologists were close to a major find in the 1980s, but it took another three decades before the ruins of the long-lost Janus Augustus Arch have finally been unearthed. A team of Spanish researchers have now found the elusive monument in Mengíbar, Jaén, Spain.

National Geographic reports that the arch marked the beginning of the province Baetica in Hispania and was “kilometer zero” of the Via Augusta in Roman Baetica. Crossing over 1,500 km (932 miles), the Via Augusta was the longest Roman road in Hispania. It weaved a path from the Pyrenees Mountains all the way to Cadiz, in the south of Spain.

“Thanks to this find, you can pinpoint down to the last centimeter where you are on the Via Augusta – the main road through Baetic Hispania that leads to Rome in one direction and to the Atlantic in Cádiz in the other. It was a way of measuring distance and a reference point,” Juan Pedro Bellón, researcher and head of the Iliturgi Project at Jaén University (UJA), said.

Remains of the Via Augusta in Sagunto. (Enrique Íñiguez Rodríguez/ CC BY SA 3.0 )

A team from the German Archaeological Institute made several attempts to find the arch in the 1980s and eldiario.es reports the researchers were close to the location where the arch has finally been found.

Manuel Molinos, director of the University Institute of Iberian Archeological Research of the UJA, has touted the Janus Augustus Arch discovery a major find, saying:

“it’s being called one of the most important discoveries in the last few decades as it relates to the end of the Iberian world and the start of Rome’s presence.”

Bellón also explored another aspect of the discovery, suggesting that the arch was more than just a simple monument in Roman times. He said , “It’s interesting too to think that people would have carried out certain rituals here in order to cross the border. This arch marked a sacred frontier in the area and there would have been an awareness of crossing this.”

The Arch of Bará, north of Tarragona, was also on the Via Augusta. (CC BY SA 3.0)

It has taken time, but now archaeologists state they’ve unearthed the two bases of the Janus Augustus Arch. Bellón said archaeologists have been able to identify some details on the style, order, proportions, and modules of the arch, even though they only have fragments to work with.

They estimate that the monument measured between 6-7 meters tall (19.69-22.97 ft.), 15 meters wide (49.2 ft.), and four meters (13 ft.) deep. It was built from local sandstone during the reign of the Roman Emperor Augustus . El País reports that Bellón believes that the rest of the remains of the arch may have been used in the construction of Mengibar Tower, a 13th century Arabic fort.

Remains of the Janus Augustus arch. ( UJA)

Augustus has been credited with having given a large amount of time, attention, and money to the expansion of Roman roads across the empire. He realized that easier access between locations meant a facilitation in trade and trade means money.

Cameo of the emperor Augustus. (ਪਬਲਿਕ ਡੋਮੇਨ)

So that explains the Augustus part of the Janus Augustus Arch’s name. You may be wondering now about Janus. Janus was the Roman god of beginnings and endings. He was a doorkeeper of their heavens and thus has been linked to portal, doors, and arches. The Conversation explains some of his significance for the ancient Romans:

“Janus assumed a key role in all Roman public sacrifices, receiving incense and wine first before other deities. This was because, as the doorkeeper of the heavens, Janus was the route through which one reached the other gods, even Jupiter himself. The text On Agriculture , written by Cato the Elder , describes how offerings would be made to Janus, Jupiter, and Juno as part of the pre-harvest sacrifice to ensure a good crop.”

Bust of the god Janus, Vatican museum, Vatican City. (ਪਬਲਿਕ ਡੋਮੇਨ)

Returning to the Janus Augustus Arch, Andalucía información says that the team is exploring the area around the arch with georadar to see if they can pinpoint the existence of a temple. So far, Bellón said they’ve dug up “ornamental remains and decorative vegetable molds.”

The researchers have also begun the process to see if they can have the arch recognized as a World Heritage Site. Bellón has stressed the importance and possible dangers of the find, stating, “This is not simply of local significance. It has international repercussions. These are the remains of a Roman road that has lasted 2,000 years and we want to raise awareness of its significance. If it’s not properly protected, a tractor could remove it in no time.”

Top Image: Source: A researcher at the remains of the Janus Augustus Arch. Source: UJA

ਅਲੀਸਿਆ

ਐਲਿਸਿਆ ਮੈਕਡਰਮੌਟ ਨੇ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਕਾਸ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ, ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੈਰ ਸਪਾਟੇ ਵਰਗੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਸੀ ਐਲਿਸਿਆ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ. Read More


A Long-Awaited Reopening

Today the arch is surrounded by a fence and it is not accessible to the public, after the explosion of a car bomb in front of the nearby church of San Giorgio in Velabro, which took place on the night of July 27, 1993. Black crusts and stains disfigure the appearance of the ancient arch, the last monument of the Forum Boarium that remains unrestored. The Arch of Janus was included on the 2016 World Monuments Watch to highlight the opportunity to further elevate the visibility of the Forum Boarium through its restoration. Thanks to support from American Express, WMF will now collaborate with the Superintendency for the Coliseum and the Central Archaeological Area to complete a study and carry out the complete restoration of the arch.

Contrary to popular belief, the arch was not dedicated to the Roman god Janus, but it was named after the Latin word ianua, or door, which was itself derived from the name of the double-headed god of beginnings and transitions.

The Arch of Janus will then join the nearby temples of Hercules and Portunus, which were included on the World Monuments Watch in 1996 and 2006, respectively, and have since been restored thanks to significant support from American Express, the Robert W. Wilson Challenge to Conserve our Heritage, and the Selz Foundation. WMF’s long-standing partnership with the Italian Ministry of Culture has brought back to public attention an important chapter in the life of ancient Rome.

WMF’s long history of conservation projects in Italy has been possible thanks to our local partners and generous donors such as American Express. Through our activities at these heritage sites, our hope is that at the conclusion of each project, the public has the opportunity to better understand how a historic site enriches the lives of the local communities and visitors.